خانه: تفاوت میان نسخه‌ها

<big>'''خانه'''</big>؛ بنایی برای سکونت و زندگی انسان به‌ویژه اعضای یک خانواده.<br>

   

==ابعاد فرهنگی خانه==  

==ابعاد دینی خانه==  

گروهی از پژوهشگران، خانه را محل آشنایی بی‌واسطه با جهان؛ مکانی برای صورت گرفتن زندگی روزمره،<ref>کریستیان نوربرگ ـ شولتس، مفهوم سکونت: به سوی معماری تمثیلی، 1381ش، ص141.</ref>  مرکز دنیای شخصی انسان و مرکز هستی آدمی معرفی کرده‌اند؛ مانند خانۀ کعبه برای مسلمانان در مرکز عالم.<ref>معماریان، «تأثیر فرهنگ دینی بر شکل‌گیری خانه: مقایسۀ تطبیقی خانه در محلۀ مسلمانان، زرتشتیان و یهودیان کرمان»، ۱۳۸۹ش، ص333-334.</ref>  بسیاری از فلاسفه و پژوهشگران، شکل خانه را نه‌تنها متأثر از عوامل اقلیمی، بلکه متأثر از عناصری همچون درک انسان از جهان، حیات، فرهنگ، باورهای مذهبی و شیوه‌های ارتباط‌جمعی او می‌دانند.<ref>ایماس رَپوپورت، «خاستگاه‌های فرهنگی معماری»، 1382ش، ص68-74.</ref>  از این منظر، دین و مذهب، همواره یکی از مهم‌ترین عناصر تأثیرگذار بر معماری خانه‌ها بوده است. در ایران باستان، فضای اصلی خانه بر محور شرقی غربی قرار می‌گرفت. دلیل این کار، نمازخواندن زردشتیان به سمت نور خورشید بوده است.<ref>معماریان، «تأثیر فرهنگ دینی بر شکل‌گیری خانه: مقایسۀ تطبیقی خانه در محلۀ مسلمانان، زرتشتیان و یهودیان کرمان»، ۱۳۸۹ش، ص۱۴-۱۵.</ref>  از منظر عرفان اسلامی نیز خانه، فضایی کیفی است که گوهر آدمی در آن جای می‌گیرد. این فضا، با عالم کیهانی نیز در پیوند است. بر همین اساس، هر کدام از اجزای خانه، هویتی نمادین دارند. برای مثال، کف خانه‌های اسلامی، همواره به‌صورت برآمده طراحی می‌شد و کفش‌ها همیشه در آستانه، پیش از پای نهادن روی فرش‌ها، درآورده می‌شدند. فضای خانه‌های اسلامی، همواره از اشیا اضافی پاک هستند تا انرژی مثبت موجود در اتاق که متأثر از نقش‌ونگار قالی و مفهوم باغ است، خدشه‌دار نشود. درب به مفهوم گذرگاه و نشانۀ انتقال به فضایی دیگر است. حیاط داخلی در خانه‌های اسلامی، نمادی از [[بهشت]] و باطن پوشیده و مستور آن است. به‌همین ترتیب، زندگی خانوادگی از حیات اجتماعی جدا می‌شود.<ref>بورکهارت، مبانی هنر اسلامی، 1386ش، ص148.</ref>  در قرآن نیز به خانه و ویژگی‌های آن اشاره شده است؛ برای مثال، در سوره نحل، خداوند خانه را محل سکون و آرامش معرفی کرده است. برخی از مفسران، این سکونت و آرامش را کانون خانواده تفسیر کرده‌اند.<ref>بهشتی، خانواده در قرآن، قم، 1386ش، ص39-40.</ref>

===دورۀ مدرن===

امروزه، معماری ساختمان و طراحی خانه‌ها، با تفاوت‌هایی بسیار همراه شده است. از جمله اماکن لازم در یک خانۀ مدرن می‌توان به ورودی و راهروها، نشیمن و پذیرایی، آشپزخانه، غذاخوری، رختشوی‌خانه، کتاب‌خانه و اتاق کار، سرویس بهداشتی، پارکینگ و انبار، تأسیسات و موتورخانه اشاره کرد.<ref>[https://sepantaeng.com/%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%B3%D8%A7%D8%AE%D8%AA%D9%85%D8%A7%D9%86/ «معماری ساختمان»، سایت هلیدنگ ساختمانی سپنتا.]</ref>  معماری مدرن خانه‌ها در ایران، تحت تأثیر فرهنگ غربی صورت گرفت و شروع این اثرپذیری از زمان حکومت پهلوی بوده است. با ورود فرهنگ غربی به ایران، نقشۀ خانه‌ها تغییر کرد و استفاده از فضاهای باز مانند آشپزخانه‌های اوپن در ایران متداول شد. از دیگر آثار این دگرگونی می‌توان به باریک شدن دیوارها، تحول مصالح مورد استفاده در ساخت‌وساز (استفادۀ بیشتر از شیشه به‌جای دیوار) و نام‌گذاری برخی فضاها به‌صورت مدرن اشاره کرد. پژوهشگران، مهمترین اثر فرهنگ غربی بر خانه‌های ایرانی را تبدیل فضای درون‌گرای خانه به فضاهای برون‌گرا می‌دانند. آنها، خالی‌شدن خانه‌ها از روح دینی، عدم هویت‌بخشی و انتقال ارزش‌ها، فردی شدن خانه‌ها، کوچک‌شدن خانواده‌ها را از دیگر آثار طراحی‌های مدرن اعلام کرده‌اند.<ref>[https://rasekhoon.net/article/show/1497477/%D8%AA%D8%A7%D8%AB%DB%8C%D8%B1-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF-%D8%BA%D8%B1%D8%A8-%D8%A8%D8%B1-%D9%87%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C «تأثیر فرهنگ غرب بر هویت معماری ایرانی»، سایت راسخون.]</ref>  

===موقعیت جغرافیایی===

کارشناسان، خانه‌های سنتی ساخته‌شده در ایران را به سه گروه، شامل خانه‌های شهری، روستایی و عشایری تقسیم کرده‌اند.  

  {{پایان نستعلیق}}   

  {{آغاز نستعلیق}}

  {{شعر|نستعلیق}}