تیموریان: تفاوت میان نسخه‌ها

(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)

خط ۱۴:

تیموریان، مذهب را مبنای مشروعیت سیاسی خود در جوامع اسلامی می‌دانستند. آنها گروه‌هایی که از نظر مذهبی در بین مردم از جایگاه خوبی برخوردار بودند را جذب می‌کردند و با کمک این گروه‌ها، قلمرو خود را توسعه می‌دادند.<ref>[http://ensani.ir/fa/article/366494/Ø³ÛØ§Ø³Øª-ÙØ°ÙØ¨Û-Ø³ÙØ·Ø§Ù-ØØ³ÛÙ-Ø¨Ø§ÛÙØ±Ø§-ÙØ·Ø§ÙØ¹Ø©-ÙÙØ±Ø¯Û%252 صالح‌زاده، «سیاست‌های مذهبی دورة تیموریان»، وب‌سایت ویرا.]</ref> آنها همچنین از تندی به [[شیعیان]] پرهیز می‌کردند.<ref>. شیبی، تشیع و تصوف تا آغاز سدة دوازده قمری، 1387ش، ص159.</ref> تیمور در برخورد با امیر شیعیان، علی مؤید، فقط او را به مذهب اهل سنت دعوت کرد و حکومت سبزوار را به او بازگرداند؛<ref>. شامی، ظفرنامه، 1363ش، ص85.</ref> اما هنگام محاصرهٔ دمشق، مردم آنجا را به‌خاطر پیروی از معاویه و یزید، شایسته مجازات و توبیخ می‌دانست.<ref>. شامی، ظفرنامه، 1363ش، ص235.</ref>

در ادامهٔ همین سیاست، تیموریان به چهار فرقه صوفیه که در خراسان حضور داشتند، احترام می‌گذاشتند. گفته شده «ابوبکر تایبادی»، «شمس‌الدین کلال» و «سید برکت» سه عالم صوفی اثرگذار در زندگی تیمور بوده‌اند.<ref>. منفرد، دانشنامهٔ جهان اسلام، 1382ش، ج7، ص398-405.</ref> همچنین نسبت به سادات احترام خاصی داشتند. برای مثال چهار نفر از سادات، امیر تیمور را در روز اعلام حکومت همراهی کردند. سید برکت در بیشتر جنگ‌ها در کنار تیمور بوده و تیمور او را به‌عنوان مشاور دینی خود در بلخ انتخاب کرد.<ref>. دانشگاه کمبریج، تاریخ ایران دورهٔ تیموریان، 1378ش، ص49.</ref>

در ادامهٔ همین سیاست، تیموریان به چهار فرقه صوفیه که در [[خراسان]] حضور داشتند، احترام می‌گذاشتند. گفته شده «ابوبکر تایبادی»، «شمس‌الدین کلال» و «سید برکت» سه عالم صوفی اثرگذار در زندگی تیمور بوده‌اند.<ref>. منفرد، دانشنامهٔ جهان اسلام، 1382ش، ج7، ص398-405.</ref> همچنین نسبت به سادات احترام خاصی داشتند. برای مثال چهار نفر از سادات، امیر تیمور را در روز اعلام حکومت همراهی کردند. سید برکت در بیشتر جنگ‌ها در کنار تیمور بوده و تیمور او را به‌عنوان مشاور دینی خود در بلخ انتخاب کرد.<ref>. دانشگاه کمبریج، تاریخ ایران دورهٔ تیموریان، 1378ش، ص49.</ref>

==نظام اقتصادی تیموریان==

خط ۲۱:

وی شهر سمرقند را به یک مرکز تجاری تبدیل و در این شهر جاده‌هایی احداث و افرادی را برای خدمت‌رسانی به تجار و مسافرین استخدام کرد.<ref>سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص143.</ref> پس از تیمور، در دورۀ حکومت شاهرخ، ابوسعید و سلطان حسین بایقرا، رونق اقتصادی افزایش پیدا کرد.<ref>. رویمر، ایران در ادوار عصر جدید، 11380ش، ص185.</ref> شاهرخ هرات را به مرکز تجاری تبدیل کرد و دستور داد که تمام بازارهای هرات را بازسازی کنند.<ref>. حافظ ابرو، جغرافیای حافظ ابرو قسمت ربع خراسان هرات، 1349ش، ص10.</ref>

صادارات کالا به دیگر کشورها در دورهٔ تیموریان، رونق داشت خراسان و ماوراءالنهر از شرق به چین و هند و از غرب به آناتولی و سواحل شرقی مدیترانه متصل بود.<ref>. سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص560.</ref> جو، گندم و [[برنج]]،<ref>. کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص284.</ref> محصولات نساجی و [[پنبه]] از کالاهای صاداراتی بود.<ref>کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص168.</ref> کابل در دورهٔ تیموریان دروازۀ صادرات محصولات تجاری به هند بود و علاوه بر پارچه‌های ابریشمی، نخی و کمخای نیشابوری، هر سال، هشتاد هزار رأس اسب به کابل برده می‌شد و از آنجا به هند صادر می‌شد.<ref>. رویمر و دیگران، ایران در راه عصر جدید،1380ش، ص272.</ref>

صادارات کالا به دیگر کشورها در دورهٔ تیموریان، رونق داشت [[خراسان]] و ماوراءالنهر از شرق به چین و هند و از غرب به آناتولی و سواحل شرقی مدیترانه متصل بود.<ref>. سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص560.</ref> جو، گندم و [[برنج]]،<ref>. کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص284.</ref> محصولات نساجی و [[پنبه]] از کالاهای صاداراتی بود.<ref>کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص168.</ref> کابل در دورهٔ تیموریان دروازۀ صادرات محصولات تجاری به هند بود و علاوه بر پارچه‌های ابریشمی، نخی و کمخای نیشابوری، هر سال، هشتاد هزار رأس اسب به کابل برده می‌شد و از آنجا به هند صادر می‌شد.<ref>. رویمر و دیگران، ایران در راه عصر جدید،1380ش، ص272.</ref>

==وضعیت فرهنگی تیموریان==

@@ خط ۱۴: / خط ۱۴: @@
 تیموریان، مذهب را مبنای مشروعیت سیاسی خود در جوامع اسلامی می‌دانستند. آنها گروه‌هایی که از نظر مذهبی در بین مردم از جایگاه خوبی برخوردار بودند را جذب می‌کردند و با کمک این گروه‌ها، قلمرو خود را توسعه می‌دادند.<ref>[http://ensani.ir/fa/article/366494/Ø³ÛØ§Ø³Øª-ÙØ°ÙØ¨Û-Ø³ÙØ·Ø§Ù-ØØ³ÛÙ-Ø¨Ø§ÛÙØ±Ø§-ÙØ·Ø§ÙØ¹Ø©-ÙÙØ±Ø¯Û%252 صالح‌زاده، «سیاست‌های مذهبی دورة تیموریان»، وب‌سایت ویرا.]</ref> آنها همچنین از تندی به [[شیعیان]] پرهیز می‌کردند.<ref>. شیبی، تشیع و تصوف تا آغاز سدة دوازده قمری، 1387ش، ص159.</ref> تیمور در برخورد با امیر شیعیان، علی مؤید، فقط او را به مذهب اهل سنت دعوت کرد و حکومت سبزوار را به او بازگرداند؛<ref>. شامی، ظفرنامه، 1363ش، ص85.</ref> اما هنگام محاصرهٔ دمشق، مردم آنجا را به‌خاطر پیروی از معاویه و یزید، شایسته مجازات و توبیخ می‌دانست.<ref>. شامی، ظفرنامه، 1363ش، ص235.</ref>
-در ادامهٔ همین سیاست، تیموریان به چهار فرقه صوفیه که در خراسان حضور داشتند، احترام می‌گذاشتند. گفته شده «ابوبکر تایبادی»، «شمس‌الدین کلال» و «سید برکت» سه عالم صوفی اثرگذار در زندگی تیمور بوده‌اند.<ref>. منفرد، دانشنامهٔ جهان اسلام، 1382ش، ج7، ص398-405.</ref> همچنین نسبت به سادات احترام خاصی داشتند. برای مثال چهار نفر از سادات، امیر تیمور را در روز اعلام حکومت همراهی کردند. سید برکت در بیشتر جنگ‌ها در کنار تیمور بوده و تیمور او را به‌عنوان مشاور دینی خود در بلخ انتخاب کرد.<ref>. دانشگاه کمبریج، تاریخ ایران دورهٔ تیموریان، 1378ش، ص49.</ref>
+در ادامهٔ همین سیاست، تیموریان به چهار فرقه صوفیه که در [[خراسان]] حضور داشتند، احترام می‌گذاشتند. گفته شده «ابوبکر تایبادی»، «شمس‌الدین کلال» و «سید برکت» سه عالم صوفی اثرگذار در زندگی تیمور بوده‌اند.<ref>. منفرد، دانشنامهٔ جهان اسلام، 1382ش، ج7، ص398-405.</ref> همچنین نسبت به سادات احترام خاصی داشتند. برای مثال چهار نفر از سادات، امیر تیمور را در روز اعلام حکومت همراهی کردند. سید برکت در بیشتر جنگ‌ها در کنار تیمور بوده و تیمور او را به‌عنوان مشاور دینی خود در بلخ انتخاب کرد.<ref>. دانشگاه کمبریج، تاریخ ایران دورهٔ تیموریان، 1378ش، ص49.</ref>
 ==نظام اقتصادی تیموریان==
@@ خط ۲۱: / خط ۲۱: @@
 وی شهر سمرقند را به یک مرکز تجاری تبدیل و در این شهر جاده‌هایی احداث و افرادی را برای خدمت‌رسانی به تجار و مسافرین استخدام کرد.<ref>سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص143.</ref> پس از تیمور، در دورۀ حکومت شاهرخ، ابوسعید و سلطان حسین بایقرا، رونق اقتصادی افزایش پیدا کرد.<ref>. رویمر، ایران در ادوار عصر جدید، 11380ش، ص185.</ref> شاهرخ هرات را به مرکز تجاری تبدیل کرد و دستور داد که تمام بازارهای هرات را بازسازی کنند.<ref>. حافظ ابرو، جغرافیای حافظ ابرو قسمت ربع خراسان هرات، 1349ش، ص10.</ref>
-صادارات کالا به دیگر کشورها در دورهٔ تیموریان، رونق داشت خراسان و ماوراءالنهر از شرق به چین و هند و از غرب به آناتولی و سواحل شرقی مدیترانه متصل بود.<ref>. سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص560.</ref> جو، گندم و [[برنج]]،<ref>. کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص284.</ref> محصولات نساجی و [[پنبه]] از کالاهای صاداراتی بود.<ref>کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص168.</ref> کابل در دورهٔ تیموریان دروازۀ صادرات محصولات تجاری به هند بود و علاوه بر پارچه‌های ابریشمی، نخی و کمخای نیشابوری، هر سال، هشتاد هزار رأس اسب به کابل برده می‌شد و از آنجا به هند صادر می‌شد.<ref>. رویمر و دیگران، ایران در راه عصر جدید،1380ش، ص272.</ref>
+صادارات کالا به دیگر کشورها در دورهٔ تیموریان، رونق داشت [[خراسان]] و ماوراءالنهر از شرق به چین و هند و از غرب به آناتولی و سواحل شرقی مدیترانه متصل بود.<ref>. سمرقندی، تذکرة الشعرا، 1383ش، ص560.</ref> جو، گندم و [[برنج]]،<ref>. کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص284.</ref> محصولات نساجی و [[پنبه]] از کالاهای صاداراتی بود.<ref>کلاویخو، سفرنامهٔ کلاویخو، 1344ش، ص168.</ref> کابل در دورهٔ تیموریان دروازۀ صادرات محصولات تجاری به هند بود و علاوه بر پارچه‌های ابریشمی، نخی و کمخای نیشابوری، هر سال، هشتاد هزار رأس اسب به کابل برده می‌شد و از آنجا به هند صادر می‌شد.<ref>. رویمر و دیگران، ایران در راه عصر جدید،1380ش، ص272.</ref>
 ==وضعیت فرهنگی تیموریان==