حبیب الله نجفی (بحث | مشارکت‌ها)
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۴: خط ۳۴:


== نام‌گذاری ==
== نام‌گذاری ==
نام جزیرهٔ خارک در متون تاریخی کهن به اشکال مختلف ثبت شده است. در نوشته‌های [[استرابون]] از آن با نام ایکارهیا یا ایکاریوس و در آثار [[بطلمیوس]] با عنوان آراکیا یاد شده است. همچنین جغرافی‌نویسان دورهٔ اسلامی از جمله جیهانی و [[ابن‌حوقل]] در آثار خود از خارک، یاد کرده‌اند. در تلفظ دریانوردان محلی، از واژگانی نظیر خاری یا ساکن الخاری یا میرمحمد استفاده می‌شده است. بومیان منطقه نام خارگ را برای این جزیره به کار برده‌اند. [[جلال آل‌احمد]] معتقد است که واژهٔ خارک برگرفته از خرمای نارس است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/99118/fa#downloadbottom سعیدی‌نیا و لعبت‌فر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی، اجتماعی مناطق شمالی خلیج فارس؛ مطالعه موردی خارک (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص99.]</ref> برخی گفته‌اند که این منطقه به‌دلیل وجود بوته‌های خارمانند، خار نامیده شده و پسوند «گ» نیز نشان‌دهندهٔ مکان است. بر پایهٔ روایت دیگر، در [[زبان پهلوی]] واژهٔ خار به‌معنای مکان بلند است که این معنا با ویژگی جغرافیایی جزیره؛ یعنی صخره‌ای مرتفع در آب‌های [[خلیج فارس]]، همخوانی دارد.<ref>[https://www.isna.ir/news/1404122513082/جزیره-خارگ-نماد-مقاومت-ایران-کجاست «جزیره خارگ، نماد مقاومت ایران کجاست؟»، خبرگزاری ایرنا.]</ref>برخی بر این باورند که وجه تسمیۀ نام خارک با نام‌های برخی مناطق جنوبی دیگر در ایران، مانند خارکان در شیراز، وجود نوعی نخل خرما است که به «خارَک» یا «خرک» معروف است. برخی دیگر نیز این نام را برگرفته از خاره (نوعی سنگ) یا خارا می‌دانند. خارک در متون انگلیسی به‌صورت «kharg» نوشته می‌شود، به‌همین دلیل، گاهی، این املا در برخی متون فارسی نیز تأثیر گذاشته و برخی آن را «خارگ» می‌خوانند.<ref>[http://www.petromuseum.ir/content/25/%D9%83%D8%A7%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%8A%D8%AE-%D9%86%D9%81%D8%AA/3519/%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DA%A9-%DB%8C%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DA%AF «خارک یا خارگ؟»، وب‌سایت مدیریت موزه‌ها و مرکز اسناد صنعت نفت.]</ref>
نام جزیرهٔ خارک در متون تاریخی کهن به اشکال مختلف ثبت شده است. در نوشته‌های [[استرابون]] از آن با نام ایکارهیا یا ایکاریوس و در آثار [[بطلمیوس]] با عنوان آراکیا یاد شده است. همچنین جغرافی‌نویسان دورهٔ اسلامی از جمله جیهانی و [[ابن‌حوقل]] در آثار خود از خارک، یاد کرده‌اند. در تلفظ دریانوردان محلی، از واژگانی نظیر خاری یا ساکن الخاری یا میرمحمد استفاده می‌شده است. بومیان منطقه نام خارگ را برای این جزیره به کار برده‌اند. [[جلال آل‌احمد]] معتقد است که واژهٔ خارک برگرفته از خرمای نارس است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/99118/fa#downloadbottom سعیدی‌نیا و لعبت‌فر، «صنعت نفت و توسعه اقتصادی، اجتماعی مناطق شمالی خلیج فارس؛ مطالعه موردی خارک (1355-1335ش/1976-1956)»، 1395ش، ص99.]</ref> برخی گفته‌اند که این منطقه به‌دلیل وجود بوته‌های خارمانند، خار نامیده شده و پسوند «گ» نیز نشان‌دهندهٔ مکان است. بر پایهٔ روایت دیگر، در [[زبان پهلوی]] واژهٔ خار به‌معنای مکان بلند است که این معنا با ویژگی جغرافیایی جزیره؛ یعنی صخره‌ای مرتفع در آب‌های [[خلیج فارس]]، همخوانی دارد.<ref>[https://www.isna.ir/news/1404122513082/جزیره-خارگ-نماد-مقاومت-ایران-کجاست «جزیره خارگ، نماد مقاومت ایران کجاست؟»، خبرگزاری ایرنا.]</ref>برخی بر این باورند که وجه تسمیۀ نام خارک با نام‌های برخی مناطق جنوبی دیگر در ایران، مانند خارکان در شیراز، وجود نوعی نخل خرما است که به «خارَک» یا «خرک» معروف است. برخی دیگر نیز این نام را برگرفته از خاره (نوعی سنگ) یا خارا می‌دانند. خارک در متون انگلیسی به‌صورت «kharg» نوشته می‌شود، به‌همین دلیل، گاهی، این املا در برخی متون فارسی نیز تأثیر گذاشته و برخی آن را خارگ می‌خوانند.<ref>[http://www.petromuseum.ir/content/25/%D9%83%D8%A7%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%8A%D8%AE-%D9%86%D9%81%D8%AA/3519/%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DA%A9-%DB%8C%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DA%AF «خارک یا خارگ؟»، وب‌سایت مدیریت موزه‌ها و مرکز اسناد صنعت نفت.]</ref>


== تاریخچه ==
== تاریخچه ==
خط ۴۱: خط ۴۱:
این جزیره تا پیش از [[دوران صفویه|صفویه]] جزو قلمرو حکومت‌های محلی جنوب ایران بود. در سدهٔ دهم هجری پرتغالی‌ها خارک را تصرف کردند اما بعد ساکنین محل آنان را بیرون راندند. در دورهٔ شاه سلیمان صفوی، هلندی‌ها در ۱۶۸۴م خارک را تصرف کردند. در ۱۷۵۳م در دورهٔ [[کریم‌خان زند]]، هلندی‌ها دوباره در جزیره استقرار یافتند تا اینکه میرمهنا آنان را بیرون کرد و نیروهای زندیه جزیره را به تصرف خود درآوردند. حکومت‌های ایران دو بار؛ یک بار کریم‌خان زند و بار دیگر [[فتحعلی‌شاه]] قاجار، خارک را به [[فرانسه]] واگذار کردند، اما این امر محقق نشد. [[بریتانیا]] در ۱۸۳۸م و سپس در ۱۸۵۶م خارک را اشغال کرد و در جریان جنگ جهانی اول نیز جزیره تا پایان جنگ در تصرف انگلستان بود. جزیره خارک از ۱۳۱۲ش تا ۱۳۲۷ش در [[دوره پهلوی|دورهٔ پهلوی]] به تبعیدگاه مجرمان تبدیل شد. در ۱۳۳۷ش به‌دلیل عمق مناسب سواحل، به‌عنوان پایانهٔ صدور نفت خام برگزیده و در ۱۳۴۴ش به بندری بزرگ برای صدور نفت تبدیل شد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/236744/خارک طرفداری، «خارک»، وب‌سایت مرکز پژوهش‌های ایرانی و اسلامی.]</ref>
این جزیره تا پیش از [[دوران صفویه|صفویه]] جزو قلمرو حکومت‌های محلی جنوب ایران بود. در سدهٔ دهم هجری پرتغالی‌ها خارک را تصرف کردند اما بعد ساکنین محل آنان را بیرون راندند. در دورهٔ شاه سلیمان صفوی، هلندی‌ها در ۱۶۸۴م خارک را تصرف کردند. در ۱۷۵۳م در دورهٔ [[کریم‌خان زند]]، هلندی‌ها دوباره در جزیره استقرار یافتند تا اینکه میرمهنا آنان را بیرون کرد و نیروهای زندیه جزیره را به تصرف خود درآوردند. حکومت‌های ایران دو بار؛ یک بار کریم‌خان زند و بار دیگر [[فتحعلی‌شاه]] قاجار، خارک را به [[فرانسه]] واگذار کردند، اما این امر محقق نشد. [[بریتانیا]] در ۱۸۳۸م و سپس در ۱۸۵۶م خارک را اشغال کرد و در جریان جنگ جهانی اول نیز جزیره تا پایان جنگ در تصرف انگلستان بود. جزیره خارک از ۱۳۱۲ش تا ۱۳۲۷ش در [[دوره پهلوی|دورهٔ پهلوی]] به تبعیدگاه مجرمان تبدیل شد. در ۱۳۳۷ش به‌دلیل عمق مناسب سواحل، به‌عنوان پایانهٔ صدور نفت خام برگزیده و در ۱۳۴۴ش به بندری بزرگ برای صدور نفت تبدیل شد.<ref>[https://www.cgie.org.ir/fa/article/236744/خارک طرفداری، «خارک»، وب‌سایت مرکز پژوهش‌های ایرانی و اسلامی.]</ref>


این جزیرۀ مرجانی، در طول تاریخ، یکی از پایگاه‌های دریانوردی بوده است. برای مثال، داریوش، پادشاه هخامنشی، پس از فتح هندوستان، به فرماندۀ نیروهای دریایی خود دستور داد تا ناوگانی را در این جزیره بسازند و از این طریق بر سواحل دریای عمان و خلیج فارس تا اروندرود حکمرانی کنند. پس از آن، دریانوردانی در دوران اسکندر مقدونی نیز برای رفت‌وآمد به هندوستان، از این جزیره عبور کردند. در همان روزگار، اسکندر، به‌دلیل علاقه به «آرتمیس» از خدایان یونانیان، به یاران خود دستور داد تا معبدی به‌نام او در این جزیره بنا کنند. آثاری از این معبد، هنوز در این جزیره وجود دارد.<ref>[http://www.petromuseum.ir/content/25/%D9%83%D8%A7%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%8A%D8%AE-%D9%86%D9%81%D8%AA/3519/%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DA%A9-%DB%8C%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DA%AF «خارک یا خارگ؟»، وب‌سایت مدیریت موزه‌ها و مرکز اسناد صنعت نفت.]</ref>
این جزیره، در طول تاریخ، یکی از پایگاه‌های دریانوردی بوده است. داریوش، پادشاه هخامنشی، پس از فتح هندوستان، به فرماندۀ نیروهای دریایی خود دستور داد تا ناوگانی را در این جزیره بسازند و از این طریق بر سواحل دریای عمان و خلیج فارس تا اروندرود حکمرانی کنند. پس از آن، دریانوردانی در دوران اسکندر مقدونی نیز برای رفت‌وآمد به هندوستان، از این جزیره عبور کردند. در همان روزگار، اسکندر، به‌دلیل علاقه به آرتمیس از خدایان یونانیان، به یاران خود دستور داد تا معبدی به‌نام او در این جزیره بنا کنند. آثاری از این معبد، هنوز در این جزیره وجود دارد.<ref>[http://www.petromuseum.ir/content/25/%D9%83%D8%A7%D9%88%D8%B4-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%D9%8A%D8%AE-%D9%86%D9%81%D8%AA/3519/%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DA%A9-%DB%8C%D8%A7-%D8%AE%D8%A7%D8%B1%DA%AF «خارک یا خارگ؟»، وب‌سایت مدیریت موزه‌ها و مرکز اسناد صنعت نفت.]</ref>


== موقعیت ژئوپلیتیکی ==
== موقعیت ژئوپلیتیکی ==