درجه اجتهاد: تفاوت میان نسخه‌ها

واژۀ اجتهاد از ریشۀ «جُهد» به‌معنای تلاش و کوشش است. <ref>إبن‌منظور، لسان العرب، بی‌تا، ج3، ص135؛ مرتضی زبیدی، تاج العروس من جواهر القاموس، 1414ق، ج4، ص408؛ دهخدا، لغت‌نامه، ذیل واژۀ اجتهاد.</ref> این واژه در اصطلاح فقهای شیعه به‌معنای استخراج احکام دین از کتاب و سنت توسط فقیهی است که صلاحیت علمی لازم برای این عمل را دارد. <ref>جمعی از محققان، فرهنگ‌نامۀ اصول فقه، 1389ش، ص69؛ هاشمی گلپایگانی، اجتهاد و تقلید، 1402ش، ص118.</ref> در فرهنگ دینی شیعیان به کسی که دارای مرتبۀ اجتهاد است مجتهد گفته می‌شود.<ref>فرهنگ فقه مطابق مذهب اهل بیت، 1382ش، ص243.</ref>