مشارکت اجتماعی زنان: تفاوت میان نسخه‌ها

{{درشت|'''مشارکت اجتماعی زن؛'''}} حضور و فعالیت آگاهانه زنان در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی، مدنی، علمی و فرهنگی.

مشارکت اجتماعی زنان به حضور و فعالیت آگاهانه زنان در عرصه‌های عمومی و اجتماعی گفته می‌شود که حوزه‌هایی مانند فعالیت‌های مدنی، سیاسی، اقتصادی، علمی، آموزشی، فرهنگی و مذهبی را دربرمی‌گیرد. این مشارکت می‌تواند به‌صورت مستقیم، از طریق حضور در نهادها و فعالیت‌های اجتماعی، یا به‌صورت غیرمستقیم، از طریق نقش زنان در خانواده و تربیت نسل‌های آینده، صورت گیرد. میزان و شکل مشارکت اجتماعی زنان در جوامع مختلف تحت تأثیر عوامل فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی و سیاسی قرار دارد. در آموزه‌های اسلامی نیز برای زنان، در کنار نقش‌های خانوادگی، مسئولیت و مشارکت در عرصه‌های اجتماعی، علمی، اقتصادی و سیاسی در نظر گرفته شده است.

در علوم اجتماعی، مشارکت اجتماعی به فعالیت آگاهانه افراد برای تقویت همکاری، همبستگی و کارآمدی اجتماعی گفته می‌شود. مشارکت زنان در این چارچوب، به حضور و همکاری آنان در فعالیت‌هایی اطلاق می‌شود که به ارتقای وضعیت جامعه مدنی و روابط اجتماعی کمک می‌کند.<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص256.</ref> بر این اساس، زنان افزون بر نقش‌های خانوادگی، در ساختارها و فعالیت‌های عمومی جامعه، شامل ساختارهای اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی جامعهٔ خود نقش ایفا می‌کنند.<ref>Midgley, Community Participation, Social Development, 1989, P23.</ref>

=== شیوه‌های مشارکت ===

مشارکت اجتماعی زنان، فراتر از صرفِ حضور فیزیکی آن‌ها در جامعه است<ref>Midgley, Community Participation, Social Development, 1989, P23.</ref> و به دو شیوه مستقیم و غیرمستقیم صورت می‌پذیرد:

* مشارکت مستقیم به حضور زنان در عرصه‌های عمومی و فعالیت‌های اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، علمی و سیاسی گفته می‌شود. مشارکت در فعالیت‌های آموزشی، علمی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، حقوقی و اجتماعی از مصادیق این شیوه است.<ref>[http://nj.jz.ac.ir/article_88583.html حقانی، «مطالعۀ تطبیقی حضور اجتماعی زن، چالش‌ها و راهکارها»، 1397ش، ص65-66.]</ref> فعالیت آنان در انجمن‌ها، شوراهای محلی، نهادهای خیریه، مساجد و گروه‌های داوطلبانه و نیز مشارکت در تصمیم‌گیری‌های مرتبط با زندگی اجتماعی را دربرمی‌گیرد.<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص256.</ref>

* مشارکت غیرمستقیم از طریق نقش زنان در خانواده، به‌ویژه تربیت فرزندان و مدیریت خانواده، صورت می‌گیرد. بر اساس این دیدگاه، تجربه‌ها و الگوهای رفتاری شکل‌گرفته در خانواده بر اجتماعی‌شدن اعضای آن و در نتیجه بر نسل‌های بعدی اثر می‌گذارد.<ref>سالاری‌فر، نظام خانواده در اسلام، 1383ش، ص30.</ref>

از دوره رنسانس، مفاهیمی مانند حقوق فردی و برابری در اندیشه سیاسی و اجتماعی گسترش یافت. انقلاب صنعتی نیز با افزایش [[اشتغال زنان]] و حضور آنان در فضای عمومی همراه شد و زمینه شکل‌گیری جنبش‌های سازمان‌یافته برای دستیابی به حقوق زنان، از جمله [[حق رأی زنان|حق رأی]]، را در سده نوزدهم و اوایل سده بیستم فراهم کرد.<ref>[https://khadije-esfahan.kowsarblog.ir/رنسانس-1-و-تغ-ر کیخسروی، «رنسانس و تغییر بینش غرب به زن»، وب‌سایت حوزه خدیجه کبری اصفهان.]</ref> در سده بیستم، زنان در بسیاری از کشورها به حقوق سیاسی بیشتری دست یافتند و دسترسی آنان به آموزش عالی و مشاغل تخصصی افزایش یافت. با وجود این تحولات، تفاوت موقعیت زنان و مردان در برخی عرصه‌های اقتصادی و سیاسی همچنان موضوع بحث و سیاست‌گذاری بوده است.<ref>[https://president.ir/fa/97708 «زنان در دهه‌های مختلف نقش‌آفرینی کرده و حضور خود را در اجتماع پایدار ساختند»، پایگاه اطلاع‌رسانی ریاست جمهوری اسلامی ایران.]</ref>[[پرونده:کنشگری_اجتماعی_زنان_در_قرآن_(1).jpg|جایگزین=اشتغال زنان در کارخانه|بندانگشتی|اشتغال زنان در تولید]]

حوزه‌های مشارکت اجتماعی زنان در چند عرصهٔ اصلی شامل مشارکت مدنی و محلی، سیاسی، علمی و آموزشی، فرهنگی، هنری و مذهبی،<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_11371.html شادی‌طلب، «مشارکت اجتماعی زنان»، 1382ش، ص141.]</ref> اقتصادی و حرفه‌ای، قرار می‌گیرد.<ref>علی‌محمدی، رئیس خانه یا کارمند اداره؟: خانه‌داری یا اشتغال زنان؛ کدام‌یک؟ 1387ش، ص65.</ref> این مشارکت‌ها از فعالیت در انجمن‌ها و نهادهای محلی و مدنی و حضور در فرایندهای سیاسی تا اشتغال و فعالیت حرفه‌ای، آموزش و پژوهش، فعالیت‌های فرهنگی و هنری و مشارکت در امور دینی و خیریه‌ای را دربرمی‌گیرد.<ref>[https://jwdp.ut.ac.ir/article_11371.html شادی‌طلب، «مشارکت اجتماعی زنان»، 1382ش، ص141.]</ref> در دیدگاه‌های اسلامی نیز مشارکت زنان در عرصه‌های اجتماعی، علمی، اقتصادی و سیاسی مورد توجه قرار گرفته و نمونه‌هایی از آن در منابع اسلامی گزارش شده است.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1379ش، ص23.</ref>[[پرونده:زن_مسلمان.jpg|جایگزین= حضور زنان در راهپیمایی|بندانگشتی|حضور زنان در راهپیمایی]]

 

مشارکت اجتماعی زنان به‌دلیل نقش آنان در تأمین و پرورش نیروی انسانی، انتقال ارزش‌ها و اجتماعی‌شدن نسل‌های بعدی و نیز بهره‌گیری از توانایی‌ها و استعدادهای آنان در اجتماع،<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص231.</ref> علاوه‌بر [[تحکیم خانواده]]،<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1873821 حسینی و ولایتی فاضل، «نقش زن در تحکیم نهاد خانواده از منظر قرآن و حدیث»،  1401ش، ص25.]</ref> از عوامل مؤثر در تحول و پیشرفت جامعه دانسته شده است.<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص231.</ref> در دیدگاه‌های اسلامی نیز مشارکت اجتماعی زنان بخشی از مسئولیت فردی و اجتماعی آنان تلقی شده و بر حضور آنان در فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی تأکید شده است.<ref>فاضلی بیارجمندی، نقش زنان شیعه در عصر امام علی، 1381ش، ص216.</ref>

پژوهش‌ها مشارکت اجتماعی زنان را در افزایش اعتمادبه‌نفس، استقلال در تصمیم‌گیری، تقویت پایگاه اجتماعی،<ref>زعفرانچی، اشتغال زنان، 1388ش، ص194.</ref> دسترسی بیشتر به دانش و اطلاعات، تقویت خلاقیت و افزایش توانایی برنامه‌ریزی مؤثر دانسته‌اند.<ref>[https://sid.ir/paper/206191/fa نیک‌بین صداقتی و دیگران، «مشارکت اجتماعی زنان و تأثیر آن بر رفاه خانواده»، 1391ش، ص36.]</ref> کارشناسان معتقدند که با مشارکت زنان در جامعه، نگرش آنها نسبت به خود، جایگاه‌شان و نقش‌شان در جامعه تغییر می‌کند. این تغییر موجب می‌شود خواسته‌های زنان واقع‌بینانه‌تر شود و آن‌ها تلاش کنند زندگی سالم‌تر و آرام‌تری داشته باشند. همچنین مشارکت اجتماعی زنان در تقویت روحیه انتقادپذیری و حس واقع‌گرایی آن‌ها مؤثر دانسته شده است.<ref>بروجردی، ارتباط فعالیت‌های اجتماعی و خانوادگی زنان و تأثیر مثبت این دو نقش بر یکدیگر، 1381ش، ص192-193.</ref> این مشارکت همچنین می‌تواند باعث استفاده بهتر از [[اوقات فراغت]] و تقویت امنیت روانی زنان شود.<ref>[https://sid.ir/paper/206191/fa نیک‌بین صداقتی و دیگران، «مشارکت اجتماعی زنان و تأثیر آن بر رفاه خانواده»، 1391ش، ص57.]</ref>

در سطح خانواده نیز این مشارکت می‌تواند به بهبود وضعیت اقتصادی خانواده و افزایش آگاهی اعضای خانواده منجر شود.<ref>[https://sid.ir/paper/206191/fa نیک‌بین صداقتی و دیگران، «مشارکت اجتماعی زنان و تأثیر آن بر رفاه خانواده»، 1391ش، ص57.]</ref> در سطح جامعه، حضور فعال زنان به گسترش روابط اجتماعی،<ref>محسنی تبریزی، بررسی زمینهٔ مشارکتی روستاییان و ارتباط آن با ترویج کشاورزی، 1369ش، ص108.</ref> افزایش بهره‌گیری از ظرفیت نیروی انسانی و مشارکت بیشتر آنان در فرایندهای اجتماعی کمک می‌کند و از این منظر با افزایش سطح رفاه اجتماعی<ref>[https://sid.ir/paper/206191/fa نیک‌بین صداقتی و دیگران، «مشارکت اجتماعی زنان و تأثیر آن بر رفاه خانواده»، 1391ش، ص36.]</ref> و پیشرفت جامعه ارتباط داده شده است.<ref>Hanish, A Governance Perspective on The Role of Cooperatives in Rural Development, 2005, P3.</ref>

برخی اندیشمندان برای اشتغال زنان پیامدهایی منفی نیز برشمرده‌اند که در سه سطح مطرح شده است: در سطح فردی، هم‌زمانی مسئولیت‌های شغلی و خانوادگی ممکن است با افزایش فشار روانی و کاهش رضایت یا اعتمادبه‌نفس همراه شود.<ref>رستگار خالد، خانواده، کار، جنسیت، 1383ش، ص37-62.</ref> در سطح خانواده، از تغییر در الگوی روابط زوجین، کاهش تمایل به فرزندآوری و تأثیر بر روابط مادر و فرزندان به‌عنوان پیامدهای احتمالی یاد شده است.<ref>زعفرانچی، اشتغال زنان، 1388ش، ص46-49.</ref> در سطح اجتماعی نیز برخی دیدگاه‌ها اشتغال زنان را با تغییر نگرش‌های جامعه دربارهٔ برابری زن و مرد، کاهش ازدواج و فرزندآوری، افزایش تجرد و برخی آسیب‌های اجتماعی مرتبط دانسته‌اند.<ref>زعفرانچی، اشتغال زنان، 1388ش، ص67.</ref>

یکی از چالش‌های مطرح‌شده دربارهٔ مشارکت اجتماعی زنان، هماهنگی میان مسئولیت‌های خانوادگی و فعالیت‌های اجتماعی و اقتصادی است. برخی مطالعات، هم‌زمانی مسئولیت‌های خانه و محل کار را با افزایش فشار روانی و تغییر در برخی روابط خانوادگی مرتبط دانسته‌اند؛ در مقابل، برخی دیدگاه‌ها ایجاد بسترهای مناسب اجتماعی و اقتصادی را راهکاری برای کاهش تعارض میان این مسئولیت‌ها می‌دانند.<ref>[https://sid.ir/paper/418805/fa شادی‌طلب، «مشارکت اجتماعی زنان»، 1382ش، ص88.]</ref>

استفادهٔ ابزاری از زنان نیز از دیگر چالش‌های مطرح‌شده است؛ به این معنا که زنان به‌جای برخورداری از نقش و عاملیت مستقل، به ابزاری برای تحقق اهداف فرهنگی، اجتماعی یا سیاسی دیگران تبدیل شوند.<ref>[https://pkn.isu.ac.ir/article_865.html عیوضی و کریمی، «مشارکت اجتماعی زنان؛ رویکرد اسلامی»، 1390ش، شماره پیاپی 14، ص160-161.]</ref><ref>[https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=51655 خامنه‌ای، «بیانات در دیدار اقشار مختلف بانوان»، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار آیت‌الله خامنه‌ای.]</ref> همچنین برخی منتقدان الگوهای توسعه‌گرا، بر کمیت‌گرایی در سنجش مشارکت، کم‌رنگ‌شدن برخی نقش‌های خانوادگی، اهمیت یافتن ظواهر زنانه در دستیابی به فرصت‌ها و احتمال بهره‌برداری سیاسی از زنان کنشگر تأکید کرده‌اند.<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص259-260.</ref>

از سوی دیگر، پایین‌تر بودن میزان مشارکت زنان نسبت به مردان، به‌ویژه در عرصهٔ سیاسی، از مسائل مورد بررسی در مطالعات مشارکت اجتماعی است. برای توضیح این تفاوت، عواملی مانند تفاوت‌های فیزیولوژیک،<ref>ریتزر، نظریه‌های جامعه‌شناسی در دوران معاصر، 1379ش، ص471.</ref> تفاوت‌های فردی و روان‌شناختی، شیوه‌های متفاوت جامعه‌پذیری دختران و پسران<ref>بشیریه، جامعه‌شناسی سیاسی، 1384ش، ص293.</ref> و ساختارهای فرهنگی و پدرسالارانه مطرح شده است.<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص236.</ref>

در آموزه‌های اسلامی، زنان در کنار نقش‌های خانوادگی مادری و همسری، از مسئولیت و مشارکت در امور اجتماعی نیز برخوردارند.<ref>نصیری، تحلیل مفاهیم شخصیتی زنان، 1394ش، ص90.</ref> قرآن و روایات، مسئولیت زن و مرد را در قبال سرنوشت فردی و اجتماعی به رسمیت می‌شناسند، هرچند در برخی دیدگاه‌های اسلامی، شیوه و حدود ایفای این مسئولیت‌ها متفاوت دانسته شده است.<ref>[https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=7284https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=7284 خامنه‌ای، «بیانات در اجتماع بانوان خوزستان»، پایگاه اطلاع‌رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت‌الله خامنه‌ای.]</ref> در این چارچوب، نقش خانوادگی زنان، به‌ویژه در همسری، مادری و تربیت فرزندان، اهمیت ویژه‌ای دارد، اما به‌عنوان مانعی برای حضور آنان در جامعه تلقی نمی‌شود؛<ref>[https://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=3298 خامنه‌ای، «بیانات در دیدار جمعی از مداحان»، 5 مرداد 1384ش.]</ref> بلکه اندیشمندان [[مسلمان]] احیای نظام حقوقی زن در [[خانواده]] و اجتماع را ضروری دانسته‌اند.<ref>مطهری، نظام حقوق زن در اسلام، 1379ش، ص23.</ref> [[پرونده:کنشگری_اجتماعی_زنان_در_قرآن_(3).jpg|جایگزین=پرستاری زنان در بیمارستان صحرایی پادگان ابوذر|بندانگشتی|پرستاری زنان در بیمارستان صحرایی پادگان ابوذر حین جنگ ایران و عراق]]پیامبر اسلام فراگیری دانش را برای زنان و مردان ضروری دانسته<ref>مصباح الشریعة و مفتاح الحقیقة، 1377ش، ص13.</ref> و از فعالیت آموزشی [[حضرت فاطمه]] و [[حضرت زینب]] در میان زنان و مردان گزارش شده است.<ref>مجلسی، بحار الانوار، 1404ق، ج43، ص66.</ref> همچنین، زنان در میان راویان احادیث امامان شیعه حضور داشته‌اند.<ref>خویی، معجم رجال الحدیث، 1409ق، ج24، ص194.</ref> در روایات اسلامی نیز نمونه‌هایی از فعالیت اقتصادی زنان گزارش شده است.<ref>[https://lib.eshia.ir/11005/5/496/حولاء کلینی، کافی، 1407ق، ج5، ص496.]</ref> مشارکت سیاسی زنان نیز در آموزه‌های اسلامی تأیید شده<ref>شمس‌الدین، اهلیة المرأة لتولّی السلطة، 1373، ص 150.</ref> و بیعت زنان با پیامبر از نمونه‌های تاریخی آن دانسته شده است؛<ref>[https://lib.eshia.ir/44758/3/137 حلبی، سیره حلبی، بی‌تا، ج3، ص137.]</ref> بااین‌حال، دربارهٔ تصدی برخی مناصب سیاسی و قضایی، در فقه شیعه دیدگاه‌های متفاوتی وجود دارد.<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص236-253.</ref>[[پرونده:زن_مسلمان۱.jpg|جایگزین=شینا انصاری از روابط عمومی سازمان حفاظت محیط‌زیست در مراسم گرامیداشت میلاد حضرت فاطمه زهرا و روز زن|بندانگشتی|شینا انصاری از روابط عمومی سازمان حفاظت محیط‌زیست در مراسم گرامیداشت میلاد حضرت فاطمه زهرا و روز زن]]

=== الگوهای زنان فعال در منابع اسلامی ===

در قرآن و منابع اسلامی، از برخی زنان به‌عنوان نمونه‌هایی از نقش‌آفرینی، مقاومت یا مدیریت اجتماعی یاد شده است.<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/ قرائتی، تفسیر نور، 1383ش، ج10، ص140.]</ref> در برخی تفاسیر و پژوهش‌های اسلامی، برای الگوهای قرآنی مشارکت اجتماعی زنان ویژگی‌هایی مانند انگیزه و جرأت بیان دیدگاه‌ها،<ref>[https://pdf.lib.efatwa.ir/91003/4/306 هیثمی، مجمع‌الزوائد، 1408ق، ج4، ص306.]</ref> مدیریت چالش‌ها و دشواری‌ها<ref>[https://lib.eshia.ir/50081/19/579 طباطبایی، تفسیرالمیزان، 1374، ج19، ص579.]</ref> و پایداری در پیگیری اهداف ذکر شده است.<ref>جوادی آملی، زن در آیینة جلال و جمال، 1387ش، ص119.</ref> در این منابع، آسیه، همسر فرعون، به‌عنوان نمونه‌ای از ایمان و مقاومت در برابر حکومت فرعون معرفی شده است.<ref>[https://wiki.ahlolbait.com/ قرائتی، تفسیر نور، 1383ش، ج10، ص140.]</ref><ref>[https://lib.eshia.ir/12023/10/64 طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، 1415ق، ج10، ص64.]</ref> مریم نیز در قرآن به‌عنوان زنی برخوردار از ایمان و فضیلت معرفی شده که در برابر هنجارهای نادرست مقاومت کرد.<ref>[https://lib.eshia.ir/12023/3/232 طبرسی، مجمع البیان فی تفسیر القرآن، 1415ق، ج3، ص232.]</ref><ref>[https://lib.eshia.ir/12013/1/174/ثمان عیاشی، تفسیر العیاشی، 1380ق، ج1، ص174.]</ref> خدیجه نیز در منابع اسلامی به‌عنوان زنی ثروتمند و فعال در تجارت شناخته می‌شود که از پیامبر اسلام و دعوت او حمایت کرد.<ref>حسینی شاه‌عبدالعظیمی، تفسیر اثنی‌عشری، 1363ش، ج14، ص256.</ref><ref>[https://lib.eshia.ir/11008/35/425 مجلسی، بحارالانوار، 1403ق، ج35، ص425؛ ابن شهرآشوب، مناقب آل ابی‌طالب، 1379ق، ج3، ص320.]</ref> همچنین داستان ملکهٔ سبا در سورهٔ نمل، نمونه‌ای از حضور یک زن در مقام حکومت و تصمیم‌گیری سیاسی در قرآن است.<ref>[https://lib.efatwa.ir/40049/1/367 ابن‌حبیب البغدادی، المحبر، بی‌تا، ص367.]</ref> زنان مؤمن مدینه به تأثیر آموزه‌های اسلامی در حوزه‌های گوناگون کنشگری اجتماعی گروهی داشتند و تلاش کردند اسلام و پیامبر را یاری رسانند.<ref>[https://lib.eshia.ir/44786/1/162/ام_عماره_احد مقریزی، ، امتاع الاسماع بما للنبی من الاحوال و الاموال و الحفدة و المتاع، بی‌تا، ج1، ص162.]</ref> آنها در زمان [[جنگ]] با پرستاری از مجروحان و حمایت از پیامبر و یارانش، در گسترش ارزش‌های اسلامی و تقویت امنیت عاطفی جامعه نقش داشتند.<ref>[https://lib.eshia.ir/40238/1/0 ابن‌سعد، الطبقات الکبری، بی‌تا، ج8، ص414.]</ref>

در فقه اسلامی، حضور اجتماعی زنان تابع ضوابطی در زمینهٔ روابط با نامحرم است؛ از جمله رعایت حجاب،<ref>سورهٔ نور، آیه31.</ref> پرهیز از خودآرایی و خودنمایی،<ref>سورهٔ احزاب، آیه33.</ref> رعایت وقار در گفتار<ref>سورهٔ احزاب، آیه32.</ref> و رفتار،<ref>سورهٔ نور، آیه31.</ref> کنترل نگاه، پرهیز از روابط نامشروع<ref>سورهٔ نور، آیه30-31.</ref><ref>کلینی، فروع الکافی، 1365ش، ج5، ص166.</ref>و گفت‌وگوهای غیراخلاقی<ref>سورهٔ احزاب، آیه32.</ref> و خودداری از لمس یا خلوت با نامحرم.<ref>کلینی، فروع الکافی،1365ش، ج5، ص158.</ref> در همین چارچوب، اندیشمندان مسلمان، [[حجاب]] را ناظر به حفظ کرامت زن، نه منع حضور اجتماعی او، تفسیر می‌کنند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/author/13915 حبیبی، شهلا، زن، فرهنگ اسلامی و توسعه، فصلنامة مجلس شورای اسلامی، 1372، ص89.]</ref><ref>آیتی، تاریخ پیامبر اسلام، 1362ش، ص324.</ref>

برخی دیدگاه‌ها نقش زن را عمدتاً به خانه و خانواده محدود می‌کنند، در حالی که دیدگاه‌های دیگر میان مسئولیت‌های خانوادگی و مشارکت اجتماعی زنان تعارضی نمی‌بینند و بر نقش اجتماعی آنان در کنار مسئولیت‌های خانوادگی تأکید دارند.<ref>خمینی، صحیفه امام، 1389ش، ص300.</ref> در برخی دیدگاه‌های فقهی، فعالیت اجتماعی زنان باید با مسئولیت‌های خانوادگی هماهنگ باشد. بر این اساس، پس از ازدواج، رعایت حقوق زناشویی همسر و حفظ مصالح خانواده مهم دانسته شده است؛ همچنین مادری، هرچند در این دیدگاه واجب شرعی تلقی نمی‌شود، از اولویت‌های مهم زندگی خانوادگی زنان به‌شمار می‌رود.<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص261.</ref> در دیدگاه اسلامی، زن مسئولیت مهمی در مدیریت خانواده و تربیت فرزندان دارد<ref>[https://farsi.khamenei.ir/mobile-content?id=39134 خامنه‌ای، «دیدار مداحان اهل‌بیت با رهبر انقلاب»، 17 اسفند 1396ش.]</ref> و فعالیت اجتماعی او باید با مسئولیت‌های خانوادگی و توانایی‌هایش تناسب داشته و در جهت منافع عمومی، رشد دانش و مهارت و بهبود وضعیت جامعه باشد.<ref>علاسوند، زن در اسلام، 1390ش، ص258.</ref>

{{پانویس پیش‌نویس}}

{{آغاز منابع}}