جز ویکی سازی و تمیزکاری
جز ویکی سازی
 
خط ۲۱: خط ۲۱:
تمام مناطق اطراف این رشته‌کوه، پوشیده از سبزه و گیاهان زیبا است. علاوه‌بر آن، دره‌ای زیبا به‌نام «شاه یوردی» نیز در اطراف قله جام از رشته‌کوه سهند، وجود دارد. در سمت شمالی این رشته‌کوه، جلگه [[تبریز]] و بستان‌آباد قرار دارند. قله‌های جنوبی این رشته‌کوه نیز به جلگه مراغه ختم می‌شوند. دامنه‌های این کوهستان، دارای زیباترین دره‌های آبرفتی هستند که در کنار روستاها، باغ‌ها و کشت‌زارهای زیبا، منطقه‌ای شگفت‌انگیز را به وجود آورده‌اند.<ref>زنده دل، مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی، استان آذربایجان شرقی، 1374ش، ص86.</ref>   
تمام مناطق اطراف این رشته‌کوه، پوشیده از سبزه و گیاهان زیبا است. علاوه‌بر آن، دره‌ای زیبا به‌نام «شاه یوردی» نیز در اطراف قله جام از رشته‌کوه سهند، وجود دارد. در سمت شمالی این رشته‌کوه، جلگه [[تبریز]] و بستان‌آباد قرار دارند. قله‌های جنوبی این رشته‌کوه نیز به جلگه مراغه ختم می‌شوند. دامنه‌های این کوهستان، دارای زیباترین دره‌های آبرفتی هستند که در کنار روستاها، باغ‌ها و کشت‌زارهای زیبا، منطقه‌ای شگفت‌انگیز را به وجود آورده‌اند.<ref>زنده دل، مجموعه راهنمای جامع ایرانگردی، استان آذربایجان شرقی، 1374ش، ص86.</ref>   
==سهند در باور مردم ایران==  
==سهند در باور مردم ایران==  
کوه‌های کهن بسیاری نزد ایرانیان، مقدس انگاشته می‌شوند. کوه، نماد پشتیبانی، پدری، برکت، نیروبخشی و پرورش است.<ref>رئیس‌نیا، کوراوغلو در افسانه و تاریخ، ۱۳۷۷ش، ص162.</ref>  در کوه سهند، مزاری منسوب به «اسامه بن شریک» از صحابه پیامبر اکرم وجود دارد که بر تقدس این کوه افزوده است.<ref>حمدالله مستوفی، نزهة القلوب، ۱۳۳۱ق، ج2، ص78.</ref>  بسیاری از مردم بر این باورند که زردشت، در این کوه، به عبادت پرداخته و در خوابی آسمانی، با هئوروَتات، فرشته نگهبان آب‌ها، گفت‌وگو کرده است.<ref>جکسن، سفرنامه، ۱۳۵۲ش، ص۵۵-۵۶.</ref><br>
کوه‌های کهن بسیاری نزد ایرانیان، مقدس انگاشته می‌شوند. کوه، نماد پشتیبانی، پدری، [[برکت]]، نیروبخشی و پرورش است.<ref>رئیس‌نیا، کوراوغلو در افسانه و تاریخ، ۱۳۷۷ش، ص162.</ref>  در کوه سهند، مزاری منسوب به «اسامه بن شریک» از [[صحابه]] [[حضرت محمد|پیامبر اکرم]] وجود دارد که بر تقدس این کوه افزوده است.<ref>حمدالله مستوفی، نزهة القلوب، ۱۳۳۱ق، ج2، ص78.</ref>  بسیاری از مردم بر این باورند که [[زرتشت]]، در این کوه، به [[عبادت]] پرداخته و در خوابی آسمانی، با هئوروَتات، فرشته نگهبان آب‌ها، گفت‌وگو کرده است.<ref>جکسن، سفرنامه، ۱۳۵۲ش، ص۵۵-۵۶.</ref><br>
   
   
مردم این منطقه، به‌ویژه دراویش، رسمی به‌نام «سکه‌اندازی» دارند که در آن، سکه‌هایی را در حوضچۀ قلۀ جام سهند انداخته و آن را زیارت می‌کنند.<ref>رئیس‌نیا، آذربایجان در سیر تاریخ ایران، ۱۳۶۸ش، ج1، ص438.</ref>  در دامنۀ کوه سهند، غاری بزرگ به‌نام «غار اسکندر» وجود دارد. این غار، به‌دلیل وجود اسیدکربنیک بسیار، موجب مرگ جانداران می‌شود. مردم، بر این باورند که خزائن اسکندر در این غار پنهان شده است.<ref>کیهان، جغرافیای مفصل ایران، ۱۳۱۰ش، ص۵۸.</ref>  
مردم این منطقه، به‌ویژه دراویش، رسمی به‌نام «سکه‌اندازی» دارند که در آن، سکه‌هایی را در حوضچۀ قلۀ جام سهند انداخته و آن را زیارت می‌کنند.<ref>رئیس‌نیا، آذربایجان در سیر تاریخ ایران، ۱۳۶۸ش، ج1، ص438.</ref>  در دامنۀ کوه سهند، غاری بزرگ به‌نام «غار اسکندر» وجود دارد. این غار، به‌دلیل وجود اسیدکربنیک بسیار، موجب مرگ جانداران می‌شود. مردم، بر این باورند که خزائن اسکندر در این غار پنهان شده است.<ref>کیهان، جغرافیای مفصل ایران، ۱۳۱۰ش، ص۵۸.</ref>
 
==سهند در ادبیات فارسی==
==سهند در ادبیات فارسی==
سهند، از جمله قله‌های کهن و شناخته شده نزد مردمِ [[ایران]] بوده و از دیرباز، نام این کوه، در ادبیات رسمی و شفاهی ایرانیان حضور داشته است. برای مثال، [[فردوسی]] در شعر خود گفته است:<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B3%D9%87%D9%86%D8%AF دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه سهند، سایت واژه‌یاب.]</ref>
سهند، از جمله قله‌های کهن و شناخته شده نزد مردمِ [[ایران]] بوده و از دیرباز، نام این کوه، در ادبیات رسمی و شفاهی ایرانیان حضور داشته است. برای مثال، [[فردوسی]] در شعر خود گفته است:<ref>[https://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%B3%D9%87%D9%86%D8%AF دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژه سهند، سایت واژه‌یاب.]</ref>