برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
== پیشینه دینی == | == پیشینه دینی == | ||
پیامبر، [[یکتاپرست]] و پیرو [[آیین حنیف]] بوده است.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص250.</ref> | |||
== سیمای محمد در قرآن == | == سیمای محمد در قرآن == | ||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
== شیوههای راهبردی در فرماندهی جنگ == | == شیوههای راهبردی در فرماندهی جنگ == | ||
* رعایت اصول اخلاقی و انسانی؛ نظیر عدم مبادرت به جنگ در [[ماههای حرام]]،<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص465-466.</ref> منع شبیخون به دشمن و پرهیز از کشتن زنان و کودکان در جنگ.<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج1، ص56-57.</ref> | * رعایت اصول اخلاقی و انسانی؛ نظیر عدم مبادرت به جنگ در [[ماههای حرام]]،<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص465-466.</ref> منع شبیخون به دشمن و پرهیز از کشتن زنان و کودکان در جنگ.<ref>قمی، منتهی الآمال، 1371ش، ج1، ص56-57.</ref> | ||
* رعایت تاکتیکهای جنگی؛ نظیر نحوه گزینش، چیدمان و آرایش جنگی نیروها، جنگ تن به تن، مشورت با نخبگان و کارشناسان و همچنین استفاده از رجز و شعار در جنگها برای تهییج سپاه. | * رعایت تاکتیکهای جنگی؛ نظیر نحوه گزینش، چیدمان و آرایش جنگی نیروها، جنگ تن به تن، [[مشورت]] با نخبگان و کارشناسان و همچنین استفاده از رجز و شعار در جنگها برای تهییج سپاه. | ||
* پایبندی به معاهدات حتی در شرایط جنگی؛ نظیر برگرداندن کودکان از میدان جنگ به مدینه.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص475ـ483.</ref> | * پایبندی به معاهدات حتی در شرایط جنگی؛ نظیر برگرداندن کودکان از میدان جنگ به مدینه.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص475ـ483.</ref> | ||
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
* پیمان حدیبیه؛ به عنوان انعطاف حکومت در هنگام ضرورت و اقتضای شرایط؛ | * پیمان حدیبیه؛ به عنوان انعطاف حکومت در هنگام ضرورت و اقتضای شرایط؛ | ||
* تنزیل و ابلاغ آیات تشریعی؛ بهعنوان ضوابط زیست فردی و جمعی و اجتماعی؛ | * تنزیل و ابلاغ آیات تشریعی؛ بهعنوان ضوابط زیست فردی و جمعی و اجتماعی؛ | ||
* تدوین چارجوب نظام سیاسی ـ اجتماعی برای حکومت | * تدوین چارجوب نظام سیاسی ـ اجتماعی برای حکومت [[مدینه]]؛ | ||
* رعایت [[جوانمردی]] در اوج قدرت؛ مانند بخشش سران مکه در روز [[فتح مکه]]؛ | * رعایت [[جوانمردی]] در اوج قدرت؛ مانند بخشش سران [[مکه]] در روز [[فتح مکه]]؛ | ||
* نامهنگاری به سران ممالک و امپراطوریها و دعوت آنان به | * نامهنگاری به سران ممالک و امپراطوریها و دعوت آنان به اسلام؛ که نشان از قدرت استدلال و قوت منطق عقلی اسلام داشت؛ | ||
* آیندهنگری برای حکومت نوپای اسلامی با تعیین جانشین برای خود در روز [[عید غدیر|غدیر]]؛<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص579ـ677.</ref> | * آیندهنگری برای حکومت نوپای اسلامی با تعیین جانشین برای خود در روز [[عید غدیر|غدیر]]؛<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص579ـ677.</ref> | ||
* مشورت با مردم؛<ref>سوره آلعمران، آیه 159؛ سوره شوری، آیه 38.</ref> تا ضمن شخصیت دادن به پیروان خود و [[مسلمانان]]، جانشینانش نیز گمان نکنند مافوق مردم هستند و وظیفهشان دستور دادن و وظیفه مردم نیز اطاعت کردن است!<ref>مطهری، سیری در سیره نبوی، 1384ش، ص213.</ref> | * [[مشورت]] با مردم؛<ref>سوره آلعمران، آیه 159؛ سوره شوری، آیه 38.</ref> تا ضمن شخصیت دادن به پیروان خود و [[مسلمانان]]، جانشینانش نیز گمان نکنند مافوق مردم هستند و وظیفهشان دستور دادن و وظیفه مردم نیز اطاعت کردن است!<ref>مطهری، سیری در سیره نبوی، 1384ش، ص213.</ref> | ||
== اصول ترویج و تبلیغ آموزههای اسلام == | == اصول ترویج و تبلیغ آموزههای اسلام == | ||
* اول، هدایت فکری مردم به [[یکتاپرستی]] از طریق استدلال و تقویت روح تفکر و تعمق در مردم؛ این شیوه در دوران سیزده ساله [[مکه]] و دوران ده ساله [[مدینه]] (دوره سرایا و غزوات) دنبال شد و با دعوت مردم به حکمت و موعظه و جدال احسن،<ref>سوره نحل، آیه 125.</ref> مخاطب را به تأمل و تدبر وامیداشت.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص447-449.</ref> | * اول، هدایت فکری مردم به [[یکتاپرستی]] از طریق استدلال و تقویت روح تفکر و تعمق در مردم؛ این شیوه در دوران سیزده ساله [[مکه]] و دوران ده ساله [[مدینه]] (دوره [[سرایا]] و [[غزوات]]) دنبال شد و با دعوت مردم به [[حکمت]] و [[موعظه]] و جدال احسن،<ref>سوره نحل، آیه 125.</ref> مخاطب را به تأمل و تدبر وامیداشت.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص447-449.</ref> | ||
* دوم، اصل [[مدارا]] و برخورد مسالمتآمیز؛ نظیر صلح حدیبیه با کفار و مشرکین؛<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص450-451.</ref> | * دوم، اصل [[مدارا]] و برخورد مسالمتآمیز؛ نظیر صلح حدیبیه با کفار و مشرکین؛<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص450-451.</ref> | ||
* سوم، سیاست تألیف قلوب،<ref>سوره توبه، آیه 60.</ref> که نوعی نرمش در برابر مشرکان است تا دلهای آنان به سمت اسلام گرایش پیدا کند.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص450.</ref> | * سوم، سیاست تألیف قلوب،<ref>سوره توبه، آیه 60.</ref> که نوعی نرمش در برابر مشرکان است تا دلهای آنان به سمت اسلام گرایش پیدا کند.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص450.</ref> | ||
* چهارم، بهرهمندی از جنگ برای نشر دعوت اسلامی و نیل به آرامش در سایه همزیستی پس از جنگ. در [[اسلام]]، اصولیترین اصل، تحقق صلح و امنیت مردم است تا با رفع موارد اختلافی، [[ | * چهارم، بهرهمندی از جنگ برای نشر دعوت اسلامی و نیل به آرامش در سایه همزیستی پس از جنگ. در [[اسلام]]، اصولیترین اصل، تحقق صلح و امنیت مردم است تا با رفع موارد اختلافی، جامعه [[مسلمان]] را به ساحل آرامش برساند که تنها در سایه تعالیم اسلام محقق میشود و آن هم بر پایه ایمان به خدا و رسولش امکانپذیر است.<ref>جعفریان، تاریخ سیاسی اسلام، 1383ش، ج1، ص451ـ454.</ref> با این اوصاف، در [[اسلام]]، جنگ به علل پنجگانه تجویز شده است: دفاع در برابر کسانی که به جنگ [[مسلمانان]] آمدهاند،<ref>سوره بقره، آیه 190.</ref> از بین بردن فتنهگریها،<ref>سوره بقره، آیه 193.</ref> دفاع از مستضعفان در برابر مستکبران،<ref>سوره نساء، آیه 75.</ref> نقض پیمان توسط دشمنان و همپیمانان<ref>سوره توبه، آیه 12-13.</ref> و از بین بردن شرک.<ref>سوره توبه، آیه 1 و 5.</ref> | ||
== پانویس == | == پانویس == | ||
