برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
از انواع سرپوش در این دوره میتوان به کلاه و [[دستار]]<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگیهای پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاههای مخروطی اشاره کرد که در کلاههای مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاههای پوستی گرانبها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایجترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچهای بهصورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری بهمنظور زیبایی در جلوی آن قرار میگیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگیهای پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> | از انواع سرپوش در این دوره میتوان به کلاه و [[دستار]]<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگیهای پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> و کلاههای مخروطی اشاره کرد که در کلاههای مخروطی خطوطی از اطراف به مرکز کشیده شده و استفاده از کلاههای پوستی گرانبها نیز میان ثروتمندان مشاهده شده است؛<ref> شهنشاهی، تاریخچه پوشش سر در ایران، 1374ش، ص120ـ126.</ref> اما رایجترین نوع پوشش سر در این دوره کلاهی نمدی است که پارچهای بهصورت دستار دور آن پیچیده شده است و پری بهمنظور زیبایی در جلوی آن قرار میگیرد.<ref> [https://civilica.com/doc/1114414/ عرب صادق آبادی و اشعاری، «بررسی خصوصیات و ویژگیهای پوشاک دوران تیموری با تأکید بر منابع تصویر (نگارگری تیموری)»، 1399ش، ص6.]</ref> | ||
==تنپوش== | ==تنپوش== | ||
پوشاک مردان در این دوره، شامل قبا و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته میشد و آن را روی پیراهن میپوشیدند<ref> رنجدوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. | پوشاک مردان در این دوره، شامل [[قبا]] و پیراهن بود که قبا با آستین بلند و یا آستینی تا آرنج دوخته میشد و آن را روی پیراهن میپوشیدند<ref> رنجدوست، تاریخ لباس ایران، 1388ش، ص127. </ref> و پیراهن، جامهای بود که قد آن تا روی زانو میرسد و یقه آن برگردان نداشت و ساده بود.<ref> شاردن، سفرنامه، 1374ش، ص799.</ref> | ||
==پایپوش== | ==پایپوش== | ||
طبق نگارههای دورۀ تیموری انواع [[پای پوش اقوام ایرانی|پایپوش]] مردان، شامل پایپوش بدون ساق، نیمساق و ساقبلند است. در نگارهای پایپوش نیمساقی مشاهده شده است که دارای بندینکهایی در قسمت جلو و برشهایی زاویهدار در طرفین کفش است که نشان از نوآوری در طراحی کفش در این دوره است و همچنین در نگاره دیگری پایپوش بدون ساق و بنددار مشاهده شده است. طبق نگارههای این دوره، بیشتر پایپوشهای این دوره به دو نوع بدونساق و نیمساق و همچنین ساقبلند و پاشنهدار تقسیم میشوند. <ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پورکاظمی، «پایپوش ایرانیان در نگارههای دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص28 و 30.]</ref> | طبق نگارههای دورۀ تیموری انواع [[پای پوش اقوام ایرانی|پایپوش]] مردان، شامل پایپوش بدون ساق، نیمساق و ساقبلند است. در نگارهای پایپوش نیمساقی مشاهده شده است که دارای بندینکهایی در قسمت جلو و برشهایی زاویهدار در طرفین کفش است که نشان از نوآوری در طراحی کفش در این دوره است و همچنین در نگاره دیگری پایپوش بدون ساق و بنددار مشاهده شده است. طبق نگارههای این دوره، بیشتر پایپوشهای این دوره به دو نوع بدونساق و نیمساق و همچنین ساقبلند و پاشنهدار تقسیم میشوند. <ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پورکاظمی، «پایپوش ایرانیان در نگارههای دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص28 و 30.]</ref> | ||
| خط ۶۲: | خط ۶۳: | ||
'''چادر'''؛ نوعی از پوشش سر در این دوره چادر بلندی بود که قد آن تا مچ پای بانوان میرسید.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص196.]</ref> در این دوره چادرها معمولاً به رنگ سفید یا سیاه بودند. با مقایسه نگارههای این دوره میتوان دریافت که پوشش زنان در مکانهای عمومی متفاوت از محفلهای خصوصی بوده؛ زنان در حرم سلطان حسن بایقرا بدون [[سرپوش دوران هخامنشی|سرپوش]] بودند؛ اما در مکانهای عمومی لباس آنها پارچه سفیدی بود که سر تا پایشان را میپوشاند و همچنین نقابی از موی اسب بر چهره داشتند.<ref> کلاویخو، سفرنامه کلاویخو، 1344ش، ص162 و 259.</ref> | '''چادر'''؛ نوعی از پوشش سر در این دوره چادر بلندی بود که قد آن تا مچ پای بانوان میرسید.<ref> [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/281232/%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D9%87-%D9%BE%D9%88%D8%B4%D8%A7%DA%A9-%D8%B2%D9%86%D8%A7%D9%86%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D8%AA%DB%8C%D9%85%D9%88%D8%B1%DB%8C%D8%A7%D9%86 شیرازی، «پوشاک زنانه در دوران تیموریان»، 1370ش، ص196.]</ref> در این دوره چادرها معمولاً به رنگ سفید یا سیاه بودند. با مقایسه نگارههای این دوره میتوان دریافت که پوشش زنان در مکانهای عمومی متفاوت از محفلهای خصوصی بوده؛ زنان در حرم سلطان حسن بایقرا بدون [[سرپوش دوران هخامنشی|سرپوش]] بودند؛ اما در مکانهای عمومی لباس آنها پارچه سفیدی بود که سر تا پایشان را میپوشاند و همچنین نقابی از موی اسب بر چهره داشتند.<ref> کلاویخو، سفرنامه کلاویخو، 1344ش، ص162 و 259.</ref> | ||
==تنپوش== | ==تنپوش== | ||
پوشاک زنان در این دوره عموماً آزاد و گشاد بود که از چند لایۀ رنگی تشکیل میشد که این لایهها، شامل | پوشاک زنان در این دوره عموماً آزاد و گشاد بود که از چند لایۀ رنگی تشکیل میشد که این لایهها، شامل [[قبا]]، پیراهن، [[عبا]] و ردا بودند. این تنپوشها هم در د. نوع جلوبسته و نوع جلوباز وجود داشت که قد آن تا روی زانو و یا زیر زانو میرسید. از دیگر ویژگیهای پوشاک آنها، پوشیدن لایههای رنگی روی یکدیگر بود و طوری تنظیم شده بود که لایه رویی دارای یقهای باز بود تا لایههای زیرین را به نمایش بگذارد.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص451 و 538.]</ref> | ||
==پایپوش== | ==پایپوش== | ||
در این دوره یک نمونه پایپوش شبیه به صندل دیده شده است.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص541.]</ref> بهدلیل بلند بودن پیراهن زنان در این دوره نمیتوان به بررسی دقیق نوع کفشها در نگارهها پرداخت؛ اما بهطور کلی زنان بیشتر از پایپوشهای بدون ساق و بهرنگ سیاه همراه با جورابهای رنگی استفاده میکردند. دورتادور کفشهای آنها به دو نوع ساده و کنگرهدار دوخته میشده است.<ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پورکاظمی، «پایپوش ایرانیان در نگارههای دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص31 و 33.]</ref> | در این دوره یک نمونه پایپوش شبیه به صندل دیده شده است.<ref> [https://journals.ut.ac.ir/article_56025_0.html انصاری یکتا و احمدی پیام، «بررسی تطبیقی پوشش زنان تصویر شده در شاهنامه بایسنقری و شاه طهماسبی»، 1393ش، ص541.]</ref> بهدلیل بلند بودن پیراهن زنان در این دوره نمیتوان به بررسی دقیق نوع کفشها در نگارهها پرداخت؛ اما بهطور کلی زنان بیشتر از پایپوشهای بدون ساق و بهرنگ سیاه همراه با جورابهای رنگی استفاده میکردند. دورتادور کفشهای آنها به دو نوع ساده و کنگرهدار دوخته میشده است.<ref> [https://www.magiran.com/paper/704794 دادور و پورکاظمی، «پایپوش ایرانیان در نگارههای دوران ایلخانی، تیموری و صفوی»، 1388ش، ص31 و 33.]</ref> | ||
