انجمن آزادی زنان: تفاوت میان نسخه‌ها

از همان سال‌های قبل از انقلاب مشروطيت، جريان بهائيت و فراماسونری در سال‌های 1259 و 1269 ﻫ. ش، عده‌ای از متفكران و اصلاح‌طلبان افراطی را كه درباره [[حقوق زنان]] بحث می‌كردند، جذب كرد. <ref>[http://mashrootiat.pchi.ir/ جایو اردنه، «مبارزات زنان در ایران»، « مجموعه مقالات »،  ص96، 1377ش]</ref>.حضور عناصری چون اردشير ريپورتر جی ــ عامل شناخته‌شده استعمار انگلستان در ايران ــ در اولين انجمن‌هايی كه به اسم زنان مؤسسه  <ref>[https://www.gisoom.com/book/11310798 فرودست، «ظهور و سقوط سلطنت پهلوی: جستارهایی از تاریخ معاصر ایران»، ج2، ص7133-143، 1374ش]</ref>  <ref>[https://asmaneketab.ir/product  شهمردان، « تاریخ زرتشتیان : فرزانگان زرتشتی»، ص363، 1363ش]</ref>، <ref>[http://www.lib.ir/book/53805958 ملک زاده، «زندگانی ملک المتکلمین»، ص153، 1325ش]</ref>  اهداف و اقدامات اين انجمن‌ها را در هاله‌ای از ابهام و احياناً وابستگی فرو می‌برد.

اولين گروه از اين دست، انجمن آزادی زنان در سال 1278 ﻫ . ش بود. در پی رفت و آمدهای تعدادی از زنان و مردان به خارج و تماس با اروپاييان و آشنايی آنان با تمدن غرب، پايه‌های ايجاد اين انجمن به منظور ورود زنان در فعاليت‌های اجتماعی و معاشرت آنان با مردان، نهاده شد.

علاوه بر زنانی چون [[تاج‌السلطنه]] و [[افتخارالسلطنه]] ــ دختران ناصرالدين شاه ــ [[صدیقه دولت آبادی]]، [[شمس‌الملوك جواهركلام]]، گلين خانم موافق، فخرالملوك ــ دختر شيخ‌الرئيس قاجار  <ref group="پانویس"> شيخ‌الرئيس از جمله افراد [[خانواده]] سلطنتی قاجار بود كه با سفارت انگليس ارتباط داشت و در موقع لزوم از حمايت آنان برخوردار می‌شد،... شيخ‌الرئيس در استانبول وارد لژ فراماسونری گراند اوريان شده بود...» </ref> زنان خارجی چون ميسيز جردن  <ref group="پانویس"> «[[زن]]ی امريكايی به نام [[مری پارك جردن]] (Mary park Jordan) كه مبلغي مسيحی بود و بنا به برخی از گزارش‌ها، همكار او، [[آنی استاكينگ بويس]](Annie stocking Boyce)  نيز در جلسات [[انجمن آزادی زنان]] شركت می‌كردند. [[مری جردن]] كه اهل پنسيلوانيا و فارغ‌التحصيل مدرسه واكيلWalkill) ) نيويورك بود با يكی از مبلغان دينی به نام [[ساموئل مارتين جردن]] (Samuel martin Jordan) كه در ايران شهرت داشت، [[ازدواج]] كرد و به اتفاق يكديگر، عهده‌دار مديريت كالج [[پسرانه]] البرز از 1898 تا 1940 شدند. [[آنی استاكينگ بويس]] نيز از خانواده‌ای مسيحی كه سابقه‌ای طولانی در تبليغ داشت و سه نسل در ايران كار كرده بود، برخاست. وی به سال 1902 از كالج ولسلي (Wellesley) فارغ‌التحصيل شد و آنگاه در 1906 به ايران كوچيد و در 1914 در ايران باقی ماند. [[خانم بويس]]، مديريت مدرسه بتل (Bethel) را بر عهده داشت و در دهه 1920 مسئوليت نشريه [[عالم نسوان]] را نيز كه به همت دانش‌‌آموختگان همين مدرسه در ايران منتشر گرديد، پذيرفت.» <nowiki><ref></nowiki>[https://www.gisoom.com/book/1141121 آفاری، «انجمنهای نیمه سری زنان در نهضت مشروطه»، ص23-24، 1377ش]</ref> و افنديه خانم در آن حضور داشتند.