برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۷۲: | خط ۷۲: | ||
در دورۀ اول، از چادرشب که نوعی چادر خیلی سبک و سفید که زیر گلو بسته میشد و قد آن تا پشت پا بود، استفاده میشد.<ref> [https://www.magiran.com/paper/1765050 اباذری و طیبی، «مطالعه تطبیقی پوشاک بانوان قاجار قبل و بعد از سفر ناصرالدینشاه به فرنگ»، 1396ش، ص19.]</ref> | در دورۀ اول، از چادرشب که نوعی چادر خیلی سبک و سفید که زیر گلو بسته میشد و قد آن تا پشت پا بود، استفاده میشد.<ref> [https://www.magiran.com/paper/1765050 اباذری و طیبی، «مطالعه تطبیقی پوشاک بانوان قاجار قبل و بعد از سفر ناصرالدینشاه به فرنگ»، 1396ش، ص19.]</ref> | ||
===چارقد=== | ===چارقد=== | ||
یکی دیگر از پوشش بانوان در دوره دوم چارقد بود؛ این چادر پارچه لطیف مربعیشکلی بود که از وسط تا شده و روی سر قرار میگرفت و با سنجاق زیر گلو بسته میشد.<ref> [https://www.magiran.com/paper/1765050 اباذری و طیبی، «مطالعه تطبیقی پوشاک بانوان قاجار قبل و بعد از سفر ناصرالدین شاه به فرنگ»، 1396ش، ص20.]</ref> | {{اصلی|چارقد}} | ||
یکی دیگر از پوشش بانوان در دوره دوم چارقد بود؛ این چادر پارچه لطیف مربعیشکلی بود که از وسط تا شده و روی سر قرار میگرفت و با سنجاق زیر گلو بسته میشد.<ref> [https://www.magiran.com/paper/1765050 اباذری و طیبی، «مطالعه تطبیقی پوشاک بانوان قاجار قبل و بعد از سفر ناصرالدین شاه به فرنگ»، 1396ش، ص20.]</ref> | |||
===کفش=== | ===کفش=== | ||
زنان از کفشهای راحتی به نام پاپوش که از مخمل زریدوزی شده با مروارید تزیین شده بود، استفاده میکردند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص604.</ref> کفش زنان قاجار، کفشهای نوک برگشته به رنگهای سبز، قرمز و آبی از جنس چرم بود که به آن ساغری گفته میشد. در دورۀ دوم بعد از سفر ناصرالدینشاه به فرنگ نوعی کفش ظریف و براق به اسم قونداره برای خانمهای درباری و اشراف مورد استفاده قرار میگرفت.<ref> ذکاء، لباس زنان ایران، 1336ش، ص20-28.</ref> | زنان از کفشهای راحتی به نام پاپوش که از مخمل زریدوزی شده با مروارید تزیین شده بود، استفاده میکردند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص604.</ref> کفش زنان قاجار، کفشهای نوک برگشته به رنگهای سبز، قرمز و آبی از جنس چرم بود که به آن ساغری گفته میشد. در دورۀ دوم بعد از سفر ناصرالدینشاه به فرنگ نوعی کفش ظریف و براق به اسم قونداره برای خانمهای درباری و اشراف مورد استفاده قرار میگرفت.<ref> ذکاء، لباس زنان ایران، 1336ش، ص20-28.</ref> | ||
| خط ۸۳: | خط ۸۵: | ||
چاقچور نوعی شلوار کفدار بلندی بود که روی شلیته و تنبان میپوشیدند<ref> ذکاء، لباس زنان ایران، 1336ش، ص20-28.</ref> که در قسمت زانوها تنگ و از زانو تا کمر گشاد بود و در قسمت فاق، بهصورت مثلث وسط دولنگه را نمیدوختند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص604. </ref> | چاقچور نوعی شلوار کفدار بلندی بود که روی شلیته و تنبان میپوشیدند<ref> ذکاء، لباس زنان ایران، 1336ش، ص20-28.</ref> که در قسمت زانوها تنگ و از زانو تا کمر گشاد بود و در قسمت فاق، بهصورت مثلث وسط دولنگه را نمیدوختند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص604. </ref> | ||
===چادر=== | ===چادر=== | ||
پوشش کلی زنان تا قبل از ناصرالدین شاه چادر بود. زنان از چادر در انواع مختلفی از جمله چیت، کرباس و مخمل که به آن چادر نماز هم میگفتند، استفاده میکردند و چادرهای چهارخانه به رنگ آبی و قهوهای که به آن چادرشب میگفتند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص604.</ref> نوعی چادر دیگر هم داشتند، چادر سیاه، بنفش ریشهدار پنبهای یا ابریشمی که زنان دربار اطراف آن را گلابتون و نوار نقرهای میدوختند که در قسمت کمر یک بند نیز داشت.<ref> ذکاء، لباس زنان ایران، 1336ش، ص31.</ref> | {{اصلی|چادر}} | ||
پوشش کلی زنان تا قبل از ناصرالدین شاه چادر بود. زنان از چادر در انواع مختلفی از جمله چیت، کرباس و مخمل که به آن چادر نماز هم میگفتند، استفاده میکردند و چادرهای چهارخانه به رنگ آبی و قهوهای که به آن چادرشب میگفتند.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص604.</ref> نوعی چادر دیگر هم داشتند، چادر سیاه، بنفش ریشهدار پنبهای یا ابریشمی که زنان دربار اطراف آن را گلابتون و نوار نقرهای میدوختند که در قسمت کمر یک بند نیز داشت.<ref> ذکاء، لباس زنان ایران، 1336ش، ص31.</ref> | |||
===پیچه=== | ===پیچه=== | ||
پیچه نوعی روبنده از موی اسب به رنگ سفید بود که بهصورت چهارخانه روی چهره قرار میگرفت.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص601.</ref> | پیچه نوعی روبنده از موی اسب به رنگ سفید بود که بهصورت چهارخانه روی چهره قرار میگرفت.<ref> غیبی، هشت هزار سال تاریخ پوشاک اقوام ایرانی، 1385ش، ص601.</ref> | ||