بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
== استفاده از آدمک خمیری == | == استفاده از آدمک خمیری == | ||
[[پرونده:آش | [[پرونده:آش ابودردا۳.jpg|جایگزین=کودک در حال رهاسازی آدمک آش ابودردا در آب روان|بندانگشتی|تصویری از یک کودک در حال رهاسازی آدمک آش ابودردا در آب روان]] | ||
پس از ترکیب مواد با یکدیگر، مردم با خمیر، آدمکهایی شبیه به فرد بیمار میساختند<ref>آشپزباشی، سفره اطعمه، ۱۳۵۳ش، ص۷۷.</ref> و در این آش قرار میدادند و پس از چند دقیقه از آن خارج میکنند. آنها آدمک را در کاسهای سفالی یا چوبی قرار داده<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۲۶.</ref> و به آب روان میسپارند<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۲۶–۲۷؛ فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۲۴.</ref> تا بلا و ناخوشی از خانه دور شود.<ref>بلوکباشی، «دیدگاهها و نگرشها در مردمشناسی»، ۱۳۵۹ش، ص۱۲۰.</ref> پس از پخت آش، ابتدا آن را به فرد بیمار داده<ref>مصاحب، دایرةالمعارف فارسی، ذیل واژه ابودردا.</ref> و سپس میان اقوام و همسایگان تقسیم میکنند.<ref>دولتی، «سفرهها»، ۱۳۴۵ش، ص۴۱۷.</ref> در کازرون، رسم بوده است که کاسهٔ خالی آش ناشسته با مقداری [[نبات]]، [[گردو]] و برگ سبز به صاحبخانه پس داده میشد.<ref>حاتمی، «بهمنجنه، آش هودرده، ونانا کوسا و سنتهای مشابه در ژاپن»، ۱۳۶۶ش، ص۴۸۰.</ref>در [[شیراز]] این آدمک را عمودردا مینامند.<ref>برهان آزاد، «چهارشنبهسوری»، ۱۳۴۳ش، ص۵۵.</ref> سروستانیها آدمک خمیری را بدشکل میسازند.<ref>فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۲۷–۱۲۸.</ref> خراسانیها، شکم آدمک را پر از [[آجیل]] میکنند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۲۶.</ref> | پس از ترکیب مواد با یکدیگر، مردم با خمیر، آدمکهایی شبیه به فرد بیمار میساختند<ref>آشپزباشی، سفره اطعمه، ۱۳۵۳ش، ص۷۷.</ref> و در این آش قرار میدادند و پس از چند دقیقه از آن خارج میکنند. آنها آدمک را در کاسهای سفالی یا چوبی قرار داده<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۲۶.</ref> و به آب روان میسپارند<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۲۶–۲۷؛ فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۲۴.</ref> تا بلا و ناخوشی از خانه دور شود.<ref>بلوکباشی، «دیدگاهها و نگرشها در مردمشناسی»، ۱۳۵۹ش، ص۱۲۰.</ref> پس از پخت آش، ابتدا آن را به فرد بیمار داده<ref>مصاحب، دایرةالمعارف فارسی، ذیل واژه ابودردا.</ref> و سپس میان اقوام و همسایگان تقسیم میکنند.<ref>دولتی، «سفرهها»، ۱۳۴۵ش، ص۴۱۷.</ref> در کازرون، رسم بوده است که کاسهٔ خالی آش ناشسته با مقداری [[نبات]]، [[گردو]] و برگ سبز به صاحبخانه پس داده میشد.<ref>حاتمی، «بهمنجنه، آش هودرده، ونانا کوسا و سنتهای مشابه در ژاپن»، ۱۳۶۶ش، ص۴۸۰.</ref>در [[شیراز]] این آدمک را عمودردا مینامند.<ref>برهان آزاد، «چهارشنبهسوری»، ۱۳۴۳ش، ص۵۵.</ref> سروستانیها آدمک خمیری را بدشکل میسازند.<ref>فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۲۷–۱۲۸.</ref> خراسانیها، شکم آدمک را پر از [[آجیل]] میکنند.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۲۶.</ref> | ||
== آش ابودردا در باور مردم == | == آش ابودردا در باور مردم == | ||
مردم باور دارند این آش، حاجتدهنده و [[بختگشایی|بختگشا]] است.<ref>فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۲۴.</ref> برخی معتقدند هر کس دردی در عضوی داشته باشد، باید همان عضو آدمک خمیری را بخورد تا شفا یابد.<ref>شاملو، کتاب کوچه، ۱۳۵۷ش، ج۲، ص۵۱۳.</ref> در خراسان اگر فردی با خوردن این آش شفا مییافت، هرسال میبایست آش ابودردا پخته و میان مردم تقسیم میکرد.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۲۶–۲۷.</ref> | مردم باور دارند این آش، حاجتدهنده و [[بختگشایی|بختگشا]] است.<ref>فقیری، گوشههایی از فرهنگ مردم فارس، ۱۳۵۷ش، ص۱۲۴.</ref> برخی معتقدند هر کس دردی در عضوی داشته باشد، باید همان عضو آدمک خمیری را بخورد تا شفا یابد.<ref>شاملو، کتاب کوچه، ۱۳۵۷ش، ج۲، ص۵۱۳.</ref> در خراسان اگر فردی با خوردن این آش شفا مییافت، هرسال میبایست آش ابودردا پخته و میان مردم تقسیم میکرد.<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان، ۱۳۶۳ش، ص۲۶–۲۷.</ref> | ||
== نگارخانه == | == نگارخانه == | ||
<gallery widths="250" heights="250"> | <gallery widths="250" heights="250"> | ||
پرونده:آش | پرونده:آش ابودردا۱.jpg|جایگزین=نمونهای از آدمکهای آش ابودردا|بندانگشتی|نمونهای از آدمکهای آش ابودردا | ||
پرونده:آش ابودردا۲.jpg|جایگزین=دختران با کاسههایی از آش ابودردا |بندانگشتی|دختران با کاسههایی از آش ابودردا جهت توزیع میان همسایگان | |||
</gallery> | </gallery> | ||
