سیدحسن حسینی (بحث | مشارکتها) صفحهای تازه حاوی «300px|thumb|نخستین کنفرانس تربیت دینی در ادیان ابراهیمی، سال ۱۳۹۷ش، [[مشهد|جایگزین=نخستین کنفرانس تربیت دینی در ادیان ابراهیمی، سال ۱۳۹۷ش، مشهد]]{{درشت|'''تربیت دینی'''}}؛ فرایند پرورش فرزندان مؤمن و معنوی ==تعریف دین== «دین» عبارت اس...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{درشت|'''تربیت دینی'''}}؛ فرایند پرورش فرزندان مؤمن و معنوی | |||
==تعریف دین== | ==تعریف دین== | ||
{{اصلی|دین}} | |||
«[[دین]]» عبارت است از مجموعهٔ مطالب و گزارههای توصیفی و تجویزی که از سوی خداوند برای انسان فرستاده شده است؛<ref>[http://ensani.ir/file/download/article/20101122110140-25.pdf باقری، «گزارش یک نشست: تربیت اخلاقی و تربیت دینی؛ تفاوتها و شباهتها»، 1379ش.]</ref> مانند [[ایمان]] به خدای یگانه، ایمان به روز جزا، انجام مناسک عبادی و احکامی برای رفتارهای فردی و اجتماعی.{{سخ}}در حقیقت زمانی میتوان کسی را دینی و دیندار دانست که این عناصر در او جمع شده باشد: «اعتقاد» به گزارههای دینی (اعم از توصیفی یا تجویزی)، «ایمان» و التزام قلبی به گزارههای دینی و «پایبندی عملی» به گزارههای تجویزی.<ref>[http://ensani.ir/file/download/article/20101122110140-25.pdf باقری، «گزارش یک نشست: تربیت اخلاقی و تربیت دینی؛ تفاوتها و شباهتها»، 1379ش.]</ref> بهعبارت دیگر دیندار کسی است که دارای خصوصیت «تسلیم» و بندگی محض در برابر خدا باشد.<ref>[https://www.pasokh.org/fa/Question/View/505/ديندار-کيست-و-آيا-اين-سخن-صحيح-است-که-ديندار-کسي-است-که-خو/?SearchText=دیندار%20کیست&LPhrase= «دیندار کیست؟»، وبسایت مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه.]</ref> این مفهوم از دینداری به هدف نهایی از مقولهٔ دینداری اشاره دارد. | «[[دین]]» عبارت است از مجموعهٔ مطالب و گزارههای توصیفی و تجویزی که از سوی خداوند برای انسان فرستاده شده است؛<ref>[http://ensani.ir/file/download/article/20101122110140-25.pdf باقری، «گزارش یک نشست: تربیت اخلاقی و تربیت دینی؛ تفاوتها و شباهتها»، 1379ش.]</ref> مانند [[ایمان]] به خدای یگانه، ایمان به روز جزا، انجام مناسک عبادی و احکامی برای رفتارهای فردی و اجتماعی.{{سخ}}در حقیقت زمانی میتوان کسی را دینی و دیندار دانست که این عناصر در او جمع شده باشد: «اعتقاد» به گزارههای دینی (اعم از توصیفی یا تجویزی)، «ایمان» و التزام قلبی به گزارههای دینی و «پایبندی عملی» به گزارههای تجویزی.<ref>[http://ensani.ir/file/download/article/20101122110140-25.pdf باقری، «گزارش یک نشست: تربیت اخلاقی و تربیت دینی؛ تفاوتها و شباهتها»، 1379ش.]</ref> بهعبارت دیگر دیندار کسی است که دارای خصوصیت «تسلیم» و بندگی محض در برابر خدا باشد.<ref>[https://www.pasokh.org/fa/Question/View/505/ديندار-کيست-و-آيا-اين-سخن-صحيح-است-که-ديندار-کسي-است-که-خو/?SearchText=دیندار%20کیست&LPhrase= «دیندار کیست؟»، وبسایت مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات حوزه علمیه.]</ref> این مفهوم از دینداری به هدف نهایی از مقولهٔ دینداری اشاره دارد. | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۵: | ||
==تفاوت «تربیت دینی» با «تربیت غیر دینی»== | ==تفاوت «تربیت دینی» با «تربیت غیر دینی»== | ||
صاحبنظران حوزهٔ تربیت دینی بین تربیت دینی و غیر دینی تفاوتهایی قائل شدهاند؛ از جمله:{{سخ}}'''نگاه دوساحتی به انسان:'''{{سخ}}دانشمندان تعلیم و تربیت دینی معتقدند تربیت در تفکرات غیردینی صرفاً بر آموزش ریاضی و فیزیک یا پرورش جسمانی و مادی یا سخن گفتن از روان محدود شده و به روح مجرد و متکامل انسان توجه نشده است. در دیدگاه مبتنی بر [[دین]]، انسان علاوه بر جسم، حامل روح الهی است؛ که عنصری ملکوتی، شریف و فناناپذیر است؛ بنابراین تربیت دینی مستلزم شناخت و تربیت هر دو بُعد مادی و معنوی انسان دانسته شده است.{{سخ}}'''شرافت روح بر جسم:'''{{سخ}}تعلیم و تربیت دینی معتقد است کمال آدمی در پرتو تکامل روحانی و کسب صفات برتر انسانی تحقق مییابد؛ بنابراین روح بر جسم مقدم است و توجه به بدن تا آنجا لازم است که ابزاری برای کسب درجات برتر انسانی باشد.{{سخ}}'''اهداف چند ساحتی:'''{{سخ}}طرفداران تربیت دینی معتقدند اهداف تعلیم و تربیت دینی به بخشها و جنبههای خاصی از زندگی محدود نیست و به کل زندگی مادی و معنوی انسان نظر دارد.{{سخ}}از نظر برخی از پژوهشگران زبانِ آموزههای دینی زبان هستی و زبان سایر دروس، زبان کاربردی است. از این سخن میتوان دریافت که آموزههای دینی با کل وجود و هستی انسان پیوند دارد و بههمین دلیل میتواند در ساختاربندی اهداف تربیت نیز نقش اساسی ایفا کند.<ref>ساجدی، «تفاوت آموزش و پرورش دینی و غیردینی»، بهار و تابستان 89، ص 98.</ref> | صاحبنظران حوزهٔ تربیت دینی بین تربیت دینی و غیر دینی تفاوتهایی قائل شدهاند؛ از جمله:{{سخ}}'''نگاه دوساحتی به انسان:'''{{سخ}}دانشمندان تعلیم و تربیت دینی معتقدند تربیت در تفکرات غیردینی صرفاً بر آموزش ریاضی و فیزیک یا پرورش جسمانی و مادی یا سخن گفتن از روان محدود شده و به روح مجرد و متکامل انسان توجه نشده است. در دیدگاه مبتنی بر [[دین]]، انسان علاوه بر جسم، حامل روح الهی است؛ که عنصری ملکوتی، شریف و فناناپذیر است؛ بنابراین تربیت دینی مستلزم شناخت و تربیت هر دو بُعد مادی و معنوی انسان دانسته شده است.{{سخ}}'''شرافت روح بر جسم:'''{{سخ}}تعلیم و تربیت دینی معتقد است کمال آدمی در پرتو تکامل روحانی و کسب صفات برتر انسانی تحقق مییابد؛ بنابراین روح بر جسم مقدم است و توجه به بدن تا آنجا لازم است که ابزاری برای کسب درجات برتر انسانی باشد.{{سخ}}'''اهداف چند ساحتی:'''{{سخ}}طرفداران تربیت دینی معتقدند اهداف تعلیم و تربیت دینی به بخشها و جنبههای خاصی از زندگی محدود نیست و به کل زندگی مادی و معنوی انسان نظر دارد.{{سخ}}از نظر برخی از پژوهشگران زبانِ آموزههای دینی زبان هستی و زبان سایر دروس، زبان کاربردی است. از این سخن میتوان دریافت که آموزههای دینی با کل وجود و هستی انسان پیوند دارد و بههمین دلیل میتواند در ساختاربندی اهداف تربیت نیز نقش اساسی ایفا کند.<ref>ساجدی، «تفاوت آموزش و پرورش دینی و غیردینی»، بهار و تابستان 89، ص 98.</ref> | ||
