نجاست: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۳۹: / خط ۳۹: @@
 {{اسلام}}
++++
+'''<big>ازاله نجاست</big>'''؛ اصطلاحی فقهی به معنای برطرف کردن نجاست.
+اِزاله، در لغت به‌معنای زدودن و برطرف کردن آمده است. «ازاله» برحسب چیزی که به آن اضافه می‌شود، مفهوم متفاوتی دارد؛ مانند «ازاله نجاست» که درباره زدودن و برطرف کردن نجاست است.<ref>[http://lib.eshia.ir/23017/1/388 موسسه دائرة المعارف الفقه الاسلامي، فرهنگ فقه فارسی، 1382ش، ج1، ص388.]</ref>
+منظور از نجاست نیز بول، غائط، منى، مردار، خون، سگ، خوك، كافر، شراب، فقّاع و عرق شتر نجاست‌خوار است که در فقه [[شیعه]]، اصطلاحا  «عینِ نجاست» نامیده شده است.<ref> [http://lib.eshia.ir/10369/1/67 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص67، بخش نجاسات، مسئله 83.]</ref>
+==احکام ازاله نجاست==
+در نظر فقهای [[شیعه]]، ازاله نجاست، قدم اول جهت پاک شدنِ شیء نجس‌شده است<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/110/ امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص110، بخش نجاسات، مسئله 170.]</ref>  و از پاک‌کننده‌های ده‌گانه نیز شمرده شده است.<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/99/ امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل(مراجع)، ج1، ص99، بخش مطهرات، مسئله148.]</ref>  بدن حیوان و داخل بدن انسان (مثل دهان) اگر با شیءنجس‌شده یا عین نجاست، نجس شود، با ازاله نجاست (عین نجس)، پاک می‌شود.<ref> [http://lib.eshia.ir/10369/1/129/ امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص129، بخش نجاسات، مسئله 216.]</ref>
+به اتفاق نظر فقهای [[شیعه]]، برطرف کردن نجاست، از اعمال واجبی است که در آن قصد قربت، يعنی قصد نزدیک شدن به خداوند و خشنودی او شرط نیست.<ref>[http://lib.eshia.ir/10088/2/93 نجفی، جواهر الکلام، 1362ش، ج2، ص93.]</ref>
+==مهم‌ترین موارد وجوب ازاله نجاست در فقه شیعه==
+* [[مساجد]]؛ طبق نظر فقهای [[شیعه]]، نجس کردن زمین، فرش، سقف، طرف داخل دیوار و بام مساجد [[حرام]] است. فقهای شیعه با آیه «إِنَّمَا الْمُشْرِكُونَ نَجَسٌ فَلا يَقْرَبُوا الْمَسْجِدَ الْحَرامَ»<ref>[http://www.parsquran.com/data/show_juz.php سوره توبه، آیه 28.]</ref>  بر وجوب ازاله نجاست از مسجد استدلال کرده و گفته‌اند در این حکم فرقی بین [[مسجدالحرام]] با سایر مساجد نیست.<ref>[http://lib.eshia.ir/10152/1/493 حکیم، مستمسک العروة، ۱۳۹۱ق، ج۱، ص۴۹۳.]</ref> ازاله نجاست از مسجد، واجبی است که نباید به تاخیر افتد<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/501 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص501، بخش احکام مسجد، مسئله 900.]</ref>  و بر همگان [[واجب]] است تا وقتی که انجام گیرد؛ اگر کسی خود نتواند نجاست را برطرف کند باید به کسی که می‌تواند تطهیر کند، اطلاع دهد.<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/502 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص502، بخش احکام مسجد، مسئله 901.]</ref>
+* بارگاه امامان [[شیعه]]؛
+* بدن، لباس و محل سجده نمازگزار؛ (جایی که نمازگزار پیشانی‌اش را بر آن می‌گذارد.)<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/447 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص447، بخش شرایط لباس نمازگزار، مسئله 800؛ نجفی، جواهرالکلام، ۱۳۶۲ش، ج۶، ص۹۹.]</ref>
+* اعضای [[وضو]]؛ پاک بودن اعضای وضو قبل از شستن، از شرایط صحت وضو است، به همین دلیل برطرف کردن نجاست از اعضای وضو [[واجب]] است.<ref> [http://lib.eshia.ir/10369/1/162 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص162، بخش شرایط وضو، مسئله 265.]</ref>  مگر اینکه وضو با آب کر باشد و نجاست را تطهیر کند، در این صورت تطهیر و پاک کردن قبل از وضو لازم نیست.<ref> [http://lib.eshia.ir/10369/1/169 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص169، بخش شرایط وضو، شرط ششم.]</ref>
+* اعضای غسل؛ پاک بودن اعضای غسل قبل از شستن، از شرایط صحت غسل است.<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/222 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص222، بخش احکام غسل کردن، مسئله 380.]</ref>  در غسل ارتماسی، پاک بودن همه اعضای بدن قبل از [[غسل]]، [[واجب]] است. اما در غسل ترتیبی شستن هر عضو قبل از شستن آن، کافی است.<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/220 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص220، بخش احکام غسل کردن، مسئله 372]</ref>
+* ظروفی که جهت غذا، شرب، آب [[وضو]] و [[غسل]] مورداستفاده قرار می‌گیرد.<ref>[http://lib.eshia.ir/10088/6/99 جفی، جواهر الکلام، ۱۳۶۲ش، ج۶، ص۹۹.]</ref>
+* کَفَن و بدن میت؛ ازاله نجاست از بدن میت قبل از [[غسل]]، [[واجب]] است.<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/321 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص321، بخش احکام غسل میت، مسئله 564.]</ref>  طبق نظر فقهای شیعه، ازاله نجاست از کَفَن میت چه قبل از دفن چه بعد از آن، با شستن یا بریدن کفن، واجب است.<ref>[http://lib.eshia.ir/10369/1/329 امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، ج1، ص329، احکام کفن میت، مسئله 582.]</ref>
+==پانویس==
+{{پانویس}}
+==منابع==
+* قرآن
+* امام خمینی و سایر مراجع، رساله توضیح المسایل (مراجع)، جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، دفتر انتشارات اسلامی، ]بی‌تا[.
+* حکیم، سیدمحسن، مستمسک العروة الوثقی، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، ۱۳۹۱ق.
+* مؤسسه دائرة ‌المعارف فقه اسلامى، فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل‌بیت علیهم‌السلام، قم، مؤسسه دائرة ‌المعارف فقه اسلامى، 1382ش.
+* نجفی، محمدحسن، جواهر الکلام، بیروت، دار إحیاء التراث العربی، چاپ هفتم، 1362ش.