جز ویکی سازی |
جز ویکی سازی |
||
| خط ۸۷: | خط ۸۷: | ||
در دههٔ شصت منع قانونی برای ثبتنام [[کودک|کودکان]] افغانستانی در مدارس ایران وجود نداشت؛ اما در آغاز دههٔ هفتاد، برای جلوگیری از مهاجرتهای بیشتر و ترغیب افغانستانیها به بازگشت، محدودیتهایی برای تحصیل آنها ایجاد شد.<ref>[http://rahbordfarhangi.csr.ir/article_123317_25c65ad268fc12d5e6e1949622fb0e13.pdf نصر اصفهانی و حسینی، «بررسی تأثیر سیاستهای تحصیل اتباع افغانستانی در ایران (مورد مطالعه: شهر تهران)»، 1395ش، ص56].</ref> پس از ایجاد این محدودیتها، بعضی از مهاجران افغانستانی «[[مدارس خودگردان]]» تشکیل دادند.<ref>[https://diaran.ir/8045/ثبت-نام-دانش-آموزان-اتباع-در-ایران/ «ثبت نام دانش آموزان اتباع در سال ۱۴۰۱ در ایران»، وبسایت دیاران].</ref> در دههٔ هفتاد، تنها حدود شش درصد دانشآموزان افغانستانی توانستند دورهٔ دبیرستان را تکمیل کنند.<ref>[https://www.thmporg.ir/images/docs/files/000006/nf00006234-1.pdf سعیدی، فرصتها و تهدیدهای حضور اتباع خارجی (افغانستانی) در استان تهران، 1400ش، ص33].</ref> | در دههٔ شصت منع قانونی برای ثبتنام [[کودک|کودکان]] افغانستانی در مدارس ایران وجود نداشت؛ اما در آغاز دههٔ هفتاد، برای جلوگیری از مهاجرتهای بیشتر و ترغیب افغانستانیها به بازگشت، محدودیتهایی برای تحصیل آنها ایجاد شد.<ref>[http://rahbordfarhangi.csr.ir/article_123317_25c65ad268fc12d5e6e1949622fb0e13.pdf نصر اصفهانی و حسینی، «بررسی تأثیر سیاستهای تحصیل اتباع افغانستانی در ایران (مورد مطالعه: شهر تهران)»، 1395ش، ص56].</ref> پس از ایجاد این محدودیتها، بعضی از مهاجران افغانستانی «[[مدارس خودگردان]]» تشکیل دادند.<ref>[https://diaran.ir/8045/ثبت-نام-دانش-آموزان-اتباع-در-ایران/ «ثبت نام دانش آموزان اتباع در سال ۱۴۰۱ در ایران»، وبسایت دیاران].</ref> در دههٔ هفتاد، تنها حدود شش درصد دانشآموزان افغانستانی توانستند دورهٔ دبیرستان را تکمیل کنند.<ref>[https://www.thmporg.ir/images/docs/files/000006/nf00006234-1.pdf سعیدی، فرصتها و تهدیدهای حضور اتباع خارجی (افغانستانی) در استان تهران، 1400ش، ص33].</ref> | ||
==== از محدودیت تا فرمان رهبری ==== | ==== از محدودیت تا فرمان رهبری ==== | ||
[[پرونده:ادغام اجتماعی۷.jpg|جایگزین=جشن فارغالتحصیلی دانشجویان افغانستانی دانشگاه فردوسی مشهد|بندانگشتی|جشن فارغالتحصیلی دانشجویان افغانستانی [[دانشگاه فردوسی]] در [[مشهد]]]]در حالی که آموزش در مدارس دولتی در دهههای شصت و هفتاد برای افغانستانیها رایگان بود؛<ref>[http://rahbordfarhangi.csr.ir/article_123317_25c65ad268fc12d5e6e1949622fb0e13.pdf نصر اصفهانی و حسینی، «بررسی تأثیر سیاستهای تحصیل اتباع افغانستانی در ایران (مورد مطالعه: شهر تهران)»، 1395ش، ص65].</ref> دولت در راستای سیاست بازگشت از سال ۱۳۸۳ش ثبتنام کودکان افغانستانی در مدارس را منوط به پرداخت شهریه کرد. هرچند دولت ایران در سال ۱۳۹۳ش ثبتنام افغانستانیها در مدارس دولتی را رایگان اعلام کرد؛ اما در عمل فقط میزان شهریه اندکی کاهش یافت.<ref>[http://rahbordfarhangi.csr.ir/article_123317_25c65ad268fc12d5e6e1949622fb0e13.pdf نصر اصفهانی و حسینی، «بررسی تأثیر سیاستهای تحصیل اتباع افغانستانی در ایران (مورد مطالعه: شهر تهران)»، 1395ش، ص66].</ref>{{سخ}}دولت پس از فرمان رهبری در سال ۱۳۹۴ش ثبتنام مهاجران، اعم از قانونی یا غیرقانونی را رایگان اعلام میکند و «آییننامه نحوه آموزش اتباع خارجی» در سال ۱۳۹۵ش اصلاح و برای [[کودک|کودکانی]] که مدارک اقامتی ندارند، امکان دریافت کارت آموزش فراهم میشود.<ref>[https://www.sharghdaily.com/بخش-فرهنگ-هنر-70/502158-افغان-حق-تحصیل-در-ایر فراهانی، حمید، «کودکان افغان و حق تحصیل در ایران»، روزنامه شرق].</ref> بعد از این دوره، تعداد دانشآموزان مهاجر در مدارس ایرانی افزایش پیدا کرده و میزان باسوادی در بین مهاجران از ۵۳ درصد در سال ۱۳۷۵ش به ۶۴ درصد در سال ۱۳۹۵ش رسید.<ref>[https://www.irna.ir/news/84479267/ابعاد-و-آثار-ادغام-اجتماعی-مهاجران-افغانستانی-در-ایران «ابعاد و آثار ادغام اجتماعی مهاجران افغانستانی در ایران» خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران].</ref> | [[پرونده:ادغام اجتماعی۷.jpg|جایگزین=جشن فارغالتحصیلی دانشجویان افغانستانی دانشگاه فردوسی مشهد|بندانگشتی|جشن فارغالتحصیلی دانشجویان افغانستانی [[دانشگاه فردوسی]] در [[مشهد]]]]در حالی که آموزش در مدارس دولتی در دهههای شصت و هفتاد برای افغانستانیها رایگان بود؛<ref>[http://rahbordfarhangi.csr.ir/article_123317_25c65ad268fc12d5e6e1949622fb0e13.pdf نصر اصفهانی و حسینی، «بررسی تأثیر سیاستهای تحصیل اتباع افغانستانی در ایران (مورد مطالعه: شهر تهران)»، 1395ش، ص65].</ref> دولت در راستای سیاست بازگشت از سال ۱۳۸۳ش ثبتنام کودکان افغانستانی در مدارس را منوط به پرداخت شهریه کرد. هرچند دولت ایران در سال ۱۳۹۳ش ثبتنام افغانستانیها در مدارس دولتی را رایگان اعلام کرد؛ اما در عمل فقط میزان شهریه اندکی کاهش یافت.<ref>[http://rahbordfarhangi.csr.ir/article_123317_25c65ad268fc12d5e6e1949622fb0e13.pdf نصر اصفهانی و حسینی، «بررسی تأثیر سیاستهای تحصیل اتباع افغانستانی در ایران (مورد مطالعه: شهر تهران)»، 1395ش، ص66].</ref>{{سخ}}دولت پس از فرمان [[رهبر جمهوری اسلامی ایران|رهبری]] در سال ۱۳۹۴ش ثبتنام مهاجران، اعم از قانونی یا غیرقانونی را رایگان اعلام میکند و «آییننامه نحوه آموزش اتباع خارجی» در سال ۱۳۹۵ش اصلاح و برای [[کودک|کودکانی]] که مدارک اقامتی ندارند، امکان دریافت کارت آموزش فراهم میشود.<ref>[https://www.sharghdaily.com/بخش-فرهنگ-هنر-70/502158-افغان-حق-تحصیل-در-ایر فراهانی، حمید، «کودکان افغان و حق تحصیل در ایران»، روزنامه شرق].</ref> بعد از این دوره، تعداد دانشآموزان مهاجر در مدارس ایرانی افزایش پیدا کرده و میزان باسوادی در بین مهاجران از ۵۳ درصد در سال ۱۳۷۵ش به ۶۴ درصد در سال ۱۳۹۵ش رسید.<ref>[https://www.irna.ir/news/84479267/ابعاد-و-آثار-ادغام-اجتماعی-مهاجران-افغانستانی-در-ایران «ابعاد و آثار ادغام اجتماعی مهاجران افغانستانی در ایران» خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران].</ref> | ||
==== موانع اداری ==== | ==== موانع اداری ==== | ||