جز ویکی سازی |
جز ویکی سازی |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
== انواع برقع و پراکندگی آن در ایران و کشورهای اسلامی == | == انواع برقع و پراکندگی آن در ایران و کشورهای اسلامی == | ||
[[پرونده:برقع۲.jpg|جایگزین=بانوی بوشهری با برقع|بندانگشتی|بانوی بوشهری با برقع]] | [[پرونده:برقع۲.jpg|جایگزین=بانوی بوشهری با برقع|بندانگشتی|بانوی بوشهری با برقع]] | ||
استفاده از برقع، بیشتر در میان زنان بلوچ، عرب و زنان منطقه [[خلیج فارس]] ([[قشم]]، میناب، بندرعباس و بندر لنگه) و نیز مناطقی از خراسان مرسوم بود. در نواحی ساحلی خلیج فارس، برقع را بهصورت «بُرکه» تلفظ میکنند. در برخی نقاط دیگر، مانند هرمزگان، بوشهر، لارستان و [[کنگان]] نیز آن را «بتوله» مینامند.<ref>انجمروز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص۳۳–۳۴.</ref> | استفاده از برقع، بیشتر در میان زنان بلوچ، عرب و زنان منطقه [[خلیج فارس]] ([[جزیره قشم|قشم]]، میناب، بندرعباس و بندر لنگه) و نیز مناطقی از خراسان مرسوم بود. در نواحی ساحلی خلیج فارس، برقع را بهصورت «بُرکه» تلفظ میکنند. در برخی نقاط دیگر، مانند هرمزگان، بوشهر، لارستان و [[کنگان]] نیز آن را «بتوله» مینامند.<ref>انجمروز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص۳۳–۳۴.</ref> | ||
بتوله همچون برقع، واژهای عربی است که از مصدر «بَتَل» و بهمعنی زن زاهد و پارسا گرفته شده است.<ref>بستانی، محیط المحیط، ۱۹۹۴م، ص۲۷.</ref> بتوله، خود انواع مختلفی دارد، مانند بتوله «مقای» و بتوله «قَطری». این ابزار پوشش چهره، گاه همچون نقاب، تنها بخش اندکی از چهره، مانند ابروان و تیغه بینی، را میپوشاند.<ref>انجمروز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص۳۳.</ref> | بتوله همچون برقع، واژهای عربی است که از مصدر «بَتَل» و بهمعنی زن زاهد و پارسا گرفته شده است.<ref>بستانی، محیط المحیط، ۱۹۹۴م، ص۲۷.</ref> بتوله، خود انواع مختلفی دارد، مانند بتوله «مقای» و بتوله «قَطری». این ابزار پوشش چهره، گاه همچون نقاب، تنها بخش اندکی از چهره، مانند ابروان و تیغه بینی، را میپوشاند.<ref>انجمروز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص۳۳.</ref> | ||
| خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
در افغانستان و برخی نواحی ماوراءالنهر، زنان پوششی کامل (از سر تا پا) دارند که به «بُرقُع» یا «بُقرا» معروف است.<ref>Dozy, Dictionaire détaillé des noms des vêtements, 1845, P68.</ref> این پوشش، همچون [[چادر]] ایرانی، حجابی کامل است که صورت را نیز پوشانده و تنها در جلو چشمان فرد، شکافی مشبک وجود دارد. در میان زنان پشتو زبان در افغانستان نیز، این حجاب به «چادری» معروف است. این نوع از برقع، هنوز در میان بسیاری از خانوادههای افغانستانی مرسوم است. | در افغانستان و برخی نواحی ماوراءالنهر، زنان پوششی کامل (از سر تا پا) دارند که به «بُرقُع» یا «بُقرا» معروف است.<ref>Dozy, Dictionaire détaillé des noms des vêtements, 1845, P68.</ref> این پوشش، همچون [[چادر]] ایرانی، حجابی کامل است که صورت را نیز پوشانده و تنها در جلو چشمان فرد، شکافی مشبک وجود دارد. در میان زنان پشتو زبان در افغانستان نیز، این حجاب به «چادری» معروف است. این نوع از برقع، هنوز در میان بسیاری از خانوادههای افغانستانی مرسوم است. | ||
[[پرونده:برقع۴.jpg|جایگزین=زن عربستانی با برقع |بندانگشتی|زن عربستانی با برقع]] | [[پرونده:برقع۴.jpg|جایگزین=زن عربستانی با برقع |بندانگشتی|زن عربستانی با برقع]] | ||
زنان، در کشورهای عربی مانند | زنان، در کشورهای عربی مانند [[امارات متحده عربی|امارات]]، بحرین، عربستان، عمان، قطر، کویت و [[فلسطین]]، و نیز برخی از کشورهای آفریقایی همچون سودان، الجزایر و مغرب، هنوز از برقع برای پوشش صورت استفاده میکنند.<ref>انجمروز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص77 و 101.</ref> برقع در این مناطق، نوع و جنس متفاوتی دارد. برای مثال، در امارات، زنان از برقعهایی لطیف، کوچک و نواردوزی شده استفاده میکنند. برقعهایی تزئینشده با سنگهای قیمتی و سکههای [[طلا]] نیز در این مناطق مرسوم است. در کشورهای عربی، تغییر کاربری برقع از ابزاری نمادین برای پوشش به ابزاری برای خودنمایی و مُد تبدیل شده است.<ref>انجمروز، سیر تاریخی برقع از باستان تا به امروز، ۱۳۷۱ش، ص78.</ref> | ||
در عربستان نیز، زنان از برقعهایی مزین به سکههای طلا و نقره، مرواریدهای سفید، تکمه و گلدوزی و سایر انواع تزئینات استفاده میکنند. در جنوب فلسطین، به برقع «عِصابه» یا «عَصبه» میگویند که به سربند زنان متصل میشود.<ref>شهشهانی، «برقع»، ج۳، ۱۳۷۶ش، ص۱۴7.</ref> | در عربستان نیز، زنان از برقعهایی مزین به سکههای طلا و نقره، مرواریدهای سفید، تکمه و گلدوزی و سایر انواع تزئینات استفاده میکنند. در جنوب فلسطین، به برقع «عِصابه» یا «عَصبه» میگویند که به سربند زنان متصل میشود.<ref>شهشهانی، «برقع»، ج۳، ۱۳۷۶ش، ص۱۴7.</ref> | ||
