بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه اطلاعات مفهوم
{{جعبه اطلاعات مفهوم
| تصویر            =چای-روضه.jpg|300px|thumb|left   
| تصویر            =|300px|thumb|left   
| زیرنویس تصویر    =   
| زیرنویس تصویر    =   
| image_alt        =
| image_alt        =
خط ۲۹: خط ۲۹:
| آثار مرتبط        =  
| آثار مرتبط        =  
}}
}}
<big>'''چای روضه'''</big>؛ از نوشیدنی‌های آیینی شیعیان در مراسم سوگواری مذهبی.
<big>'''چای روضه'''</big>؛ از نوشیدنی‌های آیینی شیعیان در مراسم سوگواری مذهبی.  


چای روضه، از جمله نوشیدنی‌های آیینی در میان [[شیعه|شیعیان]] جهان محسوب می‌شود. امروزه، [[چای]] خوش‌عطر و طعم روضه را از ملزومات همیشگی مراسم روضه در [[تکیه|تکیه‌ها]] و هیئات مذهبی می‌شناسند که در خاطر ایرانیان، از محبوبیتی بسیار برخوردار است. ایرانیان، بنا بر فرهنگ ایرانی و اسلامی خود و با توجه به اعتقادات مذهبی، چای روضه را شفابخش دانسته و آن را به‌منظور طلب برکت و برآورده شدن حاجات خود می‌نوشند.
چای روضه، از جمله نوشیدنی‌های آیینی در میان [[شیعه|شیعیان]] جهان محسوب می‌شود. امروزه، [[چای]] خوش‌عطر و طعم روضه را از ملزومات همیشگی مراسم روضه در [[تکیه|تکیه‌ها]] و هیئات مذهبی می‌شناسند که در خاطر ایرانیان، از محبوبیتی بسیار برخوردار است. ایرانیان، بنا بر فرهنگ ایرانی و اسلامی خود و با توجه به اعتقادات مذهبی، چای روضه را شفابخش دانسته و آن را به‌منظور طلب برکت و برآورده شدن حاجات خود می‌نوشند.
خط ۳۵: خط ۳۵:
چای، دم‌کردۀ برگ‌های خشک گیاهی به‌همین نام است که به‌صورت گرم مصرف می‌شود.<ref>[https://vajehyab.com/?q=%DA%86%D8%A7%DB%8C&d=dehkhoda دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ چای.]</ref> روضه و روضه‌خوانی نیز در اصطلاح شیعیان ایران، به‌معنای نوحه‌سرایی بر مصائب [[اهل‌بیت]] [[حضرت محمد|رسول خدا]] و ذکر مصیبت آنها است.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B1%D9%88%D8%B6%D9%87-3 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ روضه.]</ref>  چای روضه، در میان ایرانیان به چایی گفته می‌شود که در مراسم [[روضه‌خوانی|روضه]] و [[عزاداری]] اهل‌بیت، برای پذیرایی از مهمانان و عزاداران تهیه می‌شود.<ref>شهرامی، قصه‌های روضه، 1395ش، ص100.</ref>   
چای، دم‌کردۀ برگ‌های خشک گیاهی به‌همین نام است که به‌صورت گرم مصرف می‌شود.<ref>[https://vajehyab.com/?q=%DA%86%D8%A7%DB%8C&d=dehkhoda دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ چای.]</ref> روضه و روضه‌خوانی نیز در اصطلاح شیعیان ایران، به‌معنای نوحه‌سرایی بر مصائب [[اهل‌بیت]] [[حضرت محمد|رسول خدا]] و ذکر مصیبت آنها است.<ref>[https://vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B1%D9%88%D8%B6%D9%87-3 دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ روضه.]</ref>  چای روضه، در میان ایرانیان به چایی گفته می‌شود که در مراسم [[روضه‌خوانی|روضه]] و [[عزاداری]] اهل‌بیت، برای پذیرایی از مهمانان و عزاداران تهیه می‌شود.<ref>شهرامی، قصه‌های روضه، 1395ش، ص100.</ref>   
==چای روضه در فرهنگ ایرانیان==
==چای روضه در فرهنگ ایرانیان==
[[پرونده:چای-روضه۱.jpg|300px|thumb|left|]]
چای، از جمله نوشیدنی‌های همیشگی مجالس روضه در میان ایرانیان بوده که در نقاط مختلف ایران به شیوه‌های مشابهی تهیه و استفاده می‌شود؛ برای مثال، مردم یزد، در مجالس روضۀ خود، به‌محض ورود مهمان، یک استکان چای خوش‌رنگ و طعم را بر روی نعلبکی چینی گذاشته و آن را به‌همراه چند حبه قند روی سینی کوچکی که تال نام دارد، پیش روی هر مهمان قرار می‌دهند. مردم یزد، این کار را به‌منظور پیش‌گیری از حواس‌پرتی مستمعین عزاداری در مراسم‌های روضه انجام می‌دهند. در یزد، به فردی که چای بر روی تال را بین مهمانان توزیع می‌کند «چای بده» می‌گویند. چای بده، موظف است به‌محض ورود هر مهمان جدید، چای روضه را با آداب‌ورسوم مخصوص یزدی‌ها نزد او قرار دهد. مزاح‌نکردن، رعایت ادب، باوقار بودن و یادگیری آداب مربوط به توزیع چای روضه، از جمله ویژگی‌هایی است که فرد چای بده باید دارا باشد.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/350413/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87%E2%80%8C-%D9%85%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-% «شیوۀ منحصر به فرد یزدی‌ها در پذیرایی از عزادان حسینی»، خبرگزاری میزان.]</ref>
چای، از جمله نوشیدنی‌های همیشگی مجالس روضه در میان ایرانیان بوده که در نقاط مختلف ایران به شیوه‌های مشابهی تهیه و استفاده می‌شود؛ برای مثال، مردم یزد، در مجالس روضۀ خود، به‌محض ورود مهمان، یک استکان چای خوش‌رنگ و طعم را بر روی نعلبکی چینی گذاشته و آن را به‌همراه چند حبه قند روی سینی کوچکی که تال نام دارد، پیش روی هر مهمان قرار می‌دهند. مردم یزد، این کار را به‌منظور پیش‌گیری از حواس‌پرتی مستمعین عزاداری در مراسم‌های روضه انجام می‌دهند. در یزد، به فردی که چای بر روی تال را بین مهمانان توزیع می‌کند «چای بده» می‌گویند. چای بده، موظف است به‌محض ورود هر مهمان جدید، چای روضه را با آداب‌ورسوم مخصوص یزدی‌ها نزد او قرار دهد. مزاح‌نکردن، رعایت ادب، باوقار بودن و یادگیری آداب مربوط به توزیع چای روضه، از جمله ویژگی‌هایی است که فرد چای بده باید دارا باشد.<ref>[https://www.mizanonline.ir/fa/news/350413/%D8%B4%DB%8C%D9%88%D9%87%E2%80%8C-%D9%85%D9%86%D8%AD%D8%B5%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D9%81%D8%B1%D8%AF-%DB%8C%D8%B2%D8%AF%DB%8C%E2%80%8C%D9%87%D8%A7-%D8%AF%D8%B1-%D9%BE%D8%B0%DB%8C%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-% «شیوۀ منحصر به فرد یزدی‌ها در پذیرایی از عزادان حسینی»، خبرگزاری میزان.]</ref>