شیخ صفی‌الدین اردبیلی: تفاوت میان نسخه‌ها

همسر اول شیخ صفی‌الدین، فاطمه دختر شیخ زاهد گیلانی است که سه پسر وی به ‌نام‌های محیی‌الدین، صدرالدین موسی و ابوسعید از او است. همسر دوم او، دختر اخی‌سلیمان کلخورانه بوده و دو پسر به نام‌های علاءالدین و شرف‌الدین از او داشته است. نسل پادشاهان صفوی از شیخ صدرالدین، پسر دوم شیخ صفی است.<ref>حقيقت، عارفان بزرگ ايرانى در بلنداى فكر انسانى، 1383ش، ص551.</ref>  

شیخ صفى‌الدین، عارفى متشرع و معتدل، بزرگ‌منش، مهربان، اجتماعى و صاحب‌نفوذ بود که از نفوذ معنوی خود نزد حکومت‌ها و اهل سیاست و تجارت برای بهبود وضعیت مردم و جامعه استفاده می‌کرد. خانقاه وی، علاوه‌بر خلوتگاه اهل دل، محل رسیدگی و تغذیۀ فقرا و پناهگاه ستم‌دیدگان بود.<ref>[https://iranianstudies.org/fa/1398/10/05/%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D8%B5%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%81/ «اهمیت شیخ صفی‌الدین اردبیلی در تاریخ فرهنگ و تمدن تشیع و ایران»، وب‌سایت اکادمی مطالعات ایرانی لندن.]</ref>  وی به‌شدت مراقب بود مدح و صلۀ قدرت‌مندان او را فريب ندهد. او  هرگز نزد حاکمان و زورمندان نمی‌رفت، بلكه آنها به حضور وی می‌رسیدند و ابراز سرسپردگي میكردند. شیخ‌صفی همواره ضمن ارائۀ پند و اندرز پيرامون اخلاق، رفتار و عرفان معنوي مبتني ‌بر عشق، آنها را به عدالت و رعايت حال مردم دعوت مي‌‌كرد و هرگز لب به ستایش حاكمان نمی‌گشود. <ref>[https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/140382/%D8%A2%D8%AE%D8%B1%D9%8A%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%AD%D8%AA-%D8%B9%D9%82%D9%84%D8%9B-%D8%A7%D9%88%D9%84%D9%8A%D9%86-%D8%B3%D8%A7%D8%AD%D8%AA-%D8%B9%D8%B4%D9%82 «آخرين ساحت عقل؛ اولين ساحت عشق»، وب‌سایت روزنامۀ اعتماد.]</ref>  

برخی شیخ‌صفی را شافعی‌مذهب دانسته‌اند؛ اما بسیاری از محققان تردید در مذهب تشیع وی را به مستشرقین غربی از جمله «ادوارد براون» انگلیسی نسبت می‌دهند و معتقدند که منابع معتبر قبل از حکومت صفویه، تشیع و سیادت شیخ صفی‌الدین را امری مسلم می‌دانند.<ref>صفوی، عرفان ثقلین: مبانی نظری و عملی عرفان و طریقت صفویه، ۱۳۹۲ش، ص26.</ref>  نسب شیخ‌صفی، با ۱۹ واسطه به امام موسی کاظم، هفتمین امام شیعیان می‌رسد. <ref> صفوی، اهمیت شیخ صفی‌الدین در تاریخ فرهنگ و تمدن تشیع و ایران، 1399ش، ص ۱۱۳-۱۲۳.</ref> در برخی منابع، خود شیخ صفی‌الدین به پیروی از ائمۀ شیعه اعتراف کرده است. <ref>نشاطی شیرازی، تذکرۀ شیخ صفی‌الدین اردبیلی، 1388ش، ص35؛ ابن‌بزاز، صفوةالصفا، 1373ش، ص742.</ref> علی‌اصغر حبیبی در باب تفکر شیعی صفی‌الدین به این اشعار وی استناد کرده است:<ref>[https://iranianstudies.org/fa/1398/10/05/%D8%A7%D9%87%D9%85%DB%8C%D8%AA-%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D8%B5%D9%81%DB%8C-%D8%A7%D9%84%D8%AF%DB%8C%D9%86-%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A8%DB%8C%D9%84%DB%8C-%D8%AF%D8%B1-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D9%81/ «اهمیت شیخ صفی‌الدین اردبیلی در تاریخ فرهنگ و تمدن تشیع و ایران»، وب‌سایت اکادمی مطالعات ایرانی لندن.]</ref>  

  {{ب|سزاوار محراب و منبر علی است|که بر شهر علم نبی در علی است}}

  {{ب|امامت جز از وی نباشد قبول|که نفس رسول است و زوج بتول}}