حسین بهزاد: تفاوت میان نسخه‌ها

(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)

خط ۳:

حسین بهزاد، نقاش و مینیاتوریست اواخر عصر قاجار و دوران پهلوی است که با رها کردن نگارگری از قید ابعاد و آزادی در رنگ، سعی در نمایش سطح سه‌بعدی و استفاده از نوعی پس‌زمینۀ حسی، درک عمیق از قدرت خط و طراحی و برخورد با مسئلۀ قلم‌گیری به‌عنوان یک تکنیک اجرایی کامل، آثاری جدید و بدیع خلق کرد. آثار او آیینۀ تحولات اجتماعی و دردها و رنج‌های جامعه بود.

==زندگی‌نامه==

حسین بهزاد در [[اردیبهشت]] ~~1273ش~~ در محلۀ روبنده‌دوزان [[تهران]] به‌‌دنیا آمد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref> پدر او میرزا فضل‌الله، قلمدان‌ساز و نقاش آبرنگ ماهری بود. او در مدرسۀ شرق ظفر به‌تحصیل مشغول شد ولی به‌دلیل علاقه‌ای که به نقاشی داشت تحصیل را رها کرد. پس از آن به سفارش پدر به مجمع‌الصنایع، نزد استاد «ملاعلی قلمدان‌ساز» رفت تا فنون نقاشی را بیاموزد.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>

حسین بهزاد در [[اردیبهشت]] ۱۲۷۳ش در محلۀ روبنده‌دوزان [[تهران]] به‌‌دنیا آمد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref> پدر او میرزا فضل‌الله، قلمدان‌ساز و نقاش آبرنگ ماهری بود. او در مدرسۀ شرق ظفر به‌تحصیل مشغول شد ولی به‌دلیل علاقه‌ای که به نقاشی داشت تحصیل را رها کرد. پس از آن به سفارش پدر به مجمع‌الصنایع، نزد استاد «ملاعلی قلمدان‌ساز» رفت تا فنون نقاشی را بیاموزد.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>

بهزاد در ۱۲۸۰ش پدر خود را از دست داد و برای ادامۀ آموزش نزد بزرگ‌ترین شاگرد استاد ملاعلی، یعنی حسن‌آقا پیکرنگار رفت. وی با وجود سختگیری‌های‌ ناپدری‌ و مادر‌ و محرومیت‌ از امکانات‌، از کم‌ترین‌ فرصت‌ برای‌ نقاشی‌ استفاده کرد و این هنر را در مدت ۱۲ سال به‌‌‌خوبی آموخت.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref> او به‌دلیل استعدادی که در فراگيري مينياتور داشت بسياري از آثار مينياتوری سفارش‌شده به كارگاه ميرزاحسن را انجام می‌داد. همین امر او را بر آن داشت تا حجرۀ جداگانه‌ و مستقلی ایجاد کند.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>

بهزاد در ۲۴ سالگی با دختر صاحب‌خانۀ خود سکینه مهرورزی ازدواج کرد که حاصل آن پسری به‌نام پرویز بود.<ref>[https://www.irna.ir/news/84502456/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF «دربارۀ حسین بهزاد»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>

==مسئولیت‌ها==

۱. استخدام در مدرسۀ کمال‌الملک از سال ~~1311ش‌؛~~

۱. استخدام در مدرسۀ کمال‌الملک از سال ۱۳۱۱ش‌؛

۲. اسخدام در ادارۀ باستان‌شناسی در سال ~~1325ش؛~~

۲. اسخدام در ادارۀ باستان‌شناسی در سال ۱۳۲۵ش؛

۳. تدریس به‌عنوان استاد در هنرستان هنرهای زیبا.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>

==ایجاد کارگاه مستقل==

بهزاد در ۱۸ یا ۲۱ سالگی در کاروان‌سرای حاج رحمان‌خان کارگاه مستقلي تأسیس کرد و چند سال‌ بعد، به‌ بالاخانة‌ شمس‌العماره‌ و سپس‌، به‌ درخواست‌ غلامحسین‌خان‌ میناسازباشی‌، به‌ حجرة‌ او در تیمچة‌ زرگرها رفت‌ و با او به‌ همکاری‌ پرداخت.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref>

==سفر به اروپا==

بهزاد در ~~1314ش~~ به پاریس رفت. اقامت‌ ۱۳‌ ماهة‌ او در آنجا، چشم‌انداز جدیدی‌ به‌ رویش‌ گشود. بازدیدهایی‌ که‌ بارها از موزه‌های لوور، ورسای و گیمه کرد، فرصت‌ بررسی‌ نسخه‌های‌ خطی‌ ایرانی‌ و شرقی‌ را برای وی فراهم‌ آورد. در بازگشت به ایران، از تولید آثار تجاری و سفارشی دست کشید و روش‌ جدیدی‌ در پیش‌ گرفت‌ که‌ به‌شیوة‌ شخصی‌ او در نگارگری‌ منتهی‌ شد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref>

بهزاد در ۱۳۱۴ش به پاریس رفت. اقامت‌ ۱۳‌ ماهة‌ او در آنجا، چشم‌انداز جدیدی‌ به‌ رویش‌ گشود. بازدیدهایی‌ که‌ بارها از موزه‌های لوور، ورسای و گیمه کرد، فرصت‌ بررسی‌ نسخه‌های‌ خطی‌ ایرانی‌ و شرقی‌ را برای وی فراهم‌ آورد. در بازگشت به ایران، از تولید آثار تجاری و سفارشی دست کشید و روش‌ جدیدی‌ در پیش‌ گرفت‌ که‌ به‌شیوة‌ شخصی‌ او در نگارگری‌ منتهی‌ شد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref>

==خاستگاه اندیشه‌ای و تربیتی==

# درد یتیمی و فقر اقتصادی توأم با فشارهای زایدالوصف ناپدری‌اش، باعث شد بهزاد دوران کودکی و نوجوانی سخت و طاقت‌فرسایی را پشت سر بگذارد.<ref>[https://snn.ir/fa/news/43941/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF «زندگی‌نامۀ استاد حسین بهزاد»، خبرگزاری دانشجو.]</ref>

خط ۴۱:

خط ۴۶:

# طراحی سوژه‌های جدید در نقاشی از جمله مشاهیر ادبی، هنری و علمی.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>

==آثار بهزاد==

تابلوها و آثار مينياتوری بسیاری از بهزاد باقی مانده که كه برخي از آنها عبارتند از: ايوان مدائن، فردوسي و قهرمانان شاهنامه، ابن‌سينا بر بالين بيمار عشق (در 2 تابلو مختلف)، صاحبان طلاي سياه، نيمه‌شب [[حافظ]]، دختر رز (در سه تابلو مختلف)، خيال، دو دلداده، موسي و شبان، خواب خوش، بهرام و گلندام، نگاه، بهار و جواني، آفرينش از نظر خيام، ناز، قيام كاوۀ آهنگر، اسرار ازل، عصيان، خسرو و پرويز، در جستجوي انسان تابلوي نيمه‌تمام، بهشت و دوزخ، طنازي و خيام.<ref>[https://snn.ir/fa/news/43941/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF «زندگی‌نامۀ استاد حسین بهزاد»، خبرگزاری دانشجو.]</ref>

تابلوها و آثار مينياتوری بسیاری از بهزاد باقی مانده که كه برخي از آنها عبارتند از: ايوان مدائن، فردوسي و قهرمانان شاهنامه، ابن‌سينا بر بالين بيمار عشق (در ۲ تابلو مختلف)، صاحبان طلاي سياه، نيمه‌شب [[حافظ]]، دختر رز (در سه تابلو مختلف)، خيال، دو دلداده، موسي و شبان، خواب خوش، بهرام و گلندام، نگاه، بهار و جواني، آفرينش از نظر خيام، ناز، قيام كاوۀ آهنگر، اسرار ازل، عصيان، خسرو و پرويز، در جستجوي انسان تابلوي نيمه‌تمام، بهشت و دوزخ، طنازي و خيام.<ref>[https://snn.ir/fa/news/43941/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF «زندگی‌نامۀ استاد حسین بهزاد»، خبرگزاری دانشجو.]</ref>

==آثار بهزاد در موزه‌ها و کتاب‌خانه‌های معروف دنیا==

بهزاد بارها از آثار خود نمایشگاه‌های داخلی و خارجی برگزار کرد. از جمله نمایشگاه «نگاه به گذشته» را در موزۀ ایران باستان و در هزارۀ ابن‌سینا به‌صورت انفرادی برگزار کرد.<ref>[http://radiofarhang.ir/NewsDetails/?m=060001&n=1030493 «استاد مشهور بزرگ مینیاتور معاصر»، وب‌سایت رادیو فرهنگ.]</ref> علاوه بر آن آثار بهزاد توسط مجموعه‌داران هنری یا موزه‌های جهان خریداری یا به نمایش گذاشته شده است.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>

@@ خط ۳: / خط ۳: @@
 حسین بهزاد، نقاش و مینیاتوریست اواخر عصر قاجار و دوران پهلوی است که با رها کردن نگارگری از قید ابعاد و آزادی در رنگ، سعی در نمایش سطح سه‌بعدی و استفاده از نوعی پس‌زمینۀ حسی، درک عمیق از قدرت خط و طراحی و برخورد با مسئلۀ قلم‌گیری به‌عنوان یک تکنیک اجرایی کامل، آثاری جدید و بدیع خلق کرد. آثار او آیینۀ تحولات اجتماعی و دردها و رنج‌های جامعه بود.
 ==زندگی‌نامه==
-حسین بهزاد در [[اردیبهشت]] 1273ش در محلۀ روبنده‌دوزان [[تهران]] به‌‌دنیا آمد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref> پدر او میرزا فضل‌الله، قلمدان‌ساز و نقاش آبرنگ ماهری بود.  او در مدرسۀ شرق ظفر به‌تحصیل مشغول شد ولی به‌دلیل علاقه‌ای که به نقاشی داشت تحصیل را رها کرد. پس از آن به سفارش پدر به مجمع‌الصنایع، نزد استاد «ملاعلی قلمدان‌ساز» رفت تا فنون نقاشی را بیاموزد.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>
+حسین بهزاد در [[اردیبهشت]] ۱۲۷۳ش در محلۀ روبنده‌دوزان [[تهران]] به‌‌دنیا آمد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref> پدر او میرزا فضل‌الله، قلمدان‌ساز و نقاش آبرنگ ماهری بود.  او در مدرسۀ شرق ظفر به‌تحصیل مشغول شد ولی به‌دلیل علاقه‌ای که به نقاشی داشت تحصیل را رها کرد. پس از آن به سفارش پدر به مجمع‌الصنایع، نزد استاد «ملاعلی قلمدان‌ساز» رفت تا فنون نقاشی را بیاموزد.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>
 بهزاد در ۱۲۸۰ش پدر خود را از دست داد و برای ادامۀ آموزش نزد بزرگ‌ترین شاگرد استاد ملاعلی، یعنی حسن‌آقا پیکرنگار رفت. وی با وجود سختگیری‌های‌ ناپدری‌ و مادر‌ و محرومیت‌ از امکانات‌، از کم‌ترین‌ فرصت‌ برای‌ نقاشی‌ استفاده کرد و این هنر را در مدت ۱۲ سال به‌‌‌خوبی آموخت.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref> او به‌دلیل استعدادی که در فراگيري مينياتور داشت بسياري از آثار مينياتوری سفارش‌شده به كارگاه ميرزاحسن را انجام می‌داد. همین امر او را بر آن داشت تا حجرۀ جداگانه‌ و مستقلی ایجاد کند.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>
 بهزاد در ۲۴ سالگی با دختر صاحب‌خانۀ خود سکینه مهرورزی ازدواج کرد که حاصل آن پسری به‌نام پرویز بود.<ref>[https://www.irna.ir/news/84502456/%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AD%D8%B3%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF «دربارۀ حسین بهزاد»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref>
 ==مسئولیت‌ها==
-۱. استخدام در مدرسۀ کمال‌الملک از سال 1311ش‌؛
+۱. استخدام در مدرسۀ کمال‌الملک از سال ۱۳۱۱ش‌؛
-۲. اسخدام در ادارۀ باستان‌شناسی در سال 1325ش؛
+۲. اسخدام در ادارۀ باستان‌شناسی در سال ۱۳۲۵ش؛
 ۳. تدریس به‌عنوان استاد در هنرستان هنرهای زیبا.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>
 ==ایجاد کارگاه مستقل==
 بهزاد در ۱۸ یا ۲۱ سالگی در کاروان‌سرای حاج رحمان‌خان کارگاه مستقلي تأسیس کرد و چند سال‌ بعد، به‌ بالاخانة‌ شمس‌العماره‌ و سپس‌، به‌ درخواست‌ غلامحسین‌خان‌ میناسازباشی‌، به‌ حجرة‌ او در تیمچة‌ زرگرها رفت‌ و با او به‌ همکاری‌ پرداخت.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref>
 ==سفر به اروپا==
-بهزاد در 1314ش به پاریس رفت. اقامت‌ ۱۳‌ ماهة‌ او در آنجا، چشم‌انداز جدیدی‌ به‌ رویش‌ گشود. بازدیدهایی‌ که‌ بارها از موزه‌های لوور، ورسای و گیمه کرد، فرصت‌ بررسی‌ نسخه‌های‌ خطی‌ ایرانی‌ و شرقی‌ را برای وی فراهم‌ آورد. در بازگشت به ایران، از تولید آثار تجاری و سفارشی دست کشید و روش‌ جدیدی‌ در پیش‌ گرفت‌ که‌ به‌شیوة‌ شخصی‌ او در نگارگری‌ منتهی‌ شد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref>
+بهزاد در ۱۳۱۴ش به پاریس رفت. اقامت‌ ۱۳‌ ماهة‌ او در آنجا، چشم‌انداز جدیدی‌ به‌ رویش‌ گشود. بازدیدهایی‌ که‌ بارها از موزه‌های لوور، ورسای و گیمه کرد، فرصت‌ بررسی‌ نسخه‌های‌ خطی‌ ایرانی‌ و شرقی‌ را برای وی فراهم‌ آورد. در بازگشت به ایران، از تولید آثار تجاری و سفارشی دست کشید و روش‌ جدیدی‌ در پیش‌ گرفت‌ که‌ به‌شیوة‌ شخصی‌ او در نگارگری‌ منتهی‌ شد.<ref>[https://rch.ac.ir/article/Details/12210 ورجاوند، «بهزاد حسین»، وب‌سایت دانشنامه جهان اسلام.]</ref>
 ==خاستگاه اندیشه‌ای و تربیتی==
 # درد یتیمی و فقر اقتصادی توأم با فشارهای زایدالوصف ناپدری‌اش، باعث شد بهزاد دوران کودکی و نوجوانی سخت و طاقت‌فرسایی را پشت سر بگذارد.<ref>[https://snn.ir/fa/news/43941/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF «زندگی‌نامۀ استاد حسین بهزاد»، خبرگزاری دانشجو.]</ref>
@@ خط ۴۱: / خط ۴۶: @@
 # طراحی سوژه‌های جدید در نقاشی از جمله مشاهیر ادبی، هنری و علمی.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>
 ==آثار بهزاد==
-تابلوها و آثار مينياتوری بسیاری از بهزاد باقی مانده که كه برخي از آنها عبارتند از: ايوان مدائن، فردوسي و قهرمانان شاهنامه، ابن‌سينا بر بالين بيمار عشق (در 2 تابلو مختلف)، صاحبان طلاي سياه، نيمه‌شب [[حافظ]]، دختر رز (در سه تابلو مختلف)، خيال، دو دلداده، موسي و شبان، خواب خوش، بهرام و گلندام، نگاه، بهار و جواني، آفرينش از نظر خيام، ناز، قيام كاوۀ آهنگر، اسرار ازل، عصيان، خسرو و پرويز، در جستجوي انسان تابلوي نيمه‌تمام، بهشت و دوزخ، طنازي و خيام.<ref>[https://snn.ir/fa/news/43941/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF «زندگی‌نامۀ استاد حسین بهزاد»، خبرگزاری دانشجو.]</ref>
+تابلوها و آثار مينياتوری بسیاری از بهزاد باقی مانده که كه برخي از آنها عبارتند از: ايوان مدائن، فردوسي و قهرمانان شاهنامه، ابن‌سينا بر بالين بيمار عشق (در ۲ تابلو مختلف)، صاحبان طلاي سياه، نيمه‌شب [[حافظ]]، دختر رز (در سه تابلو مختلف)، خيال، دو دلداده، موسي و شبان، خواب خوش، بهرام و گلندام، نگاه، بهار و جواني، آفرينش از نظر خيام، ناز، قيام كاوۀ آهنگر، اسرار ازل، عصيان، خسرو و پرويز، در جستجوي انسان تابلوي نيمه‌تمام، بهشت و دوزخ، طنازي و خيام.<ref>[https://snn.ir/fa/news/43941/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%D9%8A-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AF-%D8%AD%D8%B3%D9%8A%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%B2%D8%A7%D8%AF «زندگی‌نامۀ استاد حسین بهزاد»، خبرگزاری دانشجو.]</ref>
 ==آثار بهزاد در موزه‌ها و کتاب‌خانه‌های معروف دنیا==
 بهزاد بارها از آثار خود نمایشگاه‌های داخلی و خارجی برگزار کرد. از جمله نمایشگاه «نگاه به گذشته» را در موزۀ ایران باستان و در هزارۀ ابن‌سینا به‌صورت انفرادی برگزار کرد.<ref>[http://radiofarhang.ir/NewsDetails/?m=060001&n=1030493 «استاد مشهور بزرگ مینیاتور معاصر»، وب‌سایت رادیو فرهنگ.]</ref> علاوه بر آن آثار بهزاد توسط مجموعه‌داران هنری یا موزه‌های جهان خریداری یا به نمایش گذاشته شده است.<ref>[https://poopaktravel.com/master-hossein-behzad-artworks/ «آثار استاد حسین بهزاد، هنرمند مینیاتور در موزۀ سعدآباد»، وب‌سایت پوپک تراول.]</ref>