نامحرم: تفاوت میان نسخه‌ها

آموزه‌های اسلامی ارتباط با نامحرم را به‌طور کلی نفی نمی‌کند بلکه این ارتباط را در چهارچوب رعایت پوشش اسلامی و حفظ حریم جنسیتی جایز می‌داند.<ref>علی‌محمدی و آرمان، «حدود ارتباط با نا نامحرم از دیدگاه قرآن»، 1397ش، ص7 - 1. </ref>  پس از نزول آیه 31 سوره نور که بر پوشش سر و گردن زنان، تأکید کرده است،  زنان [[مسلمان]] در [[مدینه]]، سر و گردن‌شان را می‌پوشاندند،<ref>طبرسی، جوامع الجامع، 1412ق، ج3، ص104. </ref>  اما در فعالیت‌های اجتماعی، تجاری، علمی و خدماتی شرکت می‌کردند. بیعت با [[پیامبر اسلام|پیامبر]]،<ref>مکارم شیرازی، تفسیر نمونه، 1371ش، ج24، ص46. </ref>  حضور در جلسات پیامبر،<ref>عشایری منفرد و دهقان، پوشش زنان در زمان پیامبر، 1398ش، ج1، ص275. </ref>  پرسش از پیامبر در جمع اصحاب، شرکت در نمازها، به‌جا آوردن حج، انجام فعالیت‌های اقتصادی، کتابت و رفتن به سفر از جمله فعالیت‌های اجتماعی زنان مسلمان است که از صدر اسلام گزارش شده است.<ref>پشمی، «نحوه پوشش و حضور اجتماعی زنان در صدر اسلام»، 1387ش، ص225 – 218.  </ref>  تمام این فعالیت‌ها با حفظ حریم زنان و مردان، صورت می‌گرفت.<ref>عشایری منفرد و دهقان، پوشش زنان در زمان پیامبر، 1398ش، ج1، ص271 و 283. </ref><br>   

معماری خانه‌ها نیز در فرهنگ [[مسلمانان]] به‌گونه‌ای بود که این حریم، مراعات می‌شد؛ خانه‌ها، اتاق و یا مکان پوشیده-ای مخصوص زنان داشت که وقتی نامحرمی وارد خانه می‌شد زنان به آنجا می‌رفتند. ورودی خانه‌ها علاوه بر در، پرده هم داشت تا ورود و خروج کنترل و محدود شود و نگاه  نامحرم به اهل خانه نیفتد.<ref> عشایری منفرد و دهقان، پوشش زنان در زمان پیامبر، 1398ش، ج2، ص؟ </ref>