امام حسن عسکری: تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

دیداریویکی‌متن

@@ خط ۳۰: / خط ۳۰: @@
 }}
 '''{{درشت|امام حسن عسکری؛}}''' امام یازدهم شیعیان اثنی‌عشری.
 حسن بنِ علی بنِ محمد (۲۳۲–۲۶۰ق)، یازدهمین امام [[شیعیان دوازده‌امامی]]، ملقب به عسکری، در [[مدینه]] به دنیا آمد. او در ۲۲ سالگی پس از [[شهادت]] پدرش [[امام علی النقی|امام علی‌النقی]]، [[امامت]] را بر عهده گرفت. دوران شش‌سالهٔ امامت او همزمان با خلافت معتز، مهتدی و معتمد عباسی بود و تمام آن در [[سامرا]] و تحت نظارت و حصر شدید عباسیان سپری شد. در این دوره، وی برای حفظ ارتباط با پیروان و مدیریت جامعهٔ شیعه، همانند پدرش، به توسعهٔ [[سازمان وکالت]] ادامه داد و از طریق نمایندگان ویژه و نامه‌نگاری، به رهبری معنوی و پاسخ‌گویی به مسائل دینی اقدام کرد. همچنین با وجود فشار سیاسی، به تربیت شاگردان و دفاع از معارف شیعی در مقابل شبهات پرداخت. به‌گزارش منابع تاریخی، وی در سامرا به‌دستور خلیفهٔ عباسی، معتمد، مسموم شد و به [[شهادت]] رسید و در کنار مرقد پدرش به خاک سپرده شد. این مزار که امروزه [[حرم عسکریین]] نامیده می‌شود، از [[زیارتگاه]]‌های مهم [[شیعیان]] به‌شمار می‌رود.
@@ خط ۶۴: / خط ۶۵: @@
 در عصر امام حسن عسکری، فرقه‌ها و نحله‌های مختلفی همانند [[واقفیه]]، [[غلات]]، [[مفوضه]] و [[صوفیه]] بودند که او در قالب [[مناظره]] و جدال احسن با هر گروه، تلاش می‌کرد به شبهات آنان پاسخ دهد و تحریفات آنان را رفع کند. یکی از معروف‌ترین مناظرات امام با فیلسوف بغداد، [[اسحاق کندی]] بوده است. کندی براساس عقاید خود دربارهٔ تناقض‌های قرآن، کتابی نوشته بود که امام با گفتگو، وی را متقاعد به سوزندان کتاب کرد.<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1816231/مناظرات-امام-حسن-عسکری-ع خیرالهی، «مناظرات امام حسن عسکری»، ۱۳۹۷ش، ص۲۰۷-۲۰۸.]</ref>
-در زمان او، شیعیان در شهرهای [[کوفه]]، [[بغداد]]، [[نیشابور]]، [[قم]]، [[آبه]] (آوه)، [[مدائن]]، [[خراسان]]، [[یمن]]، [[ری]]، [[آذربایجان]]، [[سامرا]]، [[جرجان]] و [[بصره]] سکونت داشتند که از میان آنان، شهرهای سامرا، کوفه، بغداد، قم و نیشابور از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بودند. از او ۱۳۰ نامه با محوریت [[توحید]]، [[امامت]]، [[کرامت|کرامات]]، [[دعا]]، [[موعظه|مواعظ]] و ردّ غلوّ<ref>[https://hiq.bou.ac.ir/article_72762.html حسینیان مقدم و جعفری‌پور، «مکاتبه‌های ساکنان ایران با امام حسن عسکری»، ۱۴۰۰ش، ص109-110.]</ref> در منابع مختلف نقل شده است.<ref>[https://hiq.bou.ac.ir/article_77543.html زارع بوشهری، «بررسی منابع نامه‌های امام حسن عسکری»، ۱۴۰۴ش، ص۵۷.]</ref> این نامه‌ها شامل مکاتباتی با شیعیان قم، نیشابور و آوه، [[مدینه]] و نیز [[ابن‌بابویه]] و اسحاق بن اسماعیل به‌منظور پاسخ به شبهات است.<ref>[https://journals.dte.ir/article_20753.html تربتی، «نمی ازیم تلاش‌های علمی امام حسن عسکری»، ۱۳۹۳ش، ص۲۶.]</ref>
+در زمان او، شیعیان در شهرهای [[کوفه]]، [[بغداد]]، [[نیشابور]]، [[قم]]، [[آبه]] (آوه)، [[مدائن]]، [[خراسان]]، [[یمن]]، [[ری]]، [[آذربایجان]]، [[سامرا]]، [[جرجان]] و [[بصره]] سکونت داشتند که از میان آنان، شهرهای سامرا، کوفه، بغداد، قم و نیشابور از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بودند. از او ۱۳۰ نامه با محوریت [[توحید]]، [[امامت]]، [[کرامات]]، [[دعا]]، [[موعظه|مواعظ]] و ردّ غلوّ<ref>[https://hiq.bou.ac.ir/article_72762.html حسینیان مقدم و جعفری‌پور، «مکاتبه‌های ساکنان ایران با امام حسن عسکری»، ۱۴۰۰ش، ص109-110.]</ref> در منابع مختلف نقل شده است.<ref>[https://hiq.bou.ac.ir/article_77543.html زارع بوشهری، «بررسی منابع نامه‌های امام حسن عسکری»، ۱۴۰۴ش، ص۵۷.]</ref> این نامه‌ها شامل مکاتباتی با شیعیان قم، نیشابور و آوه، [[مدینه]] و نیز [[ابن‌بابویه]] و اسحاق بن اسماعیل به‌منظور پاسخ به شبهات است.<ref>[https://journals.dte.ir/article_20753.html تربتی، «نمی ازیم تلاش‌های علمی امام حسن عسکری»، ۱۳۹۳ش، ص۲۶.]</ref>
 در منابع تاریخی، اقداماتی از امام حسن عسکری با هدف آماده‌سازی شیعیان برای ورود به [[عصر غیبت]] نقل شده است: