تعارف: تفاوت میان نسخه‌ها

(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)

خط ۱:

'''تعارف'''؛ رسم ویژه‌ای در میان ایرانیان برای نشان‌دادن دوستی یا ادب.

تعارف به مجموعۀ آدابی گفته ‌می‌شود که هر فردی در رابطه‌اش با دیگران و برای نشان دادن فزونی محبت، دوستی و ادب به‌طور نهادینه انجام می‌دهد. تعارف به‌عنوان گونه‌ای از آداب معاشرت اجتماعی، از ویژگی‌های فرهنگ ایرانی است. برخی، گسترش و پیچیدگی تعارف در ایران، برآمده از تسلط و سرایت ادبیات فارسی دانسته‌اند.

تعارف به مجموعۀ آدابی گفته ‌می‌شود که هر فردی در رابطه‌اش با دیگران و برای نشان دادن فزونی محبت، دوستی و ادب به‌طور نهادینه انجام می‌دهد. تعارف به‌عنوان گونه‌ای از آداب معاشرت اجتماعی، از ویژگی‌های [[فرهنگ ایرانی]] است. برخی، گسترش و پیچیدگی تعارف در ایران، برآمده از تسلط و سرایت ادبیات فارسی دانسته‌اند.

==مفهوم‌شناسی==

در فرهنگ ایرانی به مجموعه‌ای از آداب مانند خوش‌آمدگویی و احوال‌پرسی، با احترام از کسی درخواست کردن، قبول نکردن دعوتی یا چیزی با وجود رضایت درونی، با ادب و احترام سخن گفتن، تکلفات رسمی و همچنین هدیه و پیش‌کش بردن چیزی، تعارف گفته ‌می‌شود.<ref>معین، فرهنگ فارسی، ج۱، 1351ش، ص۳۱۲؛ شاملو، کتاب کوچه، ۱۳۵۷- ۱۳۸۷ش، حرف «ت»، دفتر اول، ص۲۶-۲۷، ۳۳۳-۳۳۸.</ref>

در فرهنگ ایرانی به مجموعه‌ای از آداب مانند خوش‌آمدگویی و احوال‌پرسی، با احترام از کسی درخواست کردن، قبول نکردن دعوتی یا چیزی با وجود رضایت درونی، با ادب و احترام سخن گفتن، تکلفات رسمی و همچنین [[هدیه]] و پیش‌کش بردن چیزی، تعارف گفته ‌می‌شود.<ref>معین، فرهنگ فارسی، ج۱، 1351ش، ص۳۱۲؛ شاملو، کتاب کوچه، ۱۳۵۷- ۱۳۸۷ش، حرف «ت»، دفتر اول، ص۲۶-۲۷، ۳۳۳-۳۳۸.</ref>

==پیشینه==

خط ۲۹:

در دعوت‌ها و میهمانی‌ها مانند سور، جشن تولد و ازدواج تا ولیمۀ سفرهای زیارتی و پذیرایی در مراسم هفتم و چهلم و سالگرد درگذشتگان، از الفاظ و عبارات تعارف‌آمیز فراوان استفاده می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239656/%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81 یاحقی، تعارف، «دانشنامه فرهنگ ایران».]</ref>

از دیگر مفاهیم تعارف، هدیه دادن و هدیه فرستادن است که به مناسبت‌های مختلف انجام گرفته و به آن «تعارف یا تعارفی بردن» گفته می‌شود که در گذشته میان اشخاص بانفوذ و صاحبان قدرت، به‌عنوان رشوه و «حق و حساب» تلقی می‌شد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239656/%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81 یاحقی، تعارف، «دانشنامه فرهنگ ایران».]</ref>

از دیگر مفاهیم تعارف، هدیه دادن و هدیه فرستادن است که به مناسبت‌های مختلف انجام گرفته و به آن «تعارف یا تعارفی بردن» گفته می‌شود که در گذشته میان اشخاص بانفوذ و صاحبان قدرت، به‌عنوان [[رشوه]] و «حق و حساب» تلقی می‌شد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239656/%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81 یاحقی، تعارف، «دانشنامه فرهنگ ایران».]</ref>

گاهی هم این تعارف‌ها و رشوه دادن‌ها برای دفع ضرر و جلوگیری از خسارتی بوده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239656/%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81 یاحقی، تعارف، «دانشنامه فرهنگ ایران».]</ref>

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 '''تعارف'''؛ رسم ویژه‌ای در میان ایرانیان برای نشان‌دادن دوستی یا ادب.
-تعارف به مجموعۀ آدابی گفته ‌می‌شود که هر فردی در رابطه‌اش با دیگران و برای نشان دادن فزونی محبت، دوستی و ادب به‌طور نهادینه انجام می‌دهد. تعارف به‌عنوان گونه‌ای از آداب معاشرت اجتماعی، از ویژگی‌های فرهنگ ایرانی است. برخی، گسترش و پیچیدگی تعارف در ایران، برآمده از تسلط و سرایت ادبیات فارسی دانسته‌اند.
+تعارف به مجموعۀ آدابی گفته ‌می‌شود که هر فردی در رابطه‌اش با دیگران و برای نشان دادن فزونی محبت، دوستی و ادب به‌طور نهادینه انجام می‌دهد. تعارف به‌عنوان گونه‌ای از آداب معاشرت اجتماعی، از ویژگی‌های [[فرهنگ ایرانی]] است. برخی، گسترش و پیچیدگی تعارف در ایران، برآمده از تسلط و سرایت ادبیات فارسی دانسته‌اند.
 ==مفهوم‌شناسی==
-در فرهنگ ایرانی به مجموعه‌ای از آداب مانند خوش‌آمدگویی و احوال‌پرسی، با احترام از کسی درخواست کردن، قبول نکردن دعوتی یا چیزی با وجود رضایت درونی، با ادب و احترام سخن گفتن، تکلفات رسمی و همچنین هدیه و پیش‌کش بردن چیزی، تعارف گفته ‌می‌شود.<ref>معین، فرهنگ فارسی، ج۱، 1351ش، ص۳۱۲؛ شاملو، کتاب کوچه، ۱۳۵۷- ۱۳۸۷ش، حرف «ت»، دفتر اول، ص۲۶-۲۷، ۳۳۳-۳۳۸.</ref>
+در فرهنگ ایرانی به مجموعه‌ای از آداب مانند خوش‌آمدگویی و احوال‌پرسی، با احترام از کسی درخواست کردن، قبول نکردن دعوتی یا چیزی با وجود رضایت درونی، با ادب و احترام سخن گفتن، تکلفات رسمی و همچنین [[هدیه]] و پیش‌کش بردن چیزی، تعارف گفته ‌می‌شود.<ref>معین، فرهنگ فارسی، ج۱، 1351ش، ص۳۱۲؛ شاملو، کتاب کوچه، ۱۳۵۷- ۱۳۸۷ش، حرف «ت»، دفتر اول، ص۲۶-۲۷، ۳۳۳-۳۳۸.</ref>
 ==پیشینه==
@@ خط ۲۹: / خط ۲۹: @@
 در دعوت‌ها و میهمانی‌ها مانند سور، جشن تولد و ازدواج تا ولیمۀ سفرهای زیارتی و پذیرایی در مراسم هفتم و چهلم و سالگرد درگذشتگان، از الفاظ و عبارات تعارف‌آمیز فراوان استفاده می‌شود.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239656/%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81 یاحقی، تعارف، «دانشنامه فرهنگ ایران».]</ref>
-از دیگر مفاهیم تعارف، هدیه دادن و هدیه فرستادن است که به مناسبت‌های مختلف انجام گرفته و به آن «تعارف یا تعارفی بردن» گفته می‌شود که در گذشته میان اشخاص بانفوذ و صاحبان قدرت، به‌عنوان رشوه و «حق و حساب» تلقی می‌شد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239656/%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81 یاحقی، تعارف، «دانشنامه فرهنگ ایران».]</ref>
+از دیگر مفاهیم تعارف، هدیه دادن و هدیه فرستادن است که به مناسبت‌های مختلف انجام گرفته و به آن «تعارف یا تعارفی بردن» گفته می‌شود که در گذشته میان اشخاص بانفوذ و صاحبان قدرت، به‌عنوان [[رشوه]] و «حق و حساب» تلقی می‌شد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239656/%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81 یاحقی، تعارف، «دانشنامه فرهنگ ایران».]</ref>
 گاهی هم این تعارف‌ها و رشوه دادن‌ها برای دفع ضرر و جلوگیری از خسارتی بوده است.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/239656/%D8%AA%D8%B9%D8%A7%D8%B1%D9%81 یاحقی، تعارف، «دانشنامه فرهنگ ایران».]</ref>