استان کرمانشاه: تفاوت میان نسخه‌ها

{{درشت|'''استان کرمانشاه'''}}؛ استانی زیبا در قسمت غربی ایران{{سخ}}استان کرمانشاه، در قلب رشته‌کوه زاگرس و در مرز [[ایران]] و عراق، سرزمینی کوهستانی با دشت‌های حاصل‌خیز و تاریخی چند هزار ساله است. این استان با وسعتی حدود ۲۴ هزار کیلومتر مربع و جمعیتی نزدیک به دو میلیون نفر، ۱۴ شهرستان را در خود جای داده است. کوه‌های بلندی چون [[بیستون]] و شاهو، رودهای پرآبی مانند گاماسیاب و قره‌سو، و اقلیم متنوع کوهستانی و نیمه‌خشک، سیمای طبیعی این دیار را شکل می‌دهند. کرمانشاه، نه‌تنها از نظر جغرافیایی و مرزی اهمیتی ویژه دارد، بلکه از نظر تاریخی و فرهنگی نیز جایگاهی برجسته در ایران دارد. یادگارهایی چون طاق بستان، محوطه جهانی بیستون، و منظر فرهنگی هورامان، بخشی از ۴۲۰۰ اثر تاریخی این استان هستند. علاوه بر آن، ۱۴ روستای هدف [[گردشگری]] و جاذبه‌های طبیعی و مذهبی، کرمانشاه را به مقصدی ارزشمند برای گردشگران داخلی و خارجی بدل کرده است.

استان کرمانشاه، به‌دلیل برخورداری از آب و هوای مساعد و امکانات طبیعی فراوان، همواره از مناطق دارای [[جمعیت]] ساکن در ایران بوده است. این منطقه، همچنین از جمله مناطق دارای فرهنگ و [[مدنیت]] تاریخی ایران نیز بوده که در منابع کهن از آن بسیار یاد کرده‌اند.<ref>چکنگی، فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور، 1378ش، ص240-241.</ref> در یکی از این منابع، این منطقه با نام «کرمانشاهان» یاد شده که پایتخت [[کردستان]] ایران بوده و به‌دست «وَره ران» یا همان بهرام چهارم، پادشاه [[ساسانیان|ساسانی]]، بنا شده است.<ref>بارتولد، تذکره جغرافیایی تاریخی ایران، 1372ش، ص 207-208.</ref>

در دوره [[صفویه|صفویان]]، کرمانشاهان و کلهر، از جملهٔ ایالت‌های ایران بودند. در زمان کریم‌خان زند، این منطقه، دارالشوکت کرمانشاهان نام گرفت. پس از آن، در دوره [[قاجاریه|قاجار]]، کرمانشاهان یکی از ولایت‌های ایران بود که در دوره پهلوی، همراه با چند استان دیگر، به‌نام استان غرب ایران نام گرفت. این استان، در ۱۳۳۹ش، به‌نام تاریخی خود، یعنی استان کرمانشاهان، نام گرفت.<ref>امیراحمدیان، تقسیمات کشوری، 1383ش، ص70، 78، 81، 85، 89، 98.</ref>

این استان، علاوه‌بر جاذبه‌های طبیعی، دارای آثار تاریخی ارزشمندی است که سالانه، گردشگران زیادی را به این استان جذب می‌کند. استان کرمانشاه، دارای ۴۲۰۰ اثر تاریخی شناخته شده است که ۷۱۶ اثر آن در آثار ملی ایران و ۲ اثر محوطهٔ [[بیستون]] و منظر فرهنگی هورامان به ثبت جهانی آثار تاریخی و ارزشمند رسیده‌اند.

در این استان، کاروان‌سراهای تاریخی، کاخ‌ها و خانه‌های تاریخی، حمام‌ها، پل‌ها، اماکن مذهبی، و آثاری همچون بیستون، طاق بستان، ساعت سنگی، طاق گرا، غار سنگی و بقعه مالک وجود دارند که از جمله جذابیت‌های [[گردشگری]] استان محسوب می‌شوند.<ref>[https://www.isna.ir/news/99102216571/کرونا-صنعت-گردشگری-را-زمین-گیر-کرد-تنبور-جزو-لاینفک-آیین-های «کرونا صنعت گردشگری را زمین‌گیر کرد»، خبرگزاری ایسنا.]</ref> ۱۴ روستای کرمانشاه نیز، به‌عنوان روستای هدف گردشگری در ایران شناخته شده‌اند: پیران، حریر، کندوله، حجیج، هرسم، شالان، فش، نوژی وران، ورمقان، چرمله علیا، خانقاه، گلین، سرخه‌دیزه و شمشیر.