حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «thumb|تصویری از آیین علم‌کشی در کابل'''<big>علم‌کشی در افغانستان</big>؛''' نوعی آیین نمایش مذهبی در ماه محرم. <br> عَلَم‌کَشی، نوعی آیین نمایش مذهبی رایج در ماه محرم، عَلم اغلب چوب بلندی است که در ایام محرم آن را تزیین...» ایجاد کرد
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:علم-کشی-در-افغانستان.jpg|thumb|تصویری از آیین علم‌کشی در کابل]]'''<big>علم‌کشی در افغانستان</big>؛''' نوعی آیین نمایش مذهبی در ماه محرم. <br>
'''<big>علم‌کشی در افغانستان</big>؛''' نوعی آیین نمایش مذهبی در ماه محرم. <br>
عَلَم‌کَشی، نوعی آیین نمایش مذهبی رایج در [[ماه محرم]]، عَلم اغلب چوب بلندی است که در ایام محرم آن را تزیین گرده و در مجالس [[عزاداری]] و هیئت‌ها آن را می‌گردانند. شب هفتم ماه محرم در افغانستان به علم حضرت ابوالفضل اختصاص دارد که آن را با تشریفات خاصی به داخل تکیه‌خانه‌ها حمل می‌کنند. در ایران اغلب روزهای [[تاسوعا]] و [[عاشورا]] و در پیشاپیش دسته‌های سینه‌زنی و زنجیر‌زنی علم‌کشی رواج دارد.  
عَلَم‌کَشی، نوعی آیین نمایش مذهبی رایج در [[ماه محرم]]، عَلم اغلب چوب بلندی است که در ایام محرم آن را تزیین گرده و در مجالس [[عزاداری]] و هیئت‌ها آن را می‌گردانند. شب هفتم ماه محرم در افغانستان به علم حضرت ابوالفضل اختصاص دارد که آن را با تشریفات خاصی به داخل تکیه‌خانه‌ها حمل می‌کنند. در ایران اغلب روزهای [[تاسوعا]] و [[عاشورا]] و در پیشاپیش دسته‌های سینه‌زنی و زنجیر‌زنی علم‌کشی رواج دارد.  
==مفهوم‌شناسی==
==مفهوم‌شناسی==
خط ۲۲: خط ۲۲:


==عَلَم‌کشی==
==عَلَم‌کشی==
[[پرونده:علم-کشی-در-افغانستان1.jpg|thumb|مراسم علم کشی در کابل افغانستان؛ محرم ۱۴۴۵ق]]
در شب هفتم محرم مراسم علم‌کشی برگزار می‌شود. علم را پیش‌تر در جای دیگری آماده کرده و به آن گُل و گلاب می‌زنند. سپس طی مراسمی علم را به نزدیکی تکیه می‌برند. در همان حال سخنران مجلس، ضمن خواندن نوحۀ حضرت عباس دستور آوردن علم را می‌دهد. در حالی‌که جمعیت حاضر در محل منقلب و گریان شده‎‌اند عَلم را با خواندن اشعار خاصی وارد تکیه می‌کنند و در جای مخصوص (اغلب وسط تکیه) قرار می‌دهند. با قرار گرفتن علم در جای خود، عزاداران صلوات فرستاده و سخنران با دعای کوتاهی مجلس را به سر‌فراش تحویل می‌دهد.  
در شب هفتم محرم مراسم علم‌کشی برگزار می‌شود. علم را پیش‌تر در جای دیگری آماده کرده و به آن گُل و گلاب می‌زنند. سپس طی مراسمی علم را به نزدیکی تکیه می‌برند. در همان حال سخنران مجلس، ضمن خواندن نوحۀ حضرت عباس دستور آوردن علم را می‌دهد. در حالی‌که جمعیت حاضر در محل منقلب و گریان شده‎‌اند عَلم را با خواندن اشعار خاصی وارد تکیه می‌کنند و در جای مخصوص (اغلب وسط تکیه) قرار می‌دهند. با قرار گرفتن علم در جای خود، عزاداران صلوات فرستاده و سخنران با دعای کوتاهی مجلس را به سر‌فراش تحویل می‌دهد.  
در طول دهۀ محرم مردم پارچه‌هایی که گاهی با مقداری پول همراه است به چوبۀ علم می‌بندند. در پایان مراسم عزاداری محرم این پارچه‌ها را به‌عنوان تبرک به صاحبان تکیه، ذاکرین و روحانیون داده و یا تیمنن در بین مردم تقسیم می‌کنند.<ref>جوادی، «مراسم عاشورا در کابل»، مجلۀ شیعه‌شناسی، شماره 45، 1393ش، ص120.</ref>
در طول دهۀ محرم مردم پارچه‌هایی که گاهی با مقداری پول همراه است به چوبۀ علم می‌بندند. در پایان مراسم عزاداری محرم این پارچه‌ها را به‌عنوان تبرک به صاحبان تکیه، ذاکرین و روحانیون داده و یا تیمنن در بین مردم تقسیم می‌کنند.<ref>جوادی، «مراسم عاشورا در کابل»، مجلۀ شیعه‌شناسی، شماره 45، 1393ش، ص120.</ref>