برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{درشت|'''تربیت دینی'''}}؛ فرایند پرورش فرزندان مؤمن و معنوی | |||
==تعریف دین== | ==تعریف دین== | ||
{{اصلی|دین}} | {{اصلی|دین}} | ||
| خط ۱۵: | خط ۱۵: | ||
==تفاوت «تربیت دینی» با «تربیت غیر دینی»== | ==تفاوت «تربیت دینی» با «تربیت غیر دینی»== | ||
صاحبنظران حوزهٔ تربیت دینی بین تربیت دینی و غیر دینی تفاوتهایی قائل شدهاند؛ از جمله:{{سخ}}'''نگاه دوساحتی به انسان:'''{{سخ}}دانشمندان تعلیم و تربیت دینی معتقدند تربیت در تفکرات غیردینی صرفاً بر آموزش ریاضی و فیزیک یا پرورش جسمانی و مادی یا سخن گفتن از روان محدود شده و به روح مجرد و متکامل انسان توجه نشده است. در دیدگاه مبتنی بر [[دین]]، انسان علاوه بر جسم، حامل روح الهی است؛ که عنصری ملکوتی، شریف و فناناپذیر است؛ بنابراین تربیت دینی مستلزم شناخت و تربیت هر دو بُعد مادی و معنوی انسان دانسته شده است.{{سخ}}'''شرافت روح بر جسم:'''{{سخ}}تعلیم و تربیت دینی معتقد است کمال آدمی در پرتو تکامل روحانی و کسب صفات برتر انسانی تحقق مییابد؛ بنابراین روح بر جسم مقدم است و توجه به بدن تا آنجا لازم است که ابزاری برای کسب درجات برتر انسانی باشد.{{سخ}}'''اهداف چند ساحتی:'''{{سخ}}طرفداران تربیت دینی معتقدند اهداف تعلیم و تربیت دینی به بخشها و جنبههای خاصی از زندگی محدود نیست و به کل زندگی مادی و معنوی انسان نظر دارد.{{سخ}}از نظر برخی از پژوهشگران زبانِ آموزههای دینی زبان هستی و زبان سایر دروس، زبان کاربردی است. از این سخن میتوان دریافت که آموزههای دینی با کل وجود و هستی انسان پیوند دارد و بههمین دلیل میتواند در ساختاربندی اهداف تربیت نیز نقش اساسی ایفا کند.<ref>ساجدی، «تفاوت آموزش و پرورش دینی و غیردینی»، بهار و تابستان 89، ص 98.</ref> | صاحبنظران حوزهٔ تربیت دینی بین تربیت دینی و غیر دینی تفاوتهایی قائل شدهاند؛ از جمله:{{سخ}}'''نگاه دوساحتی به انسان:'''{{سخ}}دانشمندان تعلیم و تربیت دینی معتقدند تربیت در تفکرات غیردینی صرفاً بر آموزش ریاضی و فیزیک یا پرورش جسمانی و مادی یا سخن گفتن از روان محدود شده و به روح مجرد و متکامل انسان توجه نشده است. در دیدگاه مبتنی بر [[دین]]، انسان علاوه بر جسم، حامل روح الهی است؛ که عنصری ملکوتی، شریف و فناناپذیر است؛ بنابراین تربیت دینی مستلزم شناخت و تربیت هر دو بُعد مادی و معنوی انسان دانسته شده است.{{سخ}}'''شرافت روح بر جسم:'''{{سخ}}تعلیم و تربیت دینی معتقد است کمال آدمی در پرتو تکامل روحانی و کسب صفات برتر انسانی تحقق مییابد؛ بنابراین روح بر جسم مقدم است و توجه به بدن تا آنجا لازم است که ابزاری برای کسب درجات برتر انسانی باشد.{{سخ}}'''اهداف چند ساحتی:'''{{سخ}}طرفداران تربیت دینی معتقدند اهداف تعلیم و تربیت دینی به بخشها و جنبههای خاصی از زندگی محدود نیست و به کل زندگی مادی و معنوی انسان نظر دارد.{{سخ}}از نظر برخی از پژوهشگران زبانِ آموزههای دینی زبان هستی و زبان سایر دروس، زبان کاربردی است. از این سخن میتوان دریافت که آموزههای دینی با کل وجود و هستی انسان پیوند دارد و بههمین دلیل میتواند در ساختاربندی اهداف تربیت نیز نقش اساسی ایفا کند.<ref>ساجدی، «تفاوت آموزش و پرورش دینی و غیردینی»، بهار و تابستان 89، ص 98.</ref> | ||
