عقیقه: تفاوت میان نسخه‌ها

عقیقه در مناطق و فرهنگ‌های گوناگون به صورت‌های متفاوتی برگزار می‌شود. برخی عقیقه را بین ۷ تا ۴۰ روز پس از تولد نوزاد و با هدف رفع بلاهای مختلف ذبح می‌کنند<ref>شکورزاده، عقاید و رسوم مردم خراسان،۱۳۶۳ش، ص65-66.</ref> و کله و پاچه آن را به روحانی محل، ران‌های گوسفند را به قابله و مابقی آن را بین ۱۰ فقیر تقسیم می‌کنند.<ref>نظری، زلیخا و دیگران، مردم‌شناسی روستای ابیانه، ۱۳۸۴ش، ص543. </ref> در برخی نواحی این زمان تا ۱۰ سالگی فرزند پسر است و عقیقه باید گوسفند سیاه رنگ کمتر از ۲ سال باشد و هیچ عیب و نقصی در آن نباشد. بعضی دیگر آن را پس از [[ختنه]] کردن فرزند پسر انجام می‌دهند.<ref>دانای علمی، فرهنگ عامۀ مردم تنکابن، ۱۳۸۹ش، ص208. </ref>  عقیقه در برخی مناطق به منظور نذر فرزنددار شدن<ref>همایونی، فرهنگ مردم سروستان، ۱۳۴۸- ۱۳۴۹ش، ص375.</ref> و یا صاحب فرزند پسر شدن<ref>لهسایی‌زاده و عبدالنبی، تاریخ و فرهنگ مردم دوان، ۱۳۷۰ش، ص121. </ref> نیز برگزار می‌شود. اما آنچه بین تمامی مناطق مشترک است اینکه پدر و مادری که عقیقه برای فرزند آن‌ها انجام می‌شود نباید از گوشت قربانی بخورند.<ref>ذوالفقاری و شیری، باورهای عامیانۀ مردم ایران، ۱۳۹۴ش، ص879..</ref>