حافظ: تفاوت میان نسخه‌ها

(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)

خط ۱۶:

== شعر حافظ ==

حافظ، بر زبان و ادبیات عرب، همانند زبان فارسی تسلطی ویژه داشت و این را می‌توان از اشعار او، موسیقی کلام و معنا و محتوای غزل‌های حافظ، به آسانی درک کرد.<ref>معین، حافظ شیرین سخن، 1375ش، ص127-129.</ref> متخصصان بر این باورند که حافظ در سُرایش شعرهای خود متأثر از بزرگانی همچون ~~فردوسی، نظامی، سعدی،~~ خاجوی کرمانی و کمال خجندی در میان فارسی‌زبانان<ref>خطیب رهبر، دیوان غزلیات حافظ شیرازی، 1363ش، ص29-30.</ref> و متنبی، ابوفراس و ابوالعلاء معرّی در میان شاعران عرب بوده است.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص279.</ref> برخی از اشعار حافظ نیز پاسخی است به ابیاتی از مولوی، سعدی، همام، اوحدی، خواجو و شاعرانی دیگر.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1072-1073.</ref>

حافظ، بر زبان و ادبیات عرب، همانند زبان فارسی تسلطی ویژه داشت و این را می‌توان از اشعار او، موسیقی کلام و معنا و محتوای غزل‌های حافظ، به آسانی درک کرد.<ref>معین، حافظ شیرین سخن، 1375ش، ص127-129.</ref> متخصصان بر این باورند که حافظ در سُرایش شعرهای خود متأثر از بزرگانی همچون [[فردوسی]]، [[نظامی]]، [[سعدی]]، خاجوی کرمانی و کمال خجندی در میان فارسی‌زبانان<ref>خطیب رهبر، دیوان غزلیات حافظ شیرازی، 1363ش، ص29-30.</ref> و متنبی، ابوفراس و ابوالعلاء معرّی در میان شاعران عرب بوده است.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص279.</ref> برخی از اشعار حافظ نیز پاسخی است به ابیاتی از مولوی، سعدی، همام، اوحدی، خواجو و شاعرانی دیگر.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1072-1073.</ref>

حافظ، در اشعار خود، چند نفر را مدح کرده یا به معاشرت و درک حضور آنها اشاره کرده است. او، با بزرگان و محتشمان بسیاری هم‌نشینی داشت و ملاقات او با امیرتیمور، در روزهای پایانی عمر حافظ، یکی از رویدادهای زندگی او است که در اشعار خود به آن اشاره کرده است.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص279.</ref>

خط ۲۳:

حافظ، در ادبیات فارسی، به شاعر غزل‌سُرا معروف است.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص280.</ref> دیوان کلیات او، شامل پنج قصیده، غزلیات، مثنوی کوتاه (مشهور به آهوی وحشی)، ساقی‌نامه، مقطعات و رباعیات است.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1081-1082.</ref>

شعر حافظ، در میان مردم جهان، مشهور بوده و فارسی‌زبانان، قرن‌های بسیاری است که به [[دیوان حافظ]] فال زده و او را «کاشف هر راز» می‌دانند. شرح و ترجمه‌های بسیاری بر غزل‌های این شاعر توانمند ایرانی، در طول تاریخ، صورت گرفته است.<ref>پورنامداریان، گمشدة لب دریا، 1382ش، ص7.</ref>

شعر حافظ، در میان مردم جهان، مشهور بوده و فارسی‌زبانان، قرن‌های بسیاری است که به [[دیوان حافظ]] [[فال حافظ|فال]] زده و او را «کاشف هر راز» می‌دانند. شرح و ترجمه‌های بسیاری بر غزل‌های این شاعر توانمند ایرانی، در طول تاریخ، صورت گرفته است.<ref>پورنامداریان، گمشدة لب دریا، 1382ش، ص7.</ref>

== درگذشت ==

@@ خط ۱۶: / خط ۱۶: @@
 == شعر حافظ ==
-حافظ، بر زبان و ادبیات عرب، همانند زبان فارسی تسلطی ویژه داشت و این را می‌توان از اشعار او، موسیقی کلام و معنا و محتوای غزل‌های حافظ، به آسانی درک کرد.<ref>معین، حافظ شیرین سخن، 1375ش، ص127-129.</ref> متخصصان بر این باورند که حافظ در سُرایش شعرهای خود متأثر از بزرگانی همچون فردوسی، نظامی، سعدی، خاجوی کرمانی و کمال خجندی در میان فارسی‌زبانان<ref>خطیب رهبر، دیوان غزلیات حافظ شیرازی، 1363ش، ص29-30.</ref> و متنبی، ابوفراس و ابوالعلاء معرّی در میان شاعران عرب بوده است.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص279.</ref> برخی از اشعار حافظ نیز پاسخی است به ابیاتی از مولوی، سعدی، همام، اوحدی، خواجو و شاعرانی دیگر.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1072-1073.</ref>
+حافظ، بر زبان و ادبیات عرب، همانند زبان فارسی تسلطی ویژه داشت و این را می‌توان از اشعار او، موسیقی کلام و معنا و محتوای غزل‌های حافظ، به آسانی درک کرد.<ref>معین، حافظ شیرین سخن، 1375ش، ص127-129.</ref> متخصصان بر این باورند که حافظ در سُرایش شعرهای خود متأثر از بزرگانی همچون [[فردوسی]]، [[نظامی]]، [[سعدی]]، خاجوی کرمانی و کمال خجندی در میان فارسی‌زبانان<ref>خطیب رهبر، دیوان غزلیات حافظ شیرازی، 1363ش، ص29-30.</ref> و متنبی، ابوفراس و ابوالعلاء معرّی در میان شاعران عرب بوده است.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص279.</ref> برخی از اشعار حافظ نیز پاسخی است به ابیاتی از مولوی، سعدی، همام، اوحدی، خواجو و شاعرانی دیگر.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1072-1073.</ref>
 حافظ، در اشعار خود، چند نفر را مدح کرده یا به معاشرت و درک حضور آنها اشاره کرده است. او، با بزرگان و محتشمان بسیاری هم‌نشینی داشت و ملاقات او با امیرتیمور، در روزهای پایانی عمر حافظ، یکی از رویدادهای زندگی او است که در اشعار خود به آن اشاره کرده است.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص279.</ref>
@@ خط ۲۳: / خط ۲۳: @@
 حافظ، در ادبیات فارسی، به شاعر غزل‌سُرا معروف است.<ref>زرین‌کوب، با کاروان حلّه، 1376ش، ص280.</ref> دیوان کلیات او، شامل پنج قصیده، غزلیات، مثنوی کوتاه (مشهور به آهوی وحشی)، ساقی‌نامه، مقطعات و رباعیات است.<ref>صفا، تاریخ ادبیات در ایران، چ2، 1355ش، ج3، ب2، ص1081-1082.</ref>
-شعر حافظ، در میان مردم جهان، مشهور بوده و فارسی‌زبانان، قرن‌های بسیاری است که به [[دیوان حافظ]] فال زده و او را «کاشف هر راز» می‌دانند. شرح و ترجمه‌های بسیاری بر غزل‌های این شاعر توانمند ایرانی، در طول تاریخ، صورت گرفته است.<ref>پورنامداریان، گمشدة لب دریا، 1382ش، ص7.</ref>
+شعر حافظ، در میان مردم جهان، مشهور بوده و فارسی‌زبانان، قرن‌های بسیاری است که به [[دیوان حافظ]] [[فال حافظ|فال]] زده و او را «کاشف هر راز» می‌دانند. شرح و ترجمه‌های بسیاری بر غزل‌های این شاعر توانمند ایرانی، در طول تاریخ، صورت گرفته است.<ref>پورنامداریان، گمشدة لب دریا، 1382ش، ص7.</ref>
 == درگذشت ==