حوض: تفاوت میان نسخه‌ها

از واژة حوض در [[ضرب‌المثل|مثل‌های فارسی]] نیز استفاده شده است. «حوضی که آب ندارد ماهی‌ (قورباغه) نمی‌خواهد»<ref>ذوالفقاری، فرهنگ بزرگ ضرب‌المثل‌های فارسی، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۸۴۴.</ref>  یا «حوض یک وجبی قورباغه نمی‌خواهد» کنایه از پرداختن به فرع به‌جای اصل مطلب، نداشتن امکانات و انجام کار بیهوده.<ref>امینی، فرهنگ عوام، ۱۳۵۰ش، ص۳۰۹.</ref>  «حوض که پر شد سر می‌رود» کنایه از نقصان‌پذیری. «حوض سوراخ با کوزة آب پر نمی‌شود» کنایه از ترمیم‌ناپذیری. «حوض نساخته قورباغه‌اش پیدا شد» کنایه از منفعت‌طلبی.<ref>ذوالفقاری، فرهنگ بزرگ ضرب‌المثل‌های فارسی، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۸۴۴.</ref>  مردم خوانسار برای بیان احتیاط می‌گویند: خانة آدم مست که رفتید، کنار حوض آن‌جا نروید.<ref>ذوالفقاری، فرهنگ بزرگ ضرب‌المثل‌های فارسی، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۸۵۸.</ref>  مردم لار برای بیان شکایت از روزگار می‌گویند: آب روی حوض پُر می‌رود.<ref>ذوالفقاری، فرهنگ بزرگ ضرب‌المثل‌های فارسی، ۱۳۸۸ش، ج۱، ص۱۷۷.</ref>  «زیرآب کسی را زدن» به این واقعیت اشاره دارد که در گذشته که آب لوله‌کشی وجود نداشت، در انتهای حوض آب، زیرآب وجود داشت که به چاه خانه راه داشت. فردی که درون حوض می‌رفت آن را باز می‌کرد تا لجن‌ها از زیرآب به چاه روند و آب پاکیزه شود.<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/زیرآب دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه زیرآب؛] جمال‌زاده، فرهنگ لغات عامیانه، ۱۳۴۱ش، ص۱۹۰.</ref>