مدرسه فیضیه: تفاوت میان نسخه‌ها

دو ماه پس از حادثهٔ فیضیه و در تاریخ دهم محرم ۱۳۸۳ق مصادف با سیزدهم خرداد ۱۳۴۲ش، یکی از ماندگارترین و أثرگذارترین سخنرانی‌های چند قرن اخیر در مدرسه فیضیه برگزار شد. [[آیت‌الله خمینی]] در این سخنرانی، به نحوهٔ عملکرد حکومت در ادارهٔ کشور و اتخاذ تصمیم‌های مخالف اصول اسلامی اعتراض کرد و در دفاع از استقلال ملی کشور در مقابل دخالت‌های بیگانه سخن گفت.<ref>[http://www.imam-khomeini.ir/fa/n15628/ «بازخوانی سخنرانی تاریخی امام در آستانه ۱۵ خرداد ۱۳۴۲»، وب‌سایت پرتال امام خمینی.]</ref> وی همچنین به حادثهٔ فیضیه اشاره و دوباره آن را محکوم کرد.<ref>[http://www.imam-khomeini.ir/fa/C207_40950/شاه_و_اسرائیل،__اساس_گرفتاریهای_ملت_ایران#page243 امام خمینی، «سخنرانی در جمع روحانیون و اهالی قم»، صحیفه امام، ج1، 1378ش، ص246.]</ref> در آن روز جمعیت زیادی از مردم [[قم]] و شهرهای اطراف، در فیضیه حضور داشتند؛ به‌گونه‌ای که مدرسهٔ فیضیه، صحن [[حرم فاطمه معصومه]]، میدان آستانه تا مسجد امام حسن عسگری مملو از جمعیت بود.<ref>[https://irna.ir/xjsDt5 «حمله به فیضیه؛ سرآغاز انحطاط رژیم پهلوی»، وب‌سایت خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref> این سخنرانی موجب دستگیری [[امام خمینی]] و به‌دنبال آن، شکل‌گیری تظاهرات اعتراض‌آمیز در پانزده خرداد شد که با کشتار مردم توسط حکومت پهلوی، خشم مردم شدت بیشتری یافت.<ref>[https://qom.icpikw.ir/fa/c3_3145/اماکن_منتسب_به_امام_در_قم/مدرسه_فیضیه «مدرسه فیضیه»، وب‌سایت مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی دفتر قم.]</ref>

از سال ۱۳۴۲ش هیچ‌گاه شعلهٔ قیام در مدرسهٔ فیضیه خاموش نشد و همه‌ساله در سالروز اتفاقات ۱۳۴۲ش، محلی برای اعتراض بود. در هفدهم خرداد سال ۱۳۵۴ش نیز چهارصد نفر از طلاب برای بزرگداشت قیام و اعتراض به حکومت پهلوی، در فیضیه تحصن کرده بودند که با واکنش نیروهای امنیتی مواجه شدند. پس از این اتفاق، حکومت [[پهلوی]] برای جلوگیری از تأثیرات این مدرسه بر افکار عمومی، آن را تعطیل و طلاب را از فیضیه اخراج کرد. این تعطیلی تا پیروزی [[انقلاب اسلامی]] در سال ۱۳۵۷ش به طول ادامه داشت.<ref>[http://ensani.ir/fa/article/356075/بررسی-و-تحلیل-نقش-مدرسه-فیضیه-در-تجدید-حیات-شیعه رجایی‌نژاد و فراتی، «بررسی و تحلیل نقش مدرسه فیضیه در تجدید حیات شیعه»، ژرفاپژوه، 1394ش، ص69.]</ref>