(۴۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<big>'''شورای امنیت سازمان ملل متحد'''</big>؛ عالی‌ترین مرجع انتظامی و فراملی جهان برای پاسداری از صلح و امنیت بین‌المللی.<ref group="دیدگاه">اشکال مهمی که در این مقاله است، تکرار مضامین در جاهای مختلف است. یک مطلب را در چندین جا با عبارات مختلفی تکرار کرده اید.
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =  شورای امنیت سازمان ملل متحد.png
| زیرنویس تصویر    = تالار شورای امنیت ملل متحد در نیویورک
| image_alt        =تالار شورای امنیت ملل متحد در نیویورک
| فایل پادکست      = 
| حجم فایلپادکست    = 
| تاریخ پادکست      = 
| زیرنویس عنوان    = 


همچنین به روانی قلم نیز دقت داشته باشید که هر بند کاملا روشن و شفاف و منظم مطلب را ارائه دهد</ref>
| عنوان اصلی        =
| عنوان انگلیسی    =
| عنوان عربی        =
| عنوان علمی        =
| شاخه علمی        =
| نوع مفهوم        =
| معنای اصطلاحی      =
| حوزه کاربرد      =
| گستره جغرافیایی  =
| منشأ تاریخی      =


شورای امنیت سازمان ملل متحد به‌عنوان کلیدی‌ترین نهاد انتظامی جهان، وظیفۀ بنیادین صیانت از آرامش فراملی را بر عهده دارد اما کارنامۀ عملیاتی آن همواره تحت تأثیر منافع قدرت‌های بزرگ و چالش‌های ساختاری بوده است. این رکن فراملی با وجود برخورداری از ابزارهای قانونی نظیر عملیات حفظ صلح، تحریم‌های بین‌المللی و محاکم کیفری، در دهه‌های اخیر با دگرگونی عمیق در ماهیت تهدیدات نوظهور، امنیتی‌سازی هنجارهای فرهنگی و انتقادات جدی پیرامون استانداردهای دوگانه مواجه شد. از سوی دیگر، بن‌بست‌های ناشی از حق وتو و تفاوت‌های حقوقی نظام تحریم‌های فراملی با رفتارهای یک‌جانبه‌گرایانه حاکمیتی، ضرورت بازنگری در ساختار توزیع قدرت و معیارهای مشروعیت قانون‌گذاری جهانی را به یکی از محوری‌ترین مباحث حقوق بین‌الملل معاصر تبدیل کرده است.
| نخستین کاربرد    =
==مفهوم‌شناسی<ref group="دیدگاه">با وظایف و کارکرد ها تلاقی پیدا کرده است و ضمنا خیلی سفید و مثبت و ایده آل نوشته شده است. شما باید بگویید در آیین نامه یا فلان سند اینگونه تعریف شده است.</ref>==
| ریشه واژه        =  
شورای امنیت سازمان ملل متحد یکی از ارکان اصلی و انتظامی سازمان ملل متحد است که بر پایۀ منشور ملل متحد، مسئولیت اولیه و انحصاری پاسداری از صلح و امنیت بین‌المللی را بر عهده دارد.<ref>اردبیلی، حقوق بین‌الملل کیفری، 1393ش، ص114.</ref> این شورا از منظر حقوقی یک مرجع فراملی با اختیارات وسیع و اجرایی است که مأموریت اجرای نظام امنیت مشترک را عهده‌دار بوده و با ابزارهای حاکمیتی خود شامل اعزام نیروهای پاسدار صلح، تصویب تحریم‌های بین‌المللی و اعطای مجوز توسل به قوۀ قهریه علیه کشورهای متخاصم، نظم را در سطح جهان مستقر می‌سازد.<ref>ضیایی بیگدلی، حقوق بین الملل عمومی، 1395ش، ص245.</ref>  <ref group="دیدگاه">این فاصله های اضافی در سراسر متن زیاد است. لطفا یکبار تمام متن به دقت بررسی و اصلاح شود</ref>تصمیم‌های قهرآمیز این نهاد در قالب قطعنامه‌های الزام‌آور صادر می‌شود که تبعیت از آنها برای تمامی کشورهای عضو اجباری است.<ref>[https://jclr.atu.ac.ir/article%2012119.html حجازی و صلح‌چی، «شورای امنیت سازمان ملل متحد و تأثیر آن در ایجاد امنیت و عدالت کیفری بین‌المللی»، 1399ش، ص11-12.]</ref>
| مرتبط با         =  
==پیشینه==
| اهمیت            =  
شورای امنیت سازمان ملل متحد نخستین نشست خود را در هفدهم ژانویۀ ۱۹۴۶م در کلیسای وست‌مینستر<ref>Westminster Abbey.</ref>  لندن برگزار کرد و سپس مقر دائمی آن به نیویورک منتقل شد. ساختار شورا تا کنون سه دوره تحول اساسی را پشت سر گذاشته است؛ نخست در سال ۱۹۶۵م با اصلاح مواد ۲۳ و ۲۷ منشور، تعداد اعضای غیردائم از شش به ده کشور افزایش یافت؛ سپس در سال ۱۹۷۱م کرسی نمایندگی چین از جمهوری چین (تایوان) به جمهوری خلق چین واگذار شد و در نهایت پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱م، فدراسیون روسیه بدون اختلاف ساختاری جایگزین کرسی مذکور شد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>  <ref group="دیدگاه">از اینجا به بعد پیشینه نیست</ref>بی‌اعتمادی میان قدرت‌های بزرگ در سال‌های آغازین پس از جنگ جهانی دوم، کارایی شورا را در منازعاتی نظیر اندونزی، فلسطین و کشمیر مختل کرد و با ممانعت از اقدام مؤثر بر پایۀ فصل هفتم منشور،<ref>فصل هفتم (Chapter VII of the United Nations Charter) منشور سازمان ملل متحد اختیارات شورای امنیت را برای حفظ صلح بیان می‌کند و به این شورا اجازه می‌دهد تا وجود هرگونه تهدیدی برای صلح، نقض صلح یا اقدام تجاوزگرانه را تعیین کند و اقدامات نظامی و غیر نظامی را برای برقرای صلح و امنیت بین المللی انجام دهد.</ref>  سازمان ملل متحد را به‌سمت مأموریت‌های صلح‌بانی سوق داد.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص163-164.]</ref>  با پایان جنگ سرد نیز تمرکز شورا از جنگ‌های میان دولت‌ها به‌سمت درگیری‌های داخلی تغییر یافت.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص164-166.]</ref> 
| مبدع              =  
==جایگاه ساختاری==
| مروج              =  
اقدامات سازمان ملل متحد برای دست‌یابی به اهدافی مانند حفظ صلح، توسعۀ روابط دوستانه بر پایۀ حق خودمختاری ملل و حل مسائل اقتصادی و اجتماعی، از طریق شش رکن اصلی<ref>مجمع عمومی، شورای امنیت، شورای اقتصادی و اجتماعی، شورای قیمومیت، دادگاه بین‌المللی و دبیرخانه</ref> انجام می‌شود که شورای امنیت رکن انتظامی آن است.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref>  بر پایۀ مادۀ ۲۴ منشور، کشورهای عضو، مسئولیت اصلی حفظ صلح جهانی را به شورای امنیت واگذار کرده‌اند تا به‌عنوان نمایندۀ آنها عمل کند.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص162.]</ref><ref group="دیدگاه">با وظایف تلاقی دارد. فکر میکنم جایگاه را در همان مفهوم شناسی بتوان اشاره کرد و کافی است</ref> 
| مقدس برای         =  
==مأموریت‌های حفظ صلح و فرآیند استقرار نیرو<ref group="دیدگاه">این با وظایف چه فرقی دارد که از آن جدا شده است؟ در ادبیات خیلی دقت کنید که سفید و تحت سیطره نگاه غربی به این سازمان ها مطلب نوشته نشود. خیلی ساده و بدون آب و تاب گزارش کنید و مستند کنید به اصول و قوانین و آییین نامه ها</ref>==
| مورد احترام      =  
عملیات حفظ صلح زمانی شکل گرفت که شورا به‌دلیل ساختارهای سیاسی نتوانست اقدامات قهری پیش‌بینی‌شده در منشور را به‌طور کامل تثبیت کند.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص162.]</ref> این عملیات شامل استقرار پیشگیرانۀ نیرو، حفظ صلح سنتی و نظارت بر آتش‌بس، اجرای توافقات جامع صلح، حمایت از کمک‌های بشردوستانه در جنگ‌های داخلی، بازسازی نهادهای حکومتی در کشورهای فروپاشیده و تحمیل صلح با بهره‌گیری از ابزار نظامی تحت هدایت ائتلاف اعضا سازمان‌دهی می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص164-166.]</ref>
| آثار مرتبط        =  
}}
طبق مادۀ ۲۵ منشور، تصمیم‌های شورا دربارۀ ابعاد عملیات حفظ صلح برای تمامی اعضا لازم‌الاجرا است. فرآیند استقرار این نیروها یک فرآیند منظم شامل رایزنی‌های اولیه با طرف‌های درگیر، ارزیابی فنی دبیرخانه، صدور قطعنامۀ مأموریت، استقرار نیرو و نظارت دوره‌ای، برنامه‌ریزی پشتیبانی و انتصاب فرماندهان است.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص166-168.]</ref>  ‬
{{درشت|'''شورای امنیت سازمان ملل متحد'''}}؛ بازوی اجرایی سازمان ملل متحد برای مدیریت بحران‌ها و پاسداری از صلح جهانی.
==ترکیب اعضا و سهمیه‌بندی جغرافیایی==
شورای امنیت از ۱۵ عضو شامل ۵ عضو دائم و ۱۰ عضو غیردائم تشکیل می‌شود.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> اعضای دائمی شورا شامل ایالات متحدۀ آمریکا، روسیه، چین، فرانسه و بریتانیا هستند.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص168-170.]</ref>  صندلی‌های ده عضو غیردائم که برای دوره‌های دو ساله توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شوند؛ به این صورت که هر سال پنج عضو جدید جایگزین اعضای قبلی شده و عضو خارج‌شده بلافاصله قابل انتخاب مجدد نیست.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>  این صندلی‌ها بر پایۀ تقسیم‌بندی دقیق جغرافیایی توزیع شده که شامل پنج عضو برای قاره‌های آسیا و آفریقا، دو عضو برای آمریکای لاتین، دو عضو برای اروپا و یک عضو برای منطقۀ اقیانوسیه است.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref>
گزینش اعضای غیردائم توسط مجمع عمومی بر پایۀ نظام رأی‌گیری مخفی و با سنجش میزان مشارکت کشورها در حفظ صلح انجام می‌شود. علاوه بر اعضا، کشورهای غیرعضو یا سازمان‌های آزادی‌بخش به رسمیت شناخته شده نظیر سازمان آزادی‌بخش فلسطین که وضعیت ناظر را دارند، در صورت ذی‌نفع بودن در یک مناقشه، بدون حق رأی برای دفاع از منافع خود به جلسات دعوت می‌شوند.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
==قواعد اداری، آیین کار و تصمیم‌گیری<ref group="دیدگاه">مطالب کمی شلوغ و به هم ریخته است. متن را روان کنید و منظم. این نکته در تمام مقاله رعایت شود</ref>==
ادارۀ امور شورای امنیت بر پایۀ آیین‌نامۀ داخلی مصوب خود شورا و سیستم مدیریتی کوتاه‌مدت استوار است که در آن ریاست شورا به‌صورت نوبتی و بر پایۀ ترتیب الفبای انگلیسی به‌مدت یک ماه به یکی از کشورهای عضو واگذار می‌شود تا تنظیم برنامه‌ها و مدیریت بحران‌ها را عهده‌دار شود. جلسات شورا به دو دستۀ ادواری<ref>دو بار در سال با حضور مقامات عالی‌رتبه.</ref>  و غیرادواری<ref>با فواصل حداکثر ۱۴ روزه به درخواست رئیس یا اعضا.</ref>  تقسیم می‌شود. مجمع عمومی و دبیرکل نیز می‌توانند تقاضای تشکیل جلسه فوری نمایند. اصل بر علنی بودن آنها است، مگر در موارد خاص مانند بررسی انتصاب دبیرکل که به‌صورت غیرعلنی تشکیل می‌شود.<ref>[https://jclr.atu.ac.ir/article%2012119.html حجازی و صلح‌چی، «شورای امنیت سازمان ملل متحد و تأثیر آن در ایجاد امنیت و عدالت کیفری بین‌المللی»، 1399ش، ص11-12.]</ref>


سیستم رأی‌گیری در شورای امنیت میان دو خروجی اساسی و دو ساختار تفکیک قائل می‌شود:
شورای امنیت سازمان ملل متحد، رکن اصلی مسئول حفظ صلح و امنیت بین‌المللی در [[سازمان ملل متحد]] است که بر خلاف مجمع عمومی، تصمیمات الزام‌آور اتخاذ می‌کند. این نهاد از ۱۵ عضو شامل ۵ عضو دائم با حق وتو و ۱۰ عضو غیردائم، تشکیل شده و نظام تصمیم‌گیری آن بر اساس رأی مثبت ۹ عضو از جمله تمام اعضای دائم استوار است. شورا با ابزارهایی از جمله تحریم‌ها، اقدامات نظامی و تأسیس دادگاه‌های کیفری، به مدیریت بحران‌های جهانی می‌پردازد. با این حال، عملکرد آن با چالش‌هایی همچون رفتارهای گزینشی، اثرپذیری از منافع قدرت‌های بزرگ، کاربرد سیاسی حق وتو و ناکارآمدی در بحران‌هایی مانند [[جنگ ایران و عراق]] و [[اشغال سرزمین فلسطین|فلسطین]] مواجه است. اصلاح ساختار شورا نیز به‌دلیل مخالفت اعضای دائم، همواره با بن‌بست روبرو بوده و انتقادات گسترده‌ای به مشروعیت و دموکراتیک بودن آن وجود دارد.
# تفکیک قطعنامه و بیانیه: در مسائل ماهوی یا جوهری، تصمیمات شورا نیازمند کسب اکثریت کیفی یعنی ۹ رأی موافق شامل آراء مثبت هر پنج عضو دائم بوده و حداقل چهار عضو غیردائم است تا اقدام به صدور قطعنامه کند. همچنین، در صورتی‌که یک عضو دائم شورا طرف اختلاف باشد، در تصمیمات مربوط به حل مسالمت‌آمیز مناقشات از رأی دادن ممنوع است.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>  علاوه بر آن، در مواردی که اکثریت لازم به‌دست نیاید، شورا اقدام به صدور بیانیۀ رئیس شورا می‌کند که ارزش حقوقی کمتری دارد.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref>
# تفکیک آیین کار از تصمیمات جوهری: تصمیم‌گیری در خصوص مسائل مربوط به آیین کار و نظام‌نامه، تنها نیازمند کسب رأی مثبت اکثریت عددی اعضا بوده و حق وتوی پنج عضو دائم در این حوزه‌های شکلی لحاظ نمی‌شود.<ref>[https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA «شورای امنیت»، ویکی فقه.]</ref><ref group="دیدگاه">عجیب است که از ویکی به عنوان منبع استفاده کرده اید؟</ref>
همچنین، رویۀ عملی شورا مقرر کرده است که غیبت عمدی اعضای دائم در جلسات یا امتناع آنها از دادن رأی، به‌عنوان رأی منفی یا همان وتو تلقی نشده و شورا آن را به‌عنوان رأی ممتنع ارادی ثبت می‌کند تا مانع از تصویب قطعنامه نشود.<ref> [https://fa.shafaqna.com/news/385764/ «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا.]</ref>  مدافعان حق وتو معتقدند این امتیاز با مهار اصطکاک قدرت‌های بزرگ، به پیشگیری از جنگ جهانی جدید کمک کرده است.<ref> [https://journals.atu.ac.ir/article%2016469.html نظری‌زاده و ملکی‌عزین‌آبادی، «سناریوهای تغییر در شورای امنیت سازمان ملل متحد؛ با تأکید بر رویکرد ایالات متحدۀ آمریکا و پیامدهای احتماعی برای جمهوری اسلامی ایران»، 1403ش، ص159-160.]</ref><ref group="دیدگاه">هنوز در مقاله وتو توضیح داده نشده ولی از اختلافات آن صحبت شده</ref>
علاوه بر آن، عملکرد شورا با سطح توافق آرا میان پنج عضو دائم ارتباط مستقیم دارد.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص180-181.]</ref>  برای مثال، ایالات متحده آمریکا مأموریت‌های صلح‌بانی را در چارچوب سیاست خارجی خود تحلیل می‌کند؛ روسیه تمرکز خود را بر قلمرو شوروی سابق معطوف کرده است؛ چین پس از آغاز اصلاحات اقتصادی به یکی از مشارکت‌کنندگان فعال در اعزام نیرو تبدیل شد؛ فرانسه صلح‌بانی را ابزاری برای مدیریت بی‌ثباتی در حاشیۀ اروپا و حفظ اعتبار بین‌المللی خود می‌داند و انگلستان نیز بر انجام اصلاحات ساختاری برای کارآمدی عملیات پافشاری دارد.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص168-170.]</ref>
==وظایف، اختیارات و ابزارهای حقوقی<ref group="دیدگاه">خیلی پرتکرار است</ref>==
===مکانیزم حل مسالمت‌آمیز اختلافات بر پایۀ فصل ششم===
اعضای سازمان ملل متحد موظف هستند پیش از هر اقدامی، منازعات خطرساز را از طریق روش‌های مسالمت‌آمیز مانند مذاکره، میانجی‌گری، داوری و رسیدگی قضایی حل کنند. در این سطح، شورا اختیار تحمیل راه‌حل را ندارد، حق تحقیق و تحلیل وضعیت‌های بحرانی و فرستادن نمایندگان ویژه را دارا بوده و توصیه‌های آن جنبۀ الزام‌آور ندارند.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/385764/ «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا.]</ref>
===اقدامات قهرآمیز بر پایه فصل هفتم===
استفاده از قدرت قهرآمیز ملل متحد تنها در دو حالت قانونی مجاز است؛ اول، اجرای نظام امنیت جمعی و اقدام نظامی تحت فرمان شورا و دوم، بحث دفاع مشروع دولت‌ها در برابر حملۀ نظامی.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/385764/ «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا.]</ref>  در این سطح، شورا ابتدا اقدامات موقت غیرنظامی نظیر تحریم‌های اقتصادی، قطع کامل یا جزئی روابط پستی، ریلی، دریایی، هوایی و قطع روابط دیپلماتیک را اعمال می‌کند و در صورت عدم کفایت، به اقدامات نظامی متوسل می‌شود؛ مدلی که مبنای مداخله در جنگ کره (۱۹۵۰م)، کویت (۱۹۹۱م)، افغانستان (۲۰۰۱م) و لیبی (۲۰۱۱م) بوده است. شورا همچنین وظایف مشترکی با مجمع عمومی نظیر پذیرش، تعلیق یا اخراج اعضای سازمان، انتخاب قضات دیوان بین‌المللی دادگستری و درخواست نظر مشورتی از این دیوان دارد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
===حدود اختیارات و ابزارهای تنبیهی===
اختیارات شورا گسترده است اما در چارچوب قواعد آمره، اصول عمومی حقوق بین‌الملل و قواعد حقوق بشر محدود می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1682910/fa توکلی افشار، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، 1403ش، ص314.]</ref>  همچنین، شورا برای برخورد با کشورهای خاطی از ابزار تحریم اقتصادی استفاده می‌کند اما موظف به رعایت سه اصل حاکم بر تحریم‌ها یعنی اصل حداقل‌های انسانی برای حفظ حقوق اولیۀ شهروندان،<ref>شامل بهداشت، مسکن، غذا، آب، پوشاک، آموزش و دارو.</ref>  اصل ضرورت عینی و اصل تناسب میان رفتار کشور خاطی و شدت تحریم‌ها است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1682910/fa توکلی افشار، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، 1403ش، ص314-315.]</ref>
===صلاحیت تأسیس محاکم کیفری===
احراز تهدید علیه صلح بر عهدۀ شورا است و این رکن می‌تواند به استناد مواد منشور، نهادهای فرعی ایجاد کند. تشکیل دادگاه‌های کیفری بین‌المللی اختصاصی برای مجازات نسل‌کشی و جنایات جنگی، مانند دادگاه‌های مربوط به یوگسلاوی سابق و رواندا، از طریق صدور قطعنامه‌های مستقیم و بدون نیاز به فرآیند طولانی معاهدات صورت گرفته تا کارایی سیستم امنیت دسته‌جمعی مخدوش نشود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1682910/fa توکلی افشار، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، 1403ش، ص315-316.]</ref>  شورا همچنین صلاحیت دارد اتباع کشورهای غیرعضو در دیوان کیفری بین‌المللی را جهت محاکمه به این دیوان ارجاع دهد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref> 
==سیر تحول مفاهیم و دیدگاه‌های نوین==
===تحول در مفهوم صلح و امنیت===
در نظام سنتی، امنیت تنها به‌معنای فقدان تهدید نظامی میان دولت‌ها بود اما شورای امنیت به‌صورت رسمی اعلام کرد که نبود مخاصمۀ مسلحانه دیگر به‌معنای وجود صلح نیست. در گفتمان جدید شورا، منشأ تهدیدها ابعاد چندگانه‌ای به‌خود گرفته که شامل تهدیدهای نظامی و تکثیر سلاح‌های کشتارجمعی، تهدیدهای سیاسی ناشی از نبود ساختارهای پایدار، تهدیدهای اقتصادی و فقر ساختاری، تهدیدهای اجتماعی و سایبری مانند تروریسم مجازی و جرایم فراملی و تهدیدهای زیست‌محیطی<ref>گرم‌شدن زمین، بحران آب شیرین و تخریب جنگل‌ها به‌عنوان محرک مخاصمات آینده.</ref><ref group="دیدگاه">پانویس توضیحی اصلا نیازی نیست.</ref>  به‌عنوان محرک مخاصمات آینده می‌شود.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/385764/ «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا.]</ref>
===چرخش به‌سمت مداخلۀ کیفری و صیانت از بزه‌دیدگان===
رویۀ شورا در مواجهه با بحران‌های انسانی نشان‌دهندۀ یک چرخش مفهومی به‌سمت مداخلۀ نظام‌مند است. بر اساس بیانیه اجلاس سران جهان در سال ۲۰۰۵م، جامعۀ بین‌المللی مسئولیت دارد در صورت کوتاهی آشکار یک دولت در محافظت از شهروندان خود، اقدامات دسته‌جمعی علیه جنایات جنگی و پاکسازی قومی انجام دهد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>  شورا دیگر نقض سیستماتیک حقوق بشر را یک موضوع صرفاً حاکمیتی و داخلی تلقی نمی‌کند بلکه اقدامات خود را به ابزارهای اجرایی فصل هفتم مجهز کرده است. همچنین شورا با خروج از رویه‌های سنتی، توجه خاصی به پدیدۀ خشونت‌های جنسی در مخاصمات به‌عنوان ابزار جنگی معطوف کرده و مسئولیت کیفری آمران و عاملان نقض حقوق غیرنظامیان به‌ویژه زنان و کودکان را برجسته ساخته است.<ref>[https://jclr.atu.ac.ir/article%2012119.html حجازی و صلح‌چی، «شورای امنیت سازمان ملل متحد و تأثیر آن در ایجاد امنیت و عدالت کیفری بین‌المللی»، 1399ش، ص35-37.]</ref>
===حفاظت از میراث فرهنگی بشریت===
رویۀ شورای امنیت در مواجهه با تخریب و قاچاق میراث فرهنگی توسط گروه‌های تروریستی، نشان‌دهندۀ یک چرخش هنجاری به‌سمت امنیتی‌سازی فرهنگ و پیوند آن با حقوق بشر است. شورا میراث فرهنگی را عاملی حیاتی برای پیوستگی اجتماعی و هویت جوامع دانسته که نابودی آنها ریشه‌های صلح پایدار را خشک می‌کند. این رویکرد مترقی، حمله به آثار تاریخی را در قلمرو جنایات جنگی قلمداد کرده و تکالیف صریحی بر دوش صلح‌بانان و دولت‌ها برای جرم‌انگاری داخلی و سد کردن مسیر درآمدزایی تروریست‌ها گذاشته است.<ref> [https://ensani.ir/fa/article/585146/%D9%86%D9%82%D8%B4-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D9%81%D8%A7%D8%B8%D8%AA-%D8%A7%D8%B2. بیدقی و دیگران، «نقش شورای امنیت سازمان ملل متحد در حفاظت از میراث فرهنگی»، 1403ش، ص110-111.]</ref>
==چالش‌ها، انتقادات و الگوهای اصلاح ساختار<ref group="دیدگاه">چالش ها را کمی عینی تر هم بگویید. مثلا در مواجهه با مسائلی همچون فلسطین، سوریه، افغانستان، ایران، لیبی، و...  


نکته دیگر اینکه آیا این شورا تاکنون هیچ اقدام مثبتی نداشته اشت؟
== معرفی ==
شورای امنیت سازمان ملل متحد یکی از ارکان شش‌گانهٔ سازمان ملل متحد در کنار مجمع عمومی، شورای اقتصادی و اجتماعی، شورای قیمومیت، دیوان بین‌المللی دادگستری و دبیرخانه است.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> بر پایهٔ بند اول مادهٔ ۲۴ منشور ملل متحد، کشورهای عضو برای تضمین اقدام سریع و مؤثر، مسئولیت اصلی حفظ صلح و امنیت بین‌المللی را به شورای امنیت واگذار کرده‌اند تا این شورا به‌عنوان نمایندهٔ آنها عمل کند.<ref>اردبیلی، حقوق بین‌الملل کیفری، 1393ش، ص114.</ref> این نهاد از نظر ساختار حقوقی، یک مرجع سیاسی و اجرایی با اختیارات وسیع فراملی بوده که مأموریت پیشگیری از بحران‌ها و مدیریت منازعات جهانی را عهده‌دار است.<ref>ضیایی بیگدلی، حقوق بین‌الملل عمومی، 1395ش، ص245.</ref>


نکته بعدی تصمیماتی که مبنای مشروعیت حضور آمریکا یا فرانسه یا انگلیس در کشورهایی از جمله عراق یا افغانستان و... شد نیز بیان شود و ارزیابی هایی که از این تصمیمات وجود داشته نیز ذکر شود
ماهیت حقوقی شورای امنیت بر خلاف مجمع عمومی که بیشتر سفارش‌ها و توصیه‌های غیرالزامی صادر می‌کند، بر مدار تصمیم‌گیری‌های الزامی استوار بوده و کشورهای عضو، متعهد به پذیرش و اجرای مصوبات آن هستند.<ref>[https://jclr.atu.ac.ir/article%2012119.html حجازی و صلح‌چی، «شورای امنیت سازمان ملل متحد و تأثیر آن در ایجاد امنیت و عدالت کیفری بین‌المللی»، 1399ش، ص11-12.]</ref> با این حال، تعاریف حقوقی موجود در اسناد، این نهاد را یک ساختار مستقل معرفی نمی‌کنند بلکه مشروعیت و حد مرز اختیارات آن در چارچوب اهداف و اصول مندرج در منشور تعریف می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1682910/fa توکلی افشار، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، 1403ش، ص314.]</ref>


حتما سعی کنید ادبیات مقاله بی طرفی خودش رو حفظ کنه و شما در مقام قضاوت قرار نگیرید</ref>==
== پیشینه ==
===ابزارسازی از کمک‌های بشردوستانه و رویکرد مسئولیت حمایت===
شورای امنیت سازمان ملل متحد نخستین نشست خود را در [[۱۷ ژانویه|۱۷ ژانویهٔ]] ۱۹۴۶م در کلیسای وست‌مینستر<ref>Westminster Abbey.</ref> لندن برگزار کرد و پس از مدتی مقر دائمی آن به [[نیویورک]] منتقل شد. ساختار شورا تا کنون سه دوره تحول اساسی را پشت سر گذاشته است؛ نخست در سال ۱۹۶۵م با اصلاح مواد ۲۳ و ۲۷ منشور، تعداد اعضای غیردائم از شش به ده کشور افزایش یافت؛ سپس در سال ۱۹۷۱م کرسی نمایندگی چین از جمهوری چین (تایوان) به جمهوری خلق چین واگذار شد و در نهایت پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی در سال ۱۹۹۱م، فدراسیون روسیه بدون اختلاف ساختاری جایگزین کرسی مذکور شد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
یکی از انتقادهای جدی به شورا، ترویج روند هم‌گرایی میان ملاحظات بشردوستانه و نظامی‌گری در منازعات است که مأموریت‌های امدادی را از اصالت خود خارج می‌کند و کمک‌های انسانی را به ابزار معامله سیاسی بدل می‌سازد.<ref>عباسی سرمدی، «دکترین مسئولیت حمایت: ازروند شکل‌گیری تا کاربرد ابزاری آن»، 1392ش، ص159.</ref> علاوه بر آن، تفسیر و اجرای رویکرد مسئولیت حمایت شامل مسئولیت پیشگیری، واکنش و بازسازی، به‌جای اتکا بر اصل برابری حاکمیت‌ها، بر پایۀ سیاست قدرت صورت می‌گیرد و این رویکرد هرگز در سرزمین قدرت‌های بزرگ یا مناطق فاقد منافع استراتژیک برای آنها اعمال نمی‌شود.<ref>عباسی سرمدی، «دکترین مسئولیت حمایت: ازروند شکل‌گیری تا کاربرد ابزاری آن»، 1392ش، ص182.</ref>
 
===اعمال استانداردهای دوگانه و چالش اختیارات===
== ترکیب اعضا ==
اعمال استانداردهای دوگانه تحت تأثیر منافع اعضای دائم، مشروعیت شورا را متزلزل کرده است؛<ref>موسی‌زاده و رنجبر، «بررسی مقایسه‌ای رفتارهای دوگانۀ شورای امنیت در قبال تحولات اخیر لیبی و بحرین»، 1393ش، ص173.</ref>  این برخورد گزینشی و سکوت شورا در قبال برخی تحولات منطقۀ خاورمیانه و تعلل تاریخی در تعیین متجاوز در جنگ عراق با ایران، نمونه‌هایی از این رویکرد ابزاری است.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> همچنین پیوند میان شورا و دیوان کیفری بین‌المللی به‌دلیل امکان سوءاستفاده از فرصت‌های ارتباطی شورا با دادستان دیوان، استقلال نهاد قضایی را با چالش ساختاری روبرو می‌کند.<ref>حکمت‌آرا، «ارتباط دادستان دیوان کیفری بین‌المللی با شورای امنیت سازمان ملل متحد»، 1390ش، ص14.</ref>  
شورای امنیت از ۱۵ عضو شامل ۵ عضو دائم و ۱۰ عضو غیردائم تشکیل می‌شود.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> اعضای دائمی شورا شامل [[ایالات متحده آمریکا|ایالات متحدهٔ آمریکا]]، [[روسیه]]، [[چین]]، [[فرانسه]] و [[بریتانیا]] هستند.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص168-170.]</ref> صندلی‌های ده عضو غیردائم برای دوره‌های دو ساله توسط مجمع عمومی انتخاب می‌شوند؛ به این صورت که هر سال، پنج عضو جدید جایگزین اعضای قبلی شده و عضو خارج‌شده بلافاصله قابل انتخاب مجدد نیست.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref> این صندلی‌ها بر پایهٔ تقسیم‌بندی جغرافیایی توزیع شده که شامل پنج عضو برای قاره‌های آسیا و آفریقا، دو عضو برای آمریکای لاتین، دو عضو برای اروپا و یک عضو برای منطقهٔ اقیانوسیه است.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref>
===صلاحیت قانون‌گذاری جهانی و چالش مشروعیت===
 
بحث دربارۀ صلاحیت شورای امنیت برای عمل به‌عنوان قانون‌گذار جهانی و وضع قواعد عام، از مباحث چالش‌برانگیز حقوقی است<ref> [https://jlr.sdil.ac.ir/article%20199364.html زمانی و صفدری کهنه شهری، «اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقش حقوق بنیادین بشر»، 1403ش، ص13-15.]</ref> موافقان به ضرورت تفسیر پویای منشور برای مقابله با تهدیدات نوظهور مانند تروریسم استناد می‌کنند، در حالی‌که مخالفان با تکیه بر اصل حاکمیت دولت‌ها تأکید دارند که مبنای حقوق بین‌الملل، رضایت صریح کشورها بوده و شورا نمی‌تواند خارج از صلاحیت معاهده‌ای خود نقش قوۀ مقننه را ایفا کند.<ref> [https://jlr.sdil.ac.ir/article%20199364.html زمانی و صفدری کهنه شهری، «اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقش حقوق بنیادین بشر»، 1403ش، ص17-19.]</ref>   در مجموع، اقدامات این رکن به‌ویژه در وضع تحریم‌ها، از سوی حقوق‌دانان به ضرورت پایبندی به موازین حقوق بشر و اصول عدالت محدود دانسته شده است.<ref> [https://jlr.sdil.ac.ir/article%20199364.html زمانی و صفدری کهنه شهری، «اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقش حقوق بنیادین بشر»، 1403ش، ص42-43.]</ref> 
گزینش اعضای غیردائم توسط مجمع عمومی بر پایهٔ نظام رأی‌گیری مخفی و با سنجش میزان مشارکت کشورها در حفظ [[صلح]] انجام می‌شود. علاوه بر اعضا، کشورهای غیرعضو یا سازمان‌های آزادی‌بخش به رسمیت شناخته شده نظیر سازمان آزادی‌بخش فلسطین که وضعیت ناظر را دارند، در صورت ذی‌نفع بودن در یک مناقشه، بدون حق رأی برای دفاع از منافع خود به جلسات دعوت می‌شوند.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
===موانع حقوقی و الگوهای اصلاح ساختار===
 
اصلاح ساختار شورا و افزایش اعضا، نیازمند تصویب دو سوم اعضای مجمع عمومی و تصویب مجالس ملی دو سوم کشورهای عضو، از جمله تمامی پنج عضو دائم شورای امنیت است. امری که به‌دلیل تضاد با منافع قدرت‌ها عقیم مانده است.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/news/show/765678 «دیدگاه‌ها و پیشنهادهای مختلف در مورد اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل»، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.]</ref>  موافقان توسعۀ ساختار معتقدند ترکیب فعلی متعلق به واقعیت‌های سال ۱۹۴۵م است و با افزایش اعضای سازمان از ۵۱ به ۱۹۳ کشور همخوانی ندارد و دموکراتیزه شدن شورا به مشروعیت آن کمک می‌کند؛ در مقابل، مخالفان بر این باورند که بزرگ شدن شورا از کارایی آن کاسته و وزن مجمع عمومی را کاهش می‌دهد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>  امروزه جبهه‌بندی جدیدی از قدرت‌های نوظهور شامل آلمان، ژاپن، هند و برزیل خواهان اصلاح منشور هستند.<ref>[https://fa.wikifeqh.ir/%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C_%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA «شورای امنیت»، ویکی فقه.]</ref> بررسی سناریوهای تغییر ساختار شورا برای جمهوری اسلامی ایران نیز به‌دلیل ارتباط مستقیم با پرونده‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، اهمیتی استراتژیک دارد.<ref> [https://journals.atu.ac.ir/article%2016469.html نظری‌زاده و ملکی‌عزین‌آبادی، «سناریوهای تغییر در شورای امنیت سازمان ملل متحد؛ با تأکید بر رویکرد ایالات متحدۀ آمریکا و پیامدهای احتماعی برای جمهوری اسلامی ایران»، 1403ش، ص159-160.]</ref>  
== قواعد اداری ==
==تحریم‌های اقتصادی و تمایز حقوقی آن با تحریم‌های یک‌جانبه==
ادارهٔ امور شورای امنیت بر پایهٔ آیین‌نامهٔ داخلی مصوب خود شورا و سیستم مدیریتی کوتاه‌مدت استوار است. در این ساختار، ریاست شورا به‌صورت نوبتی و به ترتیب الفبای انگلیسی به‌مدت یک ماه به یکی از کشورهای عضو واگذار می‌شود تا تنظیم برنامه‌ها و مدیریت بحران‌ها را عهده‌دار شود. جلسات شورا به دو دستهٔ ادواری با حضور مقامات عالی‌رتبه در دو نوبت از سال و جلسات غیرادواری با فواصل حداکثر چهارده روز به درخواست رئیس یا اعضا تقسیم می‌شود. مجمع عمومی و دبیرکل نیز می‌توانند تقاضای تشکیل جلسه فوری کنند. اصل بر علنی بودن نشست‌ها است مگر در موارد خاص مانند بررسی انتصاب دبیرکل سازمان ملل متحد که به‌صورت غیرعلنی تشکیل می‌شود.<ref>[https://jclr.atu.ac.ir/article%2012119.html حجازی و صلح‌چی، «شورای امنیت سازمان ملل متحد و تأثیر آن در ایجاد امنیت و عدالت کیفری بین‌المللی»، 1399ش، ص11-12.]</ref>
غلبۀ رویکردهای یک‌جانبه‌گرایانه، استفاده از حق وتو و ساختار غیردموکراتیک شورا موجب شده تا این رکن در مواردی به ابزاری سیاسی در دست قدرت‌های بزرگ تبدیل شود. این موضوع در کنفرانس سانفرانسیسکو نیز با اعتراض کشورها مواجه شد اما با تهدید قدرت‌ها به عدم تأسیس سازمان، مورد پذیرش قرار گرفت. برای جبران این بن‌بست‌های ساختاری، در جریان جنگ کره و وتوهای مکرر شوروی، مجمع عمومی در سال ۱۹۵۰م با تصویب قطعنامه ۳۷۷ موسوم به «اتحاد برای صلح» مقرر کرد که در صورت فلج شدن شورای امنیت، مجمع عمومی می‌تواند به درخواست اکثریت اعضا یا رأی ۹ عضو شورا، فوراً تشکیل جلسه داده و تدابیر دسته‌جمعی حتی توسل به نیروی نظامی را به اعضا توصیه کند؛ ابزاری که در بحران کانال سوئز (۱۹۵۶م)، اشغال مجارستان، پرونده نامیبیا (۱۹۸۱م) و بلندی‌های جولان (۱۹۸۲م) جهت عبور از بن‌بست شورا به‌کار گرفته شد.<ref> [http://www.asemankafinet.ir/%D8%AA%D8%AD%D9%82%DB%8C%D9%82-%D9%85%D8%B9%D8%B1%D9%81%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D9%84%D9%84-%D9%85%D8%AA%D8%AD%D8%AF-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
 
 
== نظام تصمیم‌گیری ==
همچنین، وضع تحریم‌های همه‌جانبه و سیستماتیک، با محروم کردن دولت‌ها از روابط آزاد بین‌المللی و هدف قرار دادن معیشت، بهداشت و ساختار آموزشی شهروندان عادی، مصداق نقض فاحش حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی است؛ اقداماتی که به‌دلیل آثار ویرانگر بر توده‌های مردم، از منظر حقوقی نوعی تروریسم اقتصادی تلقی می‌شود. به‌همین دلیل، ضرورت بازتعریف قواعد مسئولیت بین‌المللی سازمان‌ها برای مهار رفتارهای شورا نمایان است.<ref>[https://www.pfbaj.ir/article%20214141.html علیزاده و دیگران، «شورای امنیت؛ از تقابل حافظان صلح و امنیت بین‌المللی تا ناقضان حقوق بشر»، 1403ش، ص72-74.]</ref>
سیستم رأی‌گیری در شورای امنیت میان قطعنامه‌ها و بیانیه‌ها تفکیک قائل می‌شود. در مسائل اصلی و مربوط به اصل موضوع، تصمیمات شورا نیازمند کسب اکثریت کیفی یعنی ۹ رأی موافق شامل آرای مثبت هر پنج عضو دائم بوده تا اقدام به صدور قطعنامه کند. در صورتی‌که یک عضو دائم شورا طرف اختلاف باشد، در تصمیمات مربوط به حل مسالمت‌آمیز مناقشات از رأی دادن ممنوع است.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref> علاوه بر آن، در مواردی که اکثریت لازم به‌دست نیاید، شورا اقدام به صدور بیانیهٔ رئیس شورا می‌کند که ارزش حقوقی کمتری دارد.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref> بر اساس منشور ملل متحد، تصمیم‌گیری در خصوص مسائل مربوط به آیین کار و نظام‌نامه، تنها نیازمند کسب رأی مثبت اکثریت عددی اعضا بوده و حق وتوی پنج عضو دائم در این حوزه‌های شکلی لحاظ نمی‌شود.<ref>ضیایی بیگدلی، حقوق بین‌الملل عمومی، 1395ش، ص250.</ref>
 
در نظام حقوق بین‌الملل، تفکیک بنیادینی میان اقدامات قهرآمیز وجود دارد؛ تدابیر اجباری شورای امنیت بر اساس منشور ملل متحد، ابزارهایی فراملی برای مقابله با تهدیدات علیه صلح هستند که در نظام‌سازی‌های نوین خود، معافیت‌های پایدار را برای فعالیت‌های بشردوستانه پیش‌بینی کرده‌اند. در مقابل، تحریم‌های یک‌جانبه که توسط دولت‌ها یا ائتلاف‌های خاص وضع می‌شوند، فاقد مشروعیت هنجاری و مکانیسم‌های توازن ساختاری منشور هستند؛ این تدابیر مخرب به‌جای صیانت از صلح، در راستای منافع ژئوپلیتیکی کشورهای اعمال‌کننده تنظیم شده و با فراتر رفتن از مرزهای حاکمیتی، محدودیت‌های فرامرزی را تحمیل می‌کنند. به‌همین دلیل، تحریم‌های یک‌جانبه نه‌تنها به‌دلیل ترجیح سیاست بر حقوق با اصول عدالت در تضاد هستند بلکه به‌واسطۀ نقض حقوق بنیادین بشر، بازنگری جدی در قواعد حقوق بین‌الملل را گریزناپذیر کرده‌اند.<ref>[https://sid.ir/paper/1521758/fa علوی و دیگران، «مقایسۀ تحریم‌های یک‌جانبه و تحریم‌های شورای امنیت: تحلیل حقوقی و پیامدهای فرامرزی»، 1404ش، ص367-369.]</ref>  
=== حق وتو ===
==پانویس==
[[پرونده:شورای امنیت سازمان ملل متحد۱.png|جایگزین=اورتگاس رای وتوی آمریکا به پیشنویس شورای امنیت سازمان ملل در مورد غزه را اعلام کرد|بندانگشتی|اورتگاس رای وتوی آمریکا به پیش‏‏‎نویس شورای امنیت سازمان ملل در مورد غزه را اعلام کرد]]
حق وتو به امتیاز ویژه و انحصاری پنج عضو دائم شورای امنیت اطلاق می‌شود که به‌واسطهٔ آن، رأی منفی هر یک از این پنج کشور به‌تنهایی می‌تواند مانع از تصویب قطعنامه‌های ماهوی شود حتی اگر سایر اعضای شورا به آن رأی مثبت داده باشند. با این حال، رویهٔ عملی شورا مقرر کرده که غیبت عمدی اعضای دائم در جلسات یا امتناع آنها از دادن رأی، به‌عنوان رأی منفی یا همان وتو تلقی نشده و شورا آن را به‌عنوان رأی ممتنع ارادی ثبت می‌کند تا مانع از تصویب قطعنامه نشود.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/385764/ «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا.]</ref>
 
در این میان، مدافعان حق وتو معتقدند این امتیاز با مهار اصطکاک قدرت‌های بزرگ، به پیشگیری از جنگ جهانی جدید کمک کرده است.<ref>[https://journals.atu.ac.ir/article%2016469.html نظری‌زاده و ملکی‌عزین‌آبادی، «سناریوهای تغییر در شورای امنیت سازمان ملل متحد؛ با تأکید بر رویکرد ایالات متحدۀ آمریکا و پیامدهای احتماعی برای جمهوری اسلامی ایران»، 1403ش، ص159-160.]</ref> در مقابل، عملکرد شورا با سطح توافق آرا میان پنج عضو دائم ارتباط مستقیم دارد.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص180-181.]</ref> برای نمونه، ایالات متحدهٔ آمریکا مأموریت‌های صلح‌بانی را در چارچوب سیاست خارجی خود تحلیل می‌کند. روسیه تمرکز خود را بر قلمرو شوروی سابق معطوف کرده است. چین پس از آغاز اصلاحات اقتصادی به یکی از مشارکت‌کنندگان فعال در اعزام نیرو تبدیل شد. فرانسه صلح‌بانی را ابزاری برای مدیریت بی‌ثباتی در حاشیهٔ اروپا و حفظ اعتبار بین‌المللی خود می‌داند و انگلستان نیز بر انجام اصلاحات ساختاری برای کارآمدی عملیات پافشاری دارد.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص168-170.]</ref>
 
== وظایف، اختیارات و ابزارهای حقوقی ==
اعضای سازمان ملل متحد موظف هستند پیش از هر اقدامی، منازعات خطرساز را از طریق روش‌های مسالمت‌آمیز مانند مذاکره، میانجی‌گری، داوری و رسیدگی قضایی حل کنند. در این سطح، شورا اختیار تحمیل راه‌حل را ندارد بلکه حق تحقیق و تحلیل وضعیت‌های بحرانی و فرستادن نمایندگان ویژه را دارا بوده و توصیه‌های آن جنبهٔ الزام‌آور ندارند.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/385764/ «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا.]</ref>
 
=== اقدامات قهرآمیز بر پایه فصل هفتم ===
استفاده از قدرت نظامی [[سازمان ملل متحد]] تنها در دو حالت اجرای نظام امنیت جمعی و دفاع مشروع دولت‌ها در برابر حملهٔ نظامی مجاز است.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/385764/ «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا.]</ref> شورای امنیت در مواجهه با تهدیدها ابتدا اقدامات موقت غیرنظامی نظیر قطع روابط دیپلماتیک و تحریم‌های اقتصادی، ارتباطی و ترابری را اعمال می‌کند. در صورت عدم کفایت این تدابیر، شورا مجوز توسل به نیروی نظامی را صادر می‌کند. از آن‌جا که این نهاد بازوی نظامی و عملیاتی مستقل ندارد، اجرای اقدامات قهری را در قالب مأموریت به کشورهای عضو یا ائتلاف‌های بین‌المللی واگذار می‌کند. این مدل مبنای مداخلهٔ نظامی در مناقشاتی مانند [[جنگ کره]]، [[جنگ خلیج فارس|بحران کویت]]، [[افغانستان]] و [[لیبی]] بوده است.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
 
=== مأموریت‌های حفظ صلح و فرایند استقرار نیرو ===
[[پرونده:شورای امنیت سازمان ملل متحد۲.jpg|بندانگشتی|یروهای موقت سازمان ملل متحد در لبنان (یونیفل) در نزدیکی شهر یارون در استان نبطیه لبنان دیده می‌شوند، ۱۵ نوامبر ۲۰۲۵|جایگزین=یروهای موقت سازمان ملل متحد در لبنان (یونیفل) در نزدیکی شهر یارون در استان نبطیه لبنان]]
عملیات حفظ صلح زمانی شکل گرفت که شورا به‌دلیل اختلاف‌های سیاسی میان قدرت‌های بزرگ نتوانست اقدامات قهری پیش‌بینی‌شده در فصل هفتم منشور را به‌شکل اولیه تثبیت کند.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص162.]</ref> این مأموریت‌ها بر اساس رویهٔ عملی شورا، مواردی مانند نظارت بر آتش‌بس، اجرای توافق‌های صلح، حمایت از کمک‌های انسانی در درگیری‌های داخلی و بازسازی نهادهای حکومتی را در بر می‌گیرد که تحت هدایت ائتلاف کشورهای عضو سازمان‌دهی می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص164-166.]</ref> فرایند استقرار این نیروها شامل رایزنی‌های اولیه با طرف‌های درگیر، ارزیابی فنی دبیرخانه، صدور قطعنامه مأموریت، استقرار نیرو، نظارت دوره‌ای، برنامه‌ریزی پشتیبانی و انتصاب فرماندهان است.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص166-168.]</ref>
 
=== حدود اختیارات و ابزارهای تنبیهی ===
اختیارات شورا گسترده است اما در چارچوب قواعد آمره، اصول عمومی حقوق بین‌الملل و قواعد حقوق بشر محدود می‌شود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1682910/fa توکلی افشار، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، 1403ش، ص314.]</ref> این نهاد برای برخورد با کشورهای خاطی از ابزار [[تحریم اقتصادی]] استفاده می‌کند اما موظف به رعایت سه اصل بنیادین است. این اصول شامل اصل حداقل‌های انسانی برای حفظ حقوق اولیهٔ شهروندان مانند دسترسی به غذا، دارو، مسکن و آموزش، اصل ضرورت عینی و اصل تناسب میان رفتار کشور خاطی و شدت تحریم‌ها است.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1682910/fa توکلی افشار، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، 1403ش، ص314-315.]</ref>
 
=== صلاحیت تأسیس محاکم کیفری ===
احراز تهدید علیه صلح بر عهدهٔ شورا است و این رکن می‌تواند به استناد مواد منشور، نهادهای فرعی ایجاد کند. تشکیل دادگاه‌های کیفری بین‌المللی اختصاصی برای مجازات [[نسل‌کشی]] و [[جنایت جنگی|جنایات جنگی]]، مانند دادگاه‌های مربوط به [[یوگسلاوی]] سابق و [[رواندا]]، از طریق صدور قطعنامه‌های مستقیم و بدون نیاز به فرایند طولانی معاهدات صورت گرفته است تا کارایی سیستم امنیت دسته‌جمعی مخدوش نشود.<ref>[https://www.sid.ir/paper/1682910/fa توکلی افشار، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، 1403ش، ص315-316.]</ref> شورا همچنین صلاحیت دارد اتباع کشورهای غیرعضو در [[دیوان کیفری بین‌المللی]] را جهت محاکمه به این نهاد قضایی ارجاع دهد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
 
=== وظایف مشترک با مجمع عمومی ===
شورای امنیت افزون بر وظایف اختصاصی، مسئولیت‌های مشترکی نیز با مجمع عمومی دارد. این موارد شامل پذیرش، تعلیق یا اخراج اعضای سازمان، انتخاب قضات دیوان بین‌المللی دادگستری و درخواست نظر مشورتی از این دیوان است.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
 
== وظایف و کارکردهای نوین شورا ==
مفهوم صلح و امنیت در منشور ملل متحد ابتدا به‌معنای نبود جنگ تعریف شده بود و حق توسل به زور تنها به دفاع مشروع و نظام امنیت جمعی اختصاص داشت، اما سران شورای امنیت در بیانیهٔ رسمی [[۳۱ ژانویه|۳۱ ژانویهٔ]] ۱۹۹۲م اعلام کردند که فقدان مخاصمهٔ مسلحانه دیگر به‌معنای وجود صلح نیست. بر پایهٔ این رویکرد، تهدیدهای بین‌المللی از شکل سنتی فراتر رفته و ابعاد چندگانه‌ای به خود گرفته است که تکثیر [[سلاح کشتار جمعی|سلاح‌های کشتار جمعی]]، بی‌ثباتی‌های سیاسی، فقر ساختاری، جرایم سازمان‌یافتهٔ فراملی و چالش‌های زیست‌محیطی نظیر [[خشک‌سالی]] و بحران آب را به‌عنوان محرک‌های منازعات در بر می‌گیرد.<ref>[https://fa.shafaqna.com/news/385764/ «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا.]</ref>
 
=== مداخلات کیفری و حمایت‌های حقوق بشری ===
بر اساس بیانیه اجلاس سران جهان در ۲۰۰۵م، جامعهٔ بین‌المللی مسئولیت دارد در صورت کوتاهی آشکار یک دولت در محافظت از شهروندان خود، اقدامات دسته‌جمعی علیه جنایات جنگی و [[پاک‌سازی]] قومی انجام دهد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref> شورا دیگر نقض سیستماتیک [[حقوق بشر]] را یک موضوع صرفاً حاکمیتی و داخلی تلقی نمی‌کند بلکه اقدامات خود را به ابزارهای اجرایی فصل هفتم مجهز کرده است. همچنین شورا با خروج از رویه‌های سنتی، توجه خاصی به پدیدهٔ [[خشونت جنسی|خشونت‌های جنسی]] در مخاصمات به‌عنوان ابزار جنگی معطوف کرده و مسئولیت کیفری آمران و عاملان نقض حقوق غیرنظامیان به‌ویژه [[زنان]] و [[کودک|کودکان]] را برجسته ساخته است.<ref>[https://jclr.atu.ac.ir/article%2012119.html حجازی و صلح‌چی، «شورای امنیت سازمان ملل متحد و تأثیر آن در ایجاد امنیت و عدالت کیفری بین‌المللی»، 1399ش، ص35-37.]</ref>
 
=== حفاظت از میراث فرهنگی ===
رویهٔ شورای امنیت در مواجهه با تخریب و قاچاق [[میراث فرهنگی]] توسط گروه‌های تروریستی، نشان‌دهندهٔ یک چرخش هنجاری به‌سمت امنیتی‌سازی فرهنگ و پیوند آن با حقوق بشر است. شورا میراث فرهنگی را عاملی حیاتی برای پیوستگی اجتماعی و هویت جوامع دانسته که نابودی آنها ریشه‌های صلح پایدار را خشک می‌کند. این رویکرد، حمله به آثار تاریخی را در قلمرو جنایات جنگی قلمداد کرده و تکالیف صریحی بر دوش صلح‌بانان و دولت‌ها برای جرم‌انگاری داخلی و سد کردن مسیر درآمدزایی تروریست‌ها گذاشته است.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/585146/نقش-شورای-امنیت-سازمان-ملل-متحد-در-حفاظت-از. بیدقی و دیگران، «نقش شورای امنیت سازمان ملل متحد در حفاظت از میراث فرهنگی»، 1403ش، ص110-111.]</ref>
 
== چالش‌ها و انتقادات ==
=== دکترین مسئولیت حمایت ===
یکی از انتقادهای بنیادین به عملکرد شورای امنیت، هم‌گرایی میان ملاحظات بشردوستانه و تدابیر نظامی در منازعات بین‌المللی است. از نظر منتقدان، این رویکرد مأموریت‌های امدادی را از اصالت خود خارج می‌کند و کمک‌های انسانی را به ابزار معامله سیاسی بدل می‌سازد.<ref>عباسی سرمدی، «دکترین مسئولیت حمایت: ازروند شکل‌گیری تا کاربرد ابزاری آن»، 1392ش، ص159.</ref> علاوه بر آن، اجرای دکترین مسئولیت حمایت که سه محور پیشگیری، واکنش و بازسازی را در بر می‌گیرد، اغلب گزینشی و بر پایهٔ سیاست قدرت صورت می‌گیرد؛ به‌گونه‌ای که ابزارهای آن در قلمرو قدرت‌های بزرگ یا مناطق فاقد منافع استراتژیک برای آنها فعال نمی‌شود.<ref>عباسی سرمدی، «دکترین مسئولیت حمایت: ازروند شکل‌گیری تا کاربرد ابزاری آن»، 1392ش، ص182.</ref>
 
=== رفتارهای گزینشی ===
[[پرونده:شورای امنیت سازمان ملل متحد۳.jpg|جایگزین=قطعنامه‌ جلوگیری از اعمال مجدد تحریم‌ها علیه ایران به دلیل برنامهٔ هسته‌ای|بندانگشتی|شورای امنیت سازمان ملل روز جمعه ۲۸ شهریور ۱۴۰۴ش با ۹ رأی مخالف قطعنامه‌ای که برای جلوگیری از اعمال مجدد تحریم‌ها علیه ایران به دلیل برنامهٔ هسته‌ایش ارائه شده بود، را رد کرد.]]
بررسی‌های تاریخی نشان می‌دهد برخورد گزینشی و اعمال [[استاندارد دوگانه|استانداردهای دوگانه]] تحت تأثیر منافع اعضای دائم، از عوامل اصلی تزلزل مشروعیت شورا در [[افکار عمومی]] است.<ref>موسی‌زاده و رنجبر، «بررسی مقایسه‌ای رفتارهای دوگانهٔ شورای امنیت در قبال تحولات اخیر لیبی و بحرین»، 1393ش، ص173.</ref> از نظر منتقدان، ریشه‌های ساختاری این رویکرد به پیشینهٔ سیاسی بنیان‌گذاران اصلی شورا مانند [[ایالات متحده آمریکا|ایالات متحدهٔ آمریکا]] و [[بریتانیا]] بازمی‌گردد؛ [[مرکز اسناد انقلاب اسلامی]] با استناد به مداخلات تاریخی این دو قدرت در [[ایران]]، از جمله [[کودتای ۲۸ مرداد]] و [[واقعه طبس]]، اعطای حق وتو به اعضای دائم را عاملی در جهت نقض اصل برابری دولت‌ها و پیشبرد منافع فراملی آنها ارزیابی می‌کند.<ref>[https://irdc.ir/fa/news/31/18-%D8%B1%D9%88%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AE%DB%8C%D8%A7%D9%86%D8%AA%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%A8%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86%DA%AF%D8%B0%D8%A7%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%88%D8%B1% «18 روایت تاریخی از خیانت‌های بنیان‌گذاران شورای امنیت»، وب‌سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی.]</ref> در همین راستا، به تعلل تاریخی شورا در تعیین متجاوز در [[جنگ عراق علیه ایران]]، سکوت در قبال بحران سوریه و وتوهای مکرر قطعنامه‌های مربوط به [[اشغال سرزمین فلسطین|مسئلهٔ فلسطین]] اشاره می‌شود.<ref>[https://pasokh.org/fa/Question/View/11677/%D9%81%D9%84%D8%B3%D9%81%D9%87-%D9%88%D8%AC%D9%88%D8%AF%D9%8A-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%8A-%D8%A7%D9%85%D9%86%D9%8A%D8%AA-%D9%88-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%DA%86%D9%8A%D8%B3%D8%AA-% «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم.]</ref>
 
در مقابل، مأموریت‌های صلح‌بانی در مناطقی مانند [[نامیبیا]]، [[کامبوج]] و [[موزامبیک]] به‌عنوان کارکردهای عملیاتی شورا ثبت شده‌اند؛ هرچند منتقدان معتقدند فرایند ملت‌سازی و ایجاد ثبات در این مناطق نیز در موارد متعددی هم‌راستا با منافع و بازتعریف نظم سیاسی مدنظر قدرت‌های بزرگ غربی پیش رفته است.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref> همچنین، پیوند میان شورا و [[دیوان کیفری بین‌المللی]] به‌دلیل امکان تأثیرگذاری سیاسی بر روند ارجاع پرونده‌ها به دادستان دیوان، استقلال این نهاد قضایی را با چالش مواجه می‌کند.<ref>حکمت‌آرا، «ارتباط دادستان دیوان کیفری بین‌المللی با شورای امنیت سازمان ملل متحد»، 1390ش، ص14.</ref>
 
در جنگ هشت‌سالهٔ عراق علیه ایران، شورا در ابتدای تهاجم با صدور قطعنامهٔ ضعیف ۴۷۹ و نادیده‌گرفتن تجاوز، زمینهٔ تثبیت مواضع اشغالگر را فراهم کرد<ref>مصفا و دیگران، تجاوز عراق به ایران و موضع‌گیری سازمان ملل متحد، ۱۳۶۶ش، ص۹۵–۹۶ و ۱۴۶–۱۴۷؛
هدایتی خمینی، شورای امنیت و جنگ تحمیلی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران (تا پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران)، ۱۳۷۴ش، ص۳۰۳.</ref> و تنها پس از تغییر موازنهٔ نظامی به نفع ایران، در قطعنامه‌های بعدی خواستار آتش‌بس شد.<ref>هدایتی خمینی، شورای امنیت و جنگ تحمیلی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران (تا پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران)، ۱۳۷۴ش، ص۱۴۰–۱۴۲ و ۳۱۷–۳۱۸.</ref> انفعال در قبال حملات گستردهٔ شیمیایی عراق و صدور قطعنامهٔ ۶۱۶ پس از [[حمله آمریکا به هواپیمای مسافربری ایران|حملهٔ آمریکا به هواپیمای مسافربری ایران]] بدون محکومیت عامل جنایت، از دیگر نمونه‌های جانب‌داری شورا است.<ref>هدایتی خمینی، شورای امنیت و جنگ تحمیلی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران (تا پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران)، ۱۳۷۴ش، ص۲۲۳–۲۲۵ و ۳۲۰–۳۲۱؛
پارسادوست، نقش سازمان ملل در جنگ عراق و ایران، ۱۳۷۱ش، ص۵۹۸–۶۰۴؛
کامرون، سازمان ملل متحد، ایران و عراق، ۱۳۷۶ش، ص۲۳۵–۲۴۴.</ref> این روند سرانجام به پذیرش [[قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت|قطعنامهٔ ۵۹۸]] از سوی [[امام خمینی]] منجر شد؛<ref>هدایتی خمینی، شورای امنیت و جنگ تحمیلی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران (تا پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران)، ۱۳۷۴ش، ص۱۲۹–۱۵۸ و ۳۱۷–۳۱۸.</ref> قطعنامه‌ای که بند معرفی [[عراق]] به‌عنوان متجاوز در سال ۱۳۷۰ش توسط دبیرکل محقق شد، اما بندهای مربوط به پرداخت غرامت و خسارات بازسازی آن به‌دلیل ابهام‌های ساختاری شورا هرگز به اجرا درنیامد.<ref>ملکی، جنگ تحمیلی و شورای امنیت سازمان ملل متحد، ۱۳۶۶ش، ص۱۸۲.</ref>
 
علاوه بر آن، بررسی روند ارجاع پروندهٔ هسته‌ای ایران از شورای حکام [[آژانس بین‌المللی انرژی اتمی]] به شورای امنیت از سال ۱۳۸۴ش و صدور قطعنامه‌های متوالی، از دیگر مصادیق عینی رفتارهای ساختاری این نهاد در قبال حقوق و تکالیف کشورها تلقی می‌شود. شورا پس از صدور بیانیهٔ غیرالزامی ۱۶۹۶، پنج قطعنامهٔ تحریمی شامل ۱۷۳۷، ۱۷۴۷، ۱۸۰۳، ۱۸۳۵ و ۱۸۸۷ را با تکیه بر ابزارهای اجرایی فصل هفتم منشور ملل متحد تصویب کرد که حاوی محدودیت‌های دیپلماتیک و ممنوعیت صادرات تسلیحات سنگین بود. این روند با صدور قطعنامهٔ ۱۹۲۹ در سال ۲۰۱۰م به اوج خود رسید؛ سندی که شدیدترین تدابیر تنبیهی را علیه ایران وضع کرد و حوزه‌هایی مانند غنی‌سازی، فعالیت‌های موشکی بالستیک، ترابری دریایی و بخش‌های بانکی و مالی ایران را هدف محدودیت‌های فراملی قرار داد.<ref>[http://www.irdiplomacy.ir/fa/news/1940867/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D «نگاهی به قطعنامه‌های شورای امنیت علیه ایران»، خبرگزاری دیپلماسی ایرانی.]</ref>
 
در [[خرداد]] ۱۴۰۵ش، پیگیری تروئیکای اروپایی برای فعال‌سازی سازوکار ماشه و احیای کمیتهٔ تحریم‌های قطعنامهٔ ۱۷۳۷ علیه ایران با ۱۱ رأی موافق تصویب شد که اعتراض صریح [[روسیه]] و [[چین]] را به‌دلیل فقدان مبنا و وجاهت حقوقی در پی داشت.<ref>[https://donya-e-eqtesad.com/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D8%AA-%D8%AE%D9%88%D8%A7%D9%86-62/4275560-%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%D8%B2%D9%85%D8%A7%D9%86-%D9%85%D9%84%D9%84-%D8%A8%D9% «رای شورای امنیت سازمان ملل به بررسی بازگشت تحریم‌ها علیه ایران»، خبرگزاری دنیای اقتصاد.]</ref> در همین راستا، دستگاه دیپلماسی ایران قطعنامه‌های شورای امنیت در مواجهه با حق دفاع مشروع کشورها را مصداق بارز خروج شورا از وظایف قانونی و ساختاری توصیف می‌کند. وزارت امور خارجهٔ ایران با استناد به اصول منشور ملل متحد، مصوبات این شورا در محکومیت اقدامات دفاعی ایران را فراتر از اختیارات قانونی این نهاد و تحت تأثیر بهره‌برداری ابزاری ایالات متحدهٔ آمریکا قلمداد کرده است. از نظر موضع رسمی ایران، عدم محکومیت تجاوزات نظامی علیه تمامیت ارضی کشور و در مقابل، تصویب قطعنامه‌های یک‌جانبه با حمایت پایگاه‌های نظامی بیگانه در منطقه، نشان‌دهندهٔ انحراف شورا از کارکرد اصلی خود در حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است.<ref>[https://mfa.gov.ir/portal/newsview/784762/%D9%82%D8%B7%D8%B9%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D9%85%D9%86%DB%8C%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D8%AC-%D8%A8%DB%8C-%D8%B9%D8%AF%D8%A7%D9%84%D8%AA%DB%8C-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D9%85%D9%84%D «قطعنامۀ شورای امنیت، اوج بی‌عدالتی علیه ملتی است که در حال دفاع از خود است»، وب‌سایت وزارت امور خارجۀ ایران.]</ref>
 
=== مداخلات نظامی ===
مبنای مشروعیت حضور نظامی قدرت‌های بزرگ در کشورهای دیگر، همواره محل مناقشهٔ حقوقی است. در بحران افغانستان، شورا با صدور قطعنامه‌های خود پس از رویدادهای [[حملات ۱۱ سپتامبر|یازده سپتامبر]]، مجوز ثبات‌سازی را صادر کرد که مبنای حضور نیروهای ائتلاف بین‌المللی شد. در مقابل، حملهٔ نظامی به عراق بدون مجوز صریح شورای امنیت انجام گرفت که ارزیابی‌های گسترده‌ای را دربارهٔ نقض منشور ملل متحد به‌همراه داشت. در پروندهٔ لیبی نیز شورا با تصویب قطعنامه‌ای بر پایهٔ دکترین مسئولیت حمایت، مجوز [[منطقه پرواز ممنوع|منطقهٔ پرواز ممنوع]] را صادر کرد؛ اقدامی که با هدف حمایت از غیرنظامیان شکل گرفت، اما در عمل با فراتر رفتن عملیات نظامی ناتو از چارچوب مأموریت و سقوط حکومت وقت، مورد انتقاد قرار گرفت.<ref>[https://www.sid.ir/FileServer/JF/4018513942806.pdf سجادپور و آقامحمدی، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، 1394ش، ص182-184.]</ref>
 
=== صلاحیت قانون‌گذاری ===
بحث دربارهٔ صلاحیت شورای امنیت برای عمل به‌عنوان قانون‌گذار جهانی و وضع قواعد عام، از مباحث چالش‌برانگیز حقوقی است.<ref>[https://jlr.sdil.ac.ir/article%20199364.html زمانی و صفدری کهنه شهری، «اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقش حقوق بنیادین بشر»، 1403ش، ص13-15.]</ref> موافقان به ضرورت تفسیر پویای منشور برای مقابله با تهدیدات نوظهور مانند [[تروریسم بین‌المللی]] و [[سلاح کشتار جمعی|تسلیحات کشتار جمعی]] استناد می‌کنند؛ در حالی‌که مخالفان با تکیه بر اصل حاکمیت دولت‌ها تأکید دارند که مبنای حقوق بین‌الملل، رضایت صریح کشورها بوده و شورا نمی‌تواند نقش قوهٔ مقننه را ایفا کند.<ref>[https://jlr.sdil.ac.ir/article%20199364.html زمانی و صفدری کهنه شهری، «اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقش حقوق بنیادین بشر»، 1403ش، ص17-19.]</ref> اقدامات این رکن به‌ویژه در وضع تحریم‌ها، از سوی حقوق‌دانان به ضرورت پایبندی به موازین حقوق بشر و اصول عدالت محدود دانسته شده است.<ref>[https://jlr.sdil.ac.ir/article%20199364.html زمانی و صفدری کهنه شهری، «اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقش حقوق بنیادین بشر»، 1403ش، ص42-43.]</ref>
 
=== اصلاحات ساختار ===
اصلاح ساختار شورا و افزایش اعضا، نیازمند موافقت دو سوم اعضای مجمع عمومی و تصویب مجالس ملی دو سوم کشورهای عضو، شامل تمامی پنج عضو دائم شورای امنیت است؛ امری که به‌دلیل تضاد با منافع قدرت‌ها تاکنون به نتیجهٔ ملموسی نرسیده است.<ref>[https://rc.majlis.ir/fa/news/show/765678 «دیدگاه‌ها و پیشنهادهای مختلف در مورد اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل»، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی.]</ref> موافقان توسعهٔ ساختار معتقدند ترکیب فعلی متعلق به واقعیت‌های سال ۱۹۴۵م بوده و با افزایش اعضای سازمان همخوانی ندارد. در مقابل، مخالفان بر این باورند که بزرگ شدن شورا از کارایی عملیاتی آن می‌کاهد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref> امروزه جبهه‌بندی جدیدی از قدرت‌های نوظهور شامل [[آلمان]]، [[ژاپن]]، [[هند]] و [[برزیل]] خواهان اصلاح منشور هستند. [[جمهوری اسلامی ایران]] نیز به‌عنوان یکی از کشورهای متقاضی تغییر ساختار، بر ضرورت عادلانه‌شدن، رفع انحصار و دموکراتیزه‌شدن نظام تصمیم‌گیری در شورا تأکید دارد؛ امری که به‌دلیل ارتباط مستقیم با پرونده‌های منطقه‌ای و بین‌المللی، برای ایران اهمیتی استراتژیک دارد.<ref>[https://journals.atu.ac.ir/article%2016469.html نظری‌زاده و ملکی‌عزین‌آبادی، «سناریوهای تغییر در شورای امنیت سازمان ملل متحد؛ با تأکید بر رویکرد ایالات متحدۀ آمریکا و پیامدهای احتماعی برای جمهوری اسلامی ایران»، 1403ش، ص159-160.]</ref>
 
== نظام تحریم‌ها ==
غلبهٔ رویکردهای یک‌جانبه، استفاده از حق وتو و ساختار غیردموکراتیک شورای امنیت موجب شده تا این رکن در مواردی به ابزاری سیاسی در دست قدرت‌های بزرگ تبدیل شود. این موضوع در کنفرانس سانفرانسیسکو نیز با اعتراض کشورها مواجه شد، اما با تهدید قدرت‌ها به تشکیل‌نشدن سازمان، مورد پذیرش قرار گرفت. برای جبران این بن‌بست‌های ساختاری، در جریان [[جنگ کره]] و وتوهای مکرر شوروی، مجمع عمومی در سال ۱۹۵۰م با تصویب قطعنامهٔ ۳۷۷ موسوم به اتحاد برای صلح مقرر کرد که در صورت فلج‌شدن شورای امنیت، مجمع عمومی می‌تواند به درخواست اکثریت اعضا یا رأی ۹ عضو شورا، به‌سرعت تشکیل جلسه داده و تدابیر دسته‌جمعی حتی توسل به نیروی نظامی را به اعضا توصیه کند؛ ابزاری که در [[بحران کانال سوئز]] در سال ۱۹۵۶م، اشغال مجارستان، پروندهٔ نامیبیا در سال ۱۹۸۱م و [[بلندی‌های جولان]] در سال ۱۹۸۲م جهت عبور از بن‌بست شورا به‌کار گرفته شد.<ref>[http://www.asemankafinet.ir/تحقیق-معرفی-شورای-امنیت-ملل-متحد-/ عابری، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان.]</ref>
 
همچنین، وضع تحریم‌های همه‌جانبه، با محروم‌کردن دولت‌ها از روابط آزاد بین‌المللی و هدف قرار دادن معیشت، بهداشت و ساختار آموزشی شهروندان عادی، از سوی منتقدان مصداق نقض فاحش حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی دانسته می‌شود؛ اقداماتی که به‌دلیل آثار آسیب‌رسان بر توده‌های مردم، از منظر حقوقی نوعی تروریسم اقتصادی تلقی شده و ضرورت بازتعریف قواعد مسئولیت بین‌المللی سازمان‌ها را برای مهار رفتارهای شورا آشکار می‌کند.<ref>[https://www.pfbaj.ir/article%20214141.html علیزاده و دیگران، «شورای امنیت؛ از تقابل حافظان صلح و امنیت بین‌المللی تا ناقضان حقوق بشر»، 1403ش، ص72-74.]</ref>
 
در نظام حقوق بین‌الملل، تفکیک بنیادینی میان اقدامات قهرآمیز وجود دارد؛ تدابیر اجباری شورای امنیت بر اساس [[منشور ملل متحد]]، ابزارهایی فراملی برای مقابله با تهدیدات علیه صلح هستند که در نظام‌سازی‌های جدید، معافیت‌های پایدار را برای فعالیت‌های بشردوستانه پیش‌بینی کرده‌اند. در مقابل، تحریم‌های یک‌جانبه که توسط دولت‌ها یا ائتلاف‌های خاص وضع می‌شوند، فاقد مشروعیت هنجاری و مکانیسم‌های توازن ساختاری منشور هستند؛ این تدابیر به‌جای صیانت از صلح، در راستای منافع ژئوپلیتیک کشورهای اعمال‌کننده تنظیم شده و با فراتر رفتن از مرزهای حاکمیتی، محدودیت‌های فرامرزی را تحمیل می‌کنند. به‌همین دلیل، تحریم‌های یک‌جانبه نه‌تنها به‌دلیل ترجیح سیاست بر حقوق با اصول عدالت در تضاد هستند بلکه به‌واسطهٔ نقض حقوق بنیادین بشر، بازنگری جدی در قواعد [[حقوق بین‌الملل]] را اجتناب‌ناپذیر کرده‌اند.<ref>[https://sid.ir/paper/1521758/fa علوی و دیگران، «مقایسۀ تحریم‌های یک‌جانبه و تحریم‌های شورای امنیت: تحلیل حقوقی و پیامدهای فرامرزی»، 1404ش، ص367-369.]</ref>
 
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس پیش‌نویس}}


==منابع==
== منابع ==
* اردبیلی، محمدعلی، حقوق بین‌الملل کیفری، تهران، میزان، 1393ش.
{{آغاز منابع}}
* بیدقی، باقر و دیگران، «نقش شورای امنیت سازمان ملل متحد در حفاظت از میراث فرهنگی»، پژوهش‌های حقوقی، دورۀ 23، شمارۀ 58، 1403ش.
* اردبیلی، محمدعلی، حقوق بین‌الملل کیفری، تهران، میزان، ۱۳۹۳ش.
* توکلی افشار، نرجس، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، قانون یار، دورۀ 8، شمارۀ 31، 1403ش.
* بیدقی، باقر و دیگران، «نقش شورای امنیت سازمان ملل متحد در حفاظت از میراث فرهنگی»، پژوهش‌های حقوقی، دورهٔ ۲۳، شمارهٔ ۵۸، ۱۴۰۳ش.
* حجازی، امرالدین و صلح‌چی، محمدعلی، «شورای امنیت سازمان ملل متحد و تأثیر آن در ایجاد امنیت و عدالت کیفری بین‌المللی»، حقوق کیفری، دورۀ 9، شمارۀ 33، 1399ش.
* پارسادوست، منوچهر، نقش سازمان ملل در جنگ عراق و ایران، تهران، شرکت سهامی انتشار، چ۱، ۱۳۷۱ش.
* حکمت‌آرا، راضیه، «ارتباط دادستان دیوان کیفری بین‌المللی با شورای امنیت سازمان ملل متحد»، پایان نامۀ کارشناسی ارشد، دانشگاه قم، 1390ش.
* توکلی افشار، نرجس، «تحلیل و بررسی ابعاد حقوقی منشور سازمان ملل متحد»، قانون یار، دورهٔ ۸، شمارهٔ ۳۱، ۱۴۰۳ش.
* «دیدگاه‌ها و پیشنهادهای مختلف در مورد اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل»، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، تاریخ درج مطلب: 18 مرداد 1388ش.
* حجازی، امرالدین و صلح‌چی، محمدعلی، «شورای امنیت سازمان ملل متحد و تأثیر آن در ایجاد امنیت و عدالت کیفری بین‌المللی»، حقوق کیفری، دورهٔ ۹، شمارهٔ ۳۳، ۱۳۹۹ش.
* زمانی، قاسم و صفدری کهنه شهری، جواد، «اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقش حقوق بنیادین بشر»، پژوهش‌های حقوقی، دورۀ 23، شمارۀ 58، 1403ش.
* حکمت‌آرا، راضیه، «ارتباط دادستان دیوان کیفری بین‌المللی با شورای امنیت سازمان ملل متحد»، پایان نامهٔ کارشناسی ارشد، دانشگاه قم، ۱۳۹۰ش.
* سجادپور، محمدکاظم و آقامحمدی، زهرا، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، فصنامۀ آفاق امنیت، سال 8، شمارۀ 28، 1394ش.
* «دیدگاه‌ها و پیشنهادهای مختلف در مورد اصلاح ساختار شورای امنیت سازمان ملل»، مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۱۸ مرداد ۱۳۸۸ش.
* «شورای امنیت»، ویکی فقه، تاریخ بازدید: 18 خرداد 1405ش.
* «رای شورای امنیت سازمان ملل به بررسی بازگشت تحریم‌ها علیه ایران»، خبرگزاری دنیای اقتصاد، تاریخ درج مطلب: ۱۹ خرداد ۱۴۰۵ش.
* ضیایی بیگدلی، محمدرضا، حقوق بین الملل عمومی، تهران، گنج دانش، 1395ش.
* زمانی، قاسم و صفدری کهنه شهری، جواد، «اقدامات فراقانونی شورای امنیت در نقش حقوق بنیادین بشر»، پژوهش‌های حقوقی، دورهٔ ۲۳، شمارهٔ ۵۸، ۱۴۰۳ش.
* عابری، محدثه، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان، تاریخ بازدید: 20 خرداد 1405ش.
* سجادپور، محمدکاظم و آقامحمدی، زهرا، «شورای امنیت، قدرت‌های بزرگ و عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد: چارچوب‌های مفهومی و کارکردهای عملیاتی»، فصنامهٔ آفاق امنیت، سال ۸، شمارهٔ ۲۸، ۱۳۹۴ش.
* عباسی سرمدی، مهدی، «دکترین مسئولیت حمایت: ازروند شکل‌گیری تا کاربرد ابزاری آن»، نشریۀ سیاست جهانی، دورۀ 2، شمارۀ 3، 1392ش.
* کامرون، ر. هیوم، سازمان ملل متحد، ایران و عراق، ترجمه هوشنگ راسخی، عزمی ثابت، تهران، وزارت امور خارجه، چ۱، ۱۳۷۶ش.
* علوی، فؤاد و دیگران، «مقایسۀ تحریم‌های یک‌جانبه و تحریم‌های شورای امنیت: تحلیل حقوقی و پیامدهای فرامرزی»، تمدن حقوقی، دورۀ 8، شمارۀ 23، 1404ش.
* ضیایی بیگدلی، محمدرضا، حقوق بین‌الملل عمومی، تهران، گنج دانش، ۱۳۹۵ش.
* علیزاده، حمید و دیگران، «شورای امنیت؛ از تقابل حافظان صلح و امنیت بین‌المللی تا ناقضان حقوق بشر»، فصلنامۀ علمی مطالعات حقوق بشر اسلامی، دورۀ 13، شمارۀ 3، پیاپی 34، 1403ش.
* عابری، محدثه، «معرفی شورای امنیت ملل متحد»، وب‌سایت علمی و پژوهشی آسمان، تاریخ بازدید: ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ش.
* «فلسفۀ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزۀ علمیۀ قم، تاریخ بازدید: 17 خرداد 1405ش.
* عباسی سرمدی، مهدی، «دکترین مسئولیت حمایت: ازروند شکل‌گیری تا کاربرد ابزاری آن»، نشریهٔ سیاست جهانی، دورهٔ ۲، شمارهٔ ۳، ۱۳۹۲ش.
* موسی‌زاده، رضا و رنجبر، رضا، «بررسی مقایسه‌ای رفتارهای دوگانۀ شورای امنیت در قبال تحولات اخیر لیبی و بحرین»، نشریۀ مطالعات انقلاب اسلامی، سال 11، شمارۀ 37، 1393ش.
* علوی، فؤاد و دیگران، «مقایسهٔ تحریم‌های یک‌جانبه و تحریم‌های شورای امنیت: تحلیل حقوقی و پیامدهای فرامرزی»، تمدن حقوقی، دورهٔ ۸، شمارهٔ ۲۳، ۱۴۰۴ش.
* نظری‌زاده، فرهاد و ملکی‌عزین‌آبادی، روح‌اله، «سناریوهای تغییر در شورای امنیت سازمان ملل متحد؛ با تأکید بر رویکرد ایالات متحدۀ آمریکا و پیامدهای احتماعی برای جمهوری اسلامی ایران»، پژوهشنامۀ روابط جهانی، دورۀ 1، شمارۀ 1، 1403ش.
* علیزاده، حمید و دیگران، «شورای امنیت؛ از تقابل حافظان صلح و امنیت بین‌المللی تا ناقضان حقوق بشر»، فصلنامهٔ علمی مطالعات حقوق بشر اسلامی، دورهٔ ۱۳، شمارهٔ ۳، پیاپی ۳۴، ۱۴۰۳ش.
* «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا، تاریخ درج مطلب: 6 خرداد 1396ش.
* «فلسفهٔ وجود شورای امنیت و سازمان ملل چیست؟»، مرکز مطالعات و پاسخگویی به شبهات، حوزهٔ علمیهٔ قم، تاریخ بازدید: ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ش.
* «قطعنامهٔ شورای امنیت، اوج بی‌عدالتی علیه ملتی است که در حال دفاع از خود است»، وب‌سایت وزارت امور خارجهٔ ایران، تاریخ درج مطلب: ۲۱ اسفند ۱۴۰۴ش.
* محمدعلی‌پور، فریده، دفاع مشروع در حقوق بین‌الملل (با توجه به جنگ عراق علیه ایران)، تهران، دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه، چ۱، ۱۳۷۹ش.
* مصفا، نسرین، عبدالرحمن عالم، مسعود طارم سری و بهرام مستقیمی، تجاوز عراق به ایران و موضع‌گیری سازمان ملل متحد، تهران، مرکز مطالعات عالی بین‌المللی دانشکده حقوق و علوم سیاسی (دانشگاه تهران)، چ۱، ۱۳۶۶ش.
* ملکی، عباس، جنگ تحمیلی و شورای امنیت سازمان ملل متحد، مجله سیاست خارجی، شمارهٔ ۲، ۱۳۶۶ش.
* موسی‌زاده، رضا و رنجبر، رضا، «بررسی مقایسه‌ای رفتارهای دوگانهٔ شورای امنیت در قبال تحولات اخیر لیبی و بحرین»، نشریهٔ مطالعات انقلاب اسلامی، سال ۱۱، شمارهٔ ۳۷، ۱۳۹۳ش.
* نظری‌زاده، فرهاد و ملکی‌عزین‌آبادی، روح‌اله، «سناریوهای تغییر در شورای امنیت سازمان ملل متحد؛ با تأکید بر رویکرد ایالات متحدهٔ آمریکا و پیامدهای احتماعی برای جمهوری اسلامی ایران»، پژوهشنامهٔ روابط جهانی، دورهٔ ۱، شمارهٔ ۱، ۱۴۰۳ش.
* «نگاهی به قطعنامه‌های شورای امنیت علیه ایران»، خبرگزاری دیپلماسی ایرانی، تاریخ درج مطلب: ۲۵ آبان ۱۳۹۳ش.
* «وظایف و اختیارات شورای امنیت و سازمان ملل متحد مورد بررسی قرار گرفت/ بازیگران صلح و جنگ در جهان»، خبرگزاری شفقنا، تاریخ درج مطلب: ۶ خرداد ۱۳۹۶ش.
* هدایتی خمینی، عباس، شورای امنیت و جنگ تحمیلی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران (تا پذیرش قطعنامه ۵۹۸ از سوی ایران)، تهران، وزارت امور خارجه، چ۲، ۱۳۷۴ش.
* «۱۸ روایت تاریخی از خیانت‌های بنیان‌گذاران شورای امنیت»، وب‌سایت مرکز اسناد انقلاب اسلامی، تاریخ درج مطلب: ۳ مرداد ۱۳۹۴ش.
{{پایان منابع}}