مرتضی مطهری: تفاوت میان نسخه‌ها

مطهری از دوره دانش‌اندوزی خود نزد استادان بزرگ آن زمان به نیکی یاد کرده و به‌ویژه [[درس اخلاق]] [[آیت‌الله خمینی]] را ایجادکنندهٔ حس نابی دانسته که تا چند روز پایدار بود.<ref>مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج1، 1390ش، ص441.</ref> وی حضور ۱۲ ساله‌اش در درس اخلاق را آفرینش‌گر شخصیت فکری و روحی خود دانسته است.<ref>واعظ‌زاده خراسانی، «سیری در زندگی علمی و انقلابی استاد شهید مرتضی مطهری»، 1386ش، ص441.</ref> [[امام خمینی]] پس از شهادت مطهری، او را فرزند عزیز، پارهٔ تن و حاصل عمر خود معرفی کرد.<ref>[http://emam.com/posts/view/1533 امام خمینی، «پیام به ملت ایران (شخصیت و منزلت علمی آقای مرتضی مطهری)»، صحیفه امام خمینی، 1389ش، ج7، ص178 و 179.]</ref>

مطهری همچنین [[علامه طباطبایی]] را از خدمت‌گزاران بزرگ [[اسلام]] معرفی کرده است.<ref>مطهری، مجموعه آثار شهید مطهری، ج25، 1390ش، ص429.</ref> او در جمعی خصوصی، مبحث الهیات شفا را نزد علامه طباطبائی فرا گرفت.<ref>واعظ‌زاده خراسانی، «سیری در زندگی علمی و انقلابی استاد شهید مرتضی مطهری»، 1386ش، ص328.</ref> کتاب «[[اصول فلسفه و روش رئالیسم]]»، ثمره حضور در این مجموعه از جلسات درس بود که علامه طباطبایی مقالات فلسفی خود را ارائه می‌کرد. مطهری، در حوزه فلسفه، از شاگردان [[میرزا مهدی آشتیانی]] نیز به‌شمار می‌رود.

 

مطهری، در حوزه [[فقه اسلامی|فقه]] و اصول فقه نزد [[آیت‌الله حجت کوه‌کمری]]، [[سید محمد داماد]]، [[سید محمدتقی خوانساری]]، [[سید احمد خوانساری]]، [[سید محمدرضا گلپایگانی]] و [[سید صدرالدین صدر]]، دانش‌اندوزی کرد؛ اما استاد اصلی او در این حوزه، [[آیت‌الله بروجردی]] بود که بیش از ۱۰ سال در جلسات درس او شرکت کرد.<ref>واعظ‌زاده خراسانی، «سیری در زندگی علمی و انقلابی استاد شهید مرتضی مطهری»، 1386ش، ص329.</ref>