صفحهای تازه حاوی «بندانگشتی|مرقد و بارگاه امام علی (ع) در نجف '''{{درشت|امام علی}}'''، امام اول شیعیان.{{سخ}} علی (علیه السلام) فرزند ابوطالب و فاطمه (دختر أسد)، امام اول شیعیان و ملقب به امیرالمؤمنین است. وی در روز جمعه<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص8؛ ق...» ایجاد کرد |
حسین صبوری (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات مفهوم | |||
| تصویر =EmamALi.gif | |||
| زیرنویس تصویر =مرقد و بارگاه امام علی (ع) در نجف | |||
| image_alt = | |||
| فایل پادکست =امام علی.ogg | |||
| حجم فایلپادکست =۸/۰۷ | |||
| تاریخ پادکست =۱۸-۴-۱۴۰۵ | |||
| زیرنویس عنوان = | |||
| عنوان اصلی = | |||
| عنوان انگلیسی = | |||
| عنوان عربی = | |||
| عنوان علمی = | |||
| شاخه علمی = | |||
| نوع مفهوم = | |||
| معنای اصطلاحی = | |||
| حوزه کاربرد = | |||
| گستره جغرافیایی = | |||
| منشأ تاریخی = | |||
| نخستین کاربرد = | |||
| ریشه واژه = | |||
| مرتبط با = | |||
| اهمیت = | |||
| مبدع = | |||
| مروج = | |||
| مقدس برای = | |||
| مورد احترام = | |||
| آثار مرتبط = | |||
}} | |||
'''{{درشت|امام علی}}'''، امام اول [[شیعیان]].{{سخ}} | '''{{درشت|امام علی}}'''، امام اول [[شیعیان]].{{سخ}} | ||
علی (علیه السلام) فرزند ابوطالب و فاطمه (دختر أسد)، امام اول [[شیعیان]] و ملقب به امیرالمؤمنین است. وی در روز [[جمعه]]<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص8؛ قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج1، ص273.</ref> ۱۳ [[رجب]] سال ۳۰ [[عام الفیل]] در [[کعبه]] متولد شد<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص8؛ طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، 1390ق، ص153؛ عبدالحمید، سیره اهل بیت، ص240؛ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص47.</ref> و در سن ۶۳ سالگی در ۲۱ [[رمضان]] سال ۴۰ هجری بر اثر ضربه شمشیری که ابنملجم مرادی در [[نوزدهم رمضان]] در [[مسجد کوفه]] بر سر او فرود آورد، به [[شهادت]] رسید.<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص13و14؛ قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج1، ص320؛ عبدالحمید، سیره اهل بیت، ص240 و 289؛ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص47؛ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج1، ص493-495.</ref> او از [[حضرت فاطمه|فاطمه]] دختر [[پیامبر اکرم]]، چهار فرزند به نامهای [[امام حسن|حسن]]، [[امام حسین|حسین]]، [[زینب]] و امکلثوم دارد.<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص342؛ قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج1، ص351.</ref> | علی (علیه السلام) فرزند ابوطالب و فاطمه (دختر أسد)، امام اول [[شیعیان]] و ملقب به امیرالمؤمنین است. وی در روز [[جمعه]]<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص8؛ قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج1، ص273.</ref> ۱۳ [[رجب]] سال ۳۰ [[عام الفیل]] در [[کعبه]] متولد شد<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص8؛ طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، 1390ق، ص153؛ عبدالحمید، سیره اهل بیت، ص240؛ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص47.</ref> و در سن ۶۳ سالگی در ۲۱ [[رمضان]] سال ۴۰ هجری بر اثر ضربه شمشیری که ابنملجم مرادی در [[نوزدهم رمضان]] در [[مسجد کوفه]] بر سر او فرود آورد، به [[شهادت]] رسید.<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص13و14؛ قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج1، ص320؛ عبدالحمید، سیره اهل بیت، ص240 و 289؛ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص47؛ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج1، ص493-495.</ref> او از [[حضرت فاطمه|فاطمه]] دختر [[پیامبر اکرم]]، چهار فرزند به نامهای [[امام حسن|حسن]]، [[امام حسین|حسین]]، [[زینب]] و امکلثوم دارد.<ref>مفید، الإرشاد، 1364ش، ص342؛ قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج1، ص351.</ref> | ||
| خط ۱۷: | خط ۴۶: | ||
=== ب) علی و بیعت مردم === | === ب) علی و بیعت مردم === | ||
به دنبال قتل عثمان، جناح امام و مخالفان قریش تقویت شد.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص227.</ref> این جناح از حمایت قبایل عراقی و مهاجران مصری و همراهی همدلانه انصار و مردم [[مدینه]] و نیز گروهی از قریش، نظیر طلحه و زبیر برخوردار بود.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص227.</ref> در چنین شرایطی، مردم برای بیعت، به خانه علی هجوم آوردند.<ref>نهجالبلاغه، خطبه 3 (شقشقیه)؛ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج1، ص422؛ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص62؛ جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص228.</ref> امام در ابتدا بهدلیل فساد فراگیر جامعه و پراکندگی امور و نااستواری قلوب مردم و خلجان و عدم ثبات عقولشان،<ref>نهجالبلاغه، خطبه 92.</ref> از بیعت استنکاف میورزید<ref>جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص64-65؛ جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص229-231.</ref> و میگفت اگر من وزیر شما باشم، بهتر است تا امیرتان باشم.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص229-230.</ref> اما به دلیل اصرار جمهور و فحول، علی با اکراه تن به پذیرش چنین مسئولیتی، به شرط همراهی مردم با حکومت<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص229.</ref> و به امید بازگشت جامعه و مردم به سنت و سیرهٔ نبوی و برقراری عدالت و رعایت انصاف و رفع ظلم و اجحاف و تبعیض علیه مردم، داد.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص227.</ref> وی، خود در [[ | به دنبال قتل عثمان، جناح امام و مخالفان قریش تقویت شد.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص227.</ref> این جناح از حمایت قبایل عراقی و مهاجران مصری و همراهی همدلانه انصار و مردم [[مدینه]] و نیز گروهی از قریش، نظیر طلحه و زبیر برخوردار بود.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص227.</ref> در چنین شرایطی، مردم برای بیعت، به خانه علی هجوم آوردند.<ref>نهجالبلاغه، خطبه 3 (شقشقیه)؛ معروف حسنی، زندگی دوازده امام، 1389ش، ج1، ص422؛ جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص62؛ جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص228.</ref> امام در ابتدا بهدلیل فساد فراگیر جامعه و پراکندگی امور و نااستواری قلوب مردم و خلجان و عدم ثبات عقولشان،<ref>نهجالبلاغه، خطبه 92.</ref> از بیعت استنکاف میورزید<ref>جعفریان، حیات فکری سیاسی امامان شیعه، 1387ش، ص64-65؛ جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص229-231.</ref> و میگفت اگر من وزیر شما باشم، بهتر است تا امیرتان باشم.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص229-230.</ref> اما به دلیل اصرار جمهور و فحول، علی با اکراه تن به پذیرش چنین مسئولیتی، به شرط همراهی مردم با حکومت<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص229.</ref> و به امید بازگشت جامعه و مردم به سنت و سیرهٔ نبوی و برقراری عدالت و رعایت انصاف و رفع ظلم و اجحاف و تبعیض علیه مردم، داد.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج2، ص227.</ref> وی، خود در [[نهج البلاغه]] به تفصیل به شرایط موجود و دلایل عدم پذیرش ابتدایی امر خلافت اشاره کرده است.<ref>نهجالبلاغه، خطبه 192 (معروف به قاصعه).</ref> | ||
== حکومت علی == | == حکومت علی == | ||
| خط ۳۱: | خط ۶۰: | ||
== میراث ماندگار علی == | == میراث ماندگار علی == | ||
[[پرونده:شیمل.jpg|thumb|حدیث «الناس نیام فإذا ماتوا انتبهوا» منسوب به امام علی، بر روی سنگ قبر اسلامپژوه آلمانی خانم آنهماری شیمل در قبرستان بُن آلمان]] | [[پرونده:شیمل.jpg|thumb|حدیث «الناس نیام فإذا ماتوا انتبهوا» منسوب به امام علی، بر روی سنگ قبر اسلامپژوه آلمانی خانم آنهماری شیمل در قبرستان بُن آلمان]] | ||
[[ | [[نهج البلاغه]]، به عنوان مجموعهای از خطبهها، نامهها و سخنان علی، همواره مورد توجه بسیاری از علمای شیعه و سنی بوده و آنها بر آن شرح و تفسیر نگاشتهاند. خطبه شقشقیه<ref>نهجالبلاغه، خطبه 3.</ref> که به روند تکوین و شکلگیری خلافت پس از پیامبر اشاره دارد، خطبه قاصعه<ref>نهجالبلاغه، خطبه 192.</ref> که به آفرینش و برشماری چگونگی آن و ارتباط بندگان با خالق خود و نیز به نعمتهای الهی اشاره دارد و خطبه همّام<ref>نهجالبلاغه، خطبه 193.</ref> که صفات پرهیزگاران را برشمرده از مهمترین خطبههای [[نهج البلاغه]] است. همچنین در بخش نامهها، نامه به [[امام حسن]]<ref>نهجالبلاغه، نامه 31.</ref> که دارای مضامین بلند تربیتی است و نامه به [[مالک اشتر]] نخعی (معروف به عهدنامه مالک)<ref>نهجالبلاغه، نامه 53.</ref> که دارای مفاهیم راهگشای حکومتی در طرز مواجهه عمال حکومت با مردمان و تعامل با سایرین است، قابل اشاره است. | ||
== تربیت یافتگان مکتب علی == | == تربیت یافتگان مکتب علی == | ||
| خط ۵۹: | خط ۸۸: | ||
* مفید، محمد بن نعمان، الإرشاد فی معرفه حجج الله علی العباد، ترجمه محمدباقر ساعدی، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۶۴ش. | * مفید، محمد بن نعمان، الإرشاد فی معرفه حجج الله علی العباد، ترجمه محمدباقر ساعدی، تهران، کتابفروشی اسلامیه، ۱۳۶۴ش. | ||
* نسائی، احمد، خصائص أمیرالمؤمنین علی بن أبیطالب، تحقیق: محمدحسن مدرس فتحی، تهران، آفاق، چاپ اول، ۱۳۸۰ش. | * نسائی، احمد، خصائص أمیرالمؤمنین علی بن أبیطالب، تحقیق: محمدحسن مدرس فتحی، تهران، آفاق، چاپ اول، ۱۳۸۰ش. | ||
{{شیعه-افقی}} | |||
