(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۵۴: خط ۵۴:


== نیروهای فعال در نهضت مشروطه ==
== نیروهای فعال در نهضت مشروطه ==
[[پرونده:نهضت مشروطه۲.jpg|جایگزین=ملا محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی|بندانگشتی|ملا محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی از حامیان اصلی نهضت مشروطه ایران]]
[[پرونده:نهضت مشروطه۲.jpg|جایگزین=ملا محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی|بندانگشتی|محمدکاظم خراسانی مشهور به آخوند خراسانی از حامیان اصلی نهضت مشروطه ایران]]
نیروهای فعال در نهضت مشروطه عبارت بودند از:
نیروهای فعال در نهضت مشروطه عبارت بودند از:


خط ۷۲: خط ۷۲:


=== اختلاف مشروطه و مشروعه‌خواهی ===
=== اختلاف مشروطه و مشروعه‌خواهی ===
[[پرونده:نهضت مشروطه۳.png|جایگزین=شیخ فضل‌الله نوری بر چوبه دار|بندانگشتی|شیخ فضل‌الله نوری بر چوبه دار]]
[[پرونده:نهضت مشروطه۳.png|جایگزین=شیخ فضل‌الله نوری بر چوبه دار|بندانگشتی|شیخ فضل‌الله نوری از رهبران جریان مشروعه‌خواهی بر چوبه دار]]
پس از صدور فرمان مشروطیت، میان رهبران دینی نهضت بر سر محتوای نظام سیاسی نوین اختلاف نظر پدید آمد و آنان به دو گروه '''مشروطه‌خواه''' و '''مشروعه‌خواه''' تقسیم شدند. علمای مشروطه‌خواه به رهبری [[آخوند خراسانی]] و [[میرزای نائینی]]، مشروطه را ابزاری برای محدودساختن قدرت استبدادی و اجرای احکام شریعت در چارچوب نهادهای نوین می‌دانستند و با استناد به منابع فقهی، نظام مشروطه را با اصول شیعی سازگار تلقی می‌کردند. در مقابل، علمای مشروعه‌خواه با مشاهده نفوذ غرب‌گرایان در تدوین قانون اساسی و انتشار افکار سکولار در مطبوعات، بر لزوم انطباق کامل قوانین با احکام الهی تأکید کردند و اصولی چون آزادی مطبوعات و برابری حقوقی را مغایر با شرع دانستند. این اختلاف که ریشه در تفاوت برداشت از ماهیت مشروطه و کارکردهای آن داشت، به تدریج به شکاف عمیقی در صفوف مشروطه‌خواهان انجامید و زمینه‌ساز چالش‌های بعدی در روند این نهضت شد.<ref>{{پک|اسماعیلی|13 مرداد 1400|ک=وب‌سایت مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی|ف=تأملی بر چرایی تفاوت نظر میان علمای مشروطه خواه و مشروعه خواه}}</ref> در پی بروز اختلافات میان مشروطه‌خواهان و مشروعه‌خواهان، [[شیخ فضل‌الله نوری]] که از رهبران جریان مشروعه‌خواهی بود، با تشکیل دادگاهی به ریاست [[ابراهیم زنجانی]] که [[سید روح‌الله خمینی]] از وی به‌عنوان منحرف روحانی‌نما یاد کرده است،<ref>{{پک|خمینی|۱۳۸۹|ک=صحیفه امام خمینی|ص=۱۷۵|ج=ج۱۸}}</ref> به اتهام [[افساد فی‌الارض]] محاکمه شد. دادگاه او را به [[اعدام]] محکوم کرد و در [[۹ مرداد]] ۱۲۸۸ش در [[میدان امام خمینی (تهران)|میدان توپخانه]] تهران به دار آویخته شد.<ref>{{پک|ملک‌زاده|۱۳۷۳|ک=تاریخ انقلاب مشروطیت ایران|ص=۱۲۷۱|ج=۶–۷}}</ref> این رویداد که به باور صاحب‌نظران با جوسازی‌های سیاسی و حمایت خارجی و برخی جریان‌های مخالف روحانیت همراه بود، به تضعیف جایگاه علما انجامید. گزارش‌ها حاکی از آن است که وقایع مربوط به اعدام شیخ فضل‌الله نوری در [[حوزه علمیه نجف]] نیز به‌گونه‌ای منعکس شد که صدای اعتراضی در حمایت از وی برنیامد و این امر بر انزوای جریان مشروعه‌خواهی افزود.<ref>{{پک/بن|۱۰۲|ک=وب‌سایت مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی|ف=راز بر دار شدن شیخ فضل‌الله نوری}}</ref>
پس از صدور فرمان مشروطیت، میان رهبران دینی نهضت بر سر محتوای نظام سیاسی نوین اختلاف نظر پدید آمد و آنان به دو گروه '''مشروطه‌خواه''' و '''مشروعه‌خواه''' تقسیم شدند. علمای مشروطه‌خواه به رهبری [[آخوند خراسانی]] و [[میرزای نائینی]]، مشروطه را ابزاری برای محدودساختن قدرت استبدادی و اجرای احکام شریعت در چارچوب نهادهای نوین می‌دانستند و با استناد به منابع فقهی، نظام مشروطه را با اصول شیعی سازگار تلقی می‌کردند. در مقابل، علمای مشروعه‌خواه با مشاهده نفوذ غرب‌گرایان در تدوین قانون اساسی و انتشار افکار سکولار در مطبوعات، بر لزوم انطباق کامل قوانین با احکام الهی تأکید کردند و اصولی چون آزادی مطبوعات و برابری حقوقی را مغایر با شرع دانستند. این اختلاف که ریشه در تفاوت برداشت از ماهیت مشروطه و کارکردهای آن داشت، به تدریج به شکاف عمیقی در صفوف مشروطه‌خواهان انجامید و زمینه‌ساز چالش‌های بعدی در روند این نهضت شد.<ref>{{پک|اسماعیلی|13 مرداد 1400|ک=وب‌سایت مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی|ف=تأملی بر چرایی تفاوت نظر میان علمای مشروطه خواه و مشروعه خواه}}</ref> در پی بروز اختلافات میان مشروطه‌خواهان و مشروعه‌خواهان، [[شیخ فضل‌الله نوری]] که از رهبران جریان مشروعه‌خواهی بود، با تشکیل دادگاهی به ریاست [[ابراهیم زنجانی]] که [[سید روح‌الله خمینی]] از وی به‌عنوان منحرف روحانی‌نما یاد کرده است،<ref>{{پک|خمینی|۱۳۸۹|ک=صحیفه امام خمینی|ص=۱۷۵|ج=ج۱۸}}</ref> به اتهام [[افساد فی‌الارض]] محاکمه شد. دادگاه او را به [[اعدام]] محکوم کرد و در [[۹ مرداد]] ۱۲۸۸ش در [[میدان امام خمینی (تهران)|میدان توپخانه]] تهران به دار آویخته شد.<ref>{{پک|ملک‌زاده|۱۳۷۳|ک=تاریخ انقلاب مشروطیت ایران|ص=۱۲۷۱|ج=۶–۷}}</ref> این رویداد که به باور صاحب‌نظران با جوسازی‌های سیاسی و حمایت خارجی و برخی جریان‌های مخالف روحانیت همراه بود، به تضعیف جایگاه علما انجامید. گزارش‌ها حاکی از آن است که وقایع مربوط به اعدام شیخ فضل‌الله نوری در [[حوزه علمیه نجف]] نیز به‌گونه‌ای منعکس شد که صدای اعتراضی در حمایت از وی برنیامد و این امر بر انزوای جریان مشروعه‌خواهی افزود.<ref>{{پک/بن|۱۰۲|ک=وب‌سایت مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی|ف=راز بر دار شدن شیخ فضل‌الله نوری}}</ref>


خط ۹۲: خط ۹۲:


== بازنمایی و آثار پیرامون نهضت مشروطه ==
== بازنمایی و آثار پیرامون نهضت مشروطه ==
<gallery>
نهضت مشروطه به عنوان نقطه عطفی در [[تاریخ معاصر ایران]]، موضوع پژوهش‌های مکتوب و بازنمایی‌های هنری متعددی بوده است که بازتاب‌دهندهٔ تکثر رویکردها نسبت به این رویداد تاریخی است.
پرونده:نهضت مشروطه۴.jpg|کتاب تنبیه الامه و تنزیه المله اثر محمدحسین نائینی
پرونده:نهضت مشروطه۵.jpg|نمایی از سریال معمای شاه به کارگردانی محمدرضا ورزی
پرونده:نهضت مشروطه۶.jpg|نمای ساختمان «خانهٔ مشروطه»
پرونده:نهضت مشروطه۷.png|تصویری از مشروطه‌طلبان تبریز با حضور ستارخان و باقرخان
</gallery>نهضت مشروطه به عنوان نقطه عطفی در [[تاریخ معاصر ایران]]، موضوع پژوهش‌های مکتوب و بازنمایی‌های هنری متعددی بوده است که بازتاب‌دهندهٔ تکثر رویکردها نسبت به این رویداد تاریخی است.


=== کتاب‌شناسی و مطالعات نظری ===
=== کتاب‌شناسی و مطالعات نظری ===
خط ۱۰۳: خط ۹۸:


=== سینما و مستند ===
=== سینما و مستند ===
بازتاب مشروطه در هنرهای تصویری با نقدهای متفاوتی همراه بوده است. برخی سینماگران و منتقدان، آثاری چون فیلم ستارخان، سریال‌های معمای شاه و ایراندخت را به‌دلیل جابجایی در نقش قهرمانان و بازنمایی ناقص واقعیت‌های تاریخی نقد کرده‌اند.<ref>{{پک|اسدی|۱۶ مرداد ۱۴۰۳|ک=وب‌سایت روزنامه آگاه|ف=مشروطه در سینما و تلویزیون}}</ref> در مقابل، مستندهایی همچون روایتی از مشروطه،<ref>{{پک/بن|۱۰۷|ک=وب‌سایت ایرانداک فیلم|ف=روایتی از مشروطه}}</ref> تا مشروطه،<ref>{{پک/بن|۱۰۶|ک=وب‌سایت مظوم|ف=‏تا مشروطه‏ (1396)}}</ref> بهارستان خانه ملت، کوپریتو، آینه خیال و صف و چند خرده‌روایت از قرن اخیر، از آثاری بوده که کوشیده‌اند با رویکردی متفاوت، ابعاد کمتر دیده‌شده این رویداد تاریخی را واکاوی کنند.<ref>{{پک/بن|۱۰۸|ک=وب‌سایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی|ف=آثار - انقلاب مشروطه}}</ref>
بازتاب مشروطه در هنرهای تصویری با نقدهای متفاوتی همراه بوده است. برخی سینماگران و منتقدان، آثاری چون فیلم ستارخان، سریال‌های معمای شاه و ایراندخت را به‌دلیل جابجایی در نقش قهرمانان و بازنمایی ناقص واقعیت‌های تاریخی نقد کرده‌اند.<ref>{{پک|اسدی|۱۶ مرداد ۱۴۰۳|ک=وب‌سایت روزنامه آگاه|ف=مشروطه در سینما و تلویزیون}}</ref> در مقابل، مستندهایی همچون روایتی از مشروطه،<ref>{{پک/بن|۱۰۷|ک=وب‌سایت ایرانداک فیلم|ف=روایتی از مشروطه}}</ref> تا مشروطه،<ref>{{پک/بن|۱۰۶|ک=وب‌سایت مظوم|ف=‏تا مشروطه‏ (1396)}}</ref> بهارستان خانه ملت، کوپریتو، آینه خیال و صف و چند خرده‌روایت از قرن اخیر، از آثاری بوده که کوشیده‌اند با رویکردی متفاوت، ابعاد کمتر دیده‌شده این رویداد تاریخی را واکاوی کنند.<ref>{{پک/بن|۱۰۸|ک=وب‌سایت مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی|ف=آثار - انقلاب مشروطه}}</ref><gallery>
 
پرونده:نهضت مشروطه۴.jpg|کتاب تنبیه‌الامه و تنزیه‌المله اثر محمدحسین نائینی
پرونده:نهضت مشروطه۵.jpg|نمایی از سریال معمای شاه به کارگردانی محمدرضا ورزی
پرونده:نهضت مشروطه۶.jpg|ساختمان «خانهٔ مشروطه»
پرونده:نهضت مشروطه۷.png|مشروطه‌طلبان تبریز با حضور ستارخان و باقرخان
</gallery>
=== یادمان‌ها و مناسبت‌ها ===
=== یادمان‌ها و مناسبت‌ها ===
* '''خانه مشروطه تبریز:''' منزل سابق مهدی کوزه‌کنانی که در جریان محاصره تبریز مرکز فرماندهی مبارزان بود، در سال ۱۳۵۴ش در [[آثار ملی ایران|فهرست آثار ملی]] ثبت و از سال ۱۳۷۵ش به عنوان [[خانه مشروطه (تبریز)|موزه مشروطه]] بازگشایی شد.<ref>{{پک/بن|م۴|ک=خبرگزاری فارس|ف=خانه مشروطه تبریز» مرکز فرماندهی قیام مشروطه+فیلم}}</ref>
* '''خانه مشروطه تبریز:''' منزل سابق مهدی کوزه‌کنانی که در جریان محاصره تبریز مرکز فرماندهی مبارزان بود، در سال ۱۳۵۴ش در [[آثار ملی ایران|فهرست آثار ملی]] ثبت و از سال ۱۳۷۵ش به عنوان [[خانه مشروطه (تبریز)|موزه مشروطه]] بازگشایی شد.<ref>{{پک/بن|م۴|ک=خبرگزاری فارس|ف=خانه مشروطه تبریز» مرکز فرماندهی قیام مشروطه+فیلم}}</ref>