پشمک: تفاوت میان نسخه‌ها

{{درشت|'''پشمک'''}}؛ شیرینی تهیه‌شده از شکر، به‌صورت تارهای سفید

==شیوه تهیه پشمک==

پشمک یزدی از مشهورترین انواع این شیرینی است<ref>افشار، واژه‌نامهٔ یزدی، ۱۳۸۲ش، ص۶۹.</ref> که در مناطق دیگر [[ایران]]، با دستورهای تقریباً مشابهی تهیه می‌شود. در لارستان استان فارس، پشمک را از روغن [[کنجد]] و شیره [[خرما]] تهیه می‌کنند.<ref>اقتداری، فرهنگ لارستانی، ۱۳۳۴ش، ص۶۳.</ref> در جامع‌الصنایع، از رساله‌های آشپزی برجای‌مانده از دوران [[قاجاریه|قاجار]]، طرز تهیهٔ این شیرینی به تفصیل بیان شده است.<ref>جامع الصنایع، ۱۳۸۹ش، ص4.</ref>  

==پشمک در فرهنگ ایرانیان==

پشمک، از جمله شیرینی‌های آیینی ایرانیان است. در مناطق جنوبی ایران، پشمک از خوراک‌های نوروزی محسوب می‌شد و از جمله تنقلات و شیرینی‌های مرسوم برای پذیرایی از مهمانان بود.<ref>شعبانی، آداب و رسوم نوروز، ۱۳۷۹ش، ص۲۱۰.</ref> در [[خراسان]] نیز پشمک، یک شیرینی رایج در ایام [[نوروز]] است.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص103.</ref> در سفره‌های آیینی دیگر همچون [[شب چله]]<ref>انجوی شیرازی، جشن‌ها و آداب و معتقدات زمستان، ج2، ۱۳۵۲–۱۳۵۴ش، ص35-38.</ref> و [[سفره عقد]]<ref>احمدپناهی سمنانی، آداب و رسوم مردم سمنان، ۱۳۷۴ش، ص۲۴۵.</ref> نیز پشمک، از دیرباز، حضور داشته است. در [[اردکان]] یزد، پس از مراسم مهربران، خانواده داماد، چندین سینی شامل شیرینی‌های محلی از جمله پشمک را به خانه عروس می‌فرستند.<ref>طباطبایی اردکانی، فرهنگ عامهٔ اردکان، ۱۳۸۱ش، ص۳۴۲.</ref>