بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۲۱۶: | خط ۲۱۶: | ||
سلوکیان در بسیاری از مناطق، آیینهای محلی را حفظ کردند و با معابد و روحانیان بومی تعامل داشتند. آنها از این طریق به دنبال کسب مشروعیت برای حکومت خود و ثبات آن بودند.<ref>{{پک|Bar-Kochva|1976|ک=The Seleucid Army: Organization and Tactics in the Great Campaigns|زبان=en|ص=34}}</ref> آنتیوخوس یکم در کتیبهای خود را نگهبان معابد اساگیلا و ازیدا خواند. او در مراسم پیریزی این معابد شرکت و از خدای نبو برای خود و فرزندش طلب برکت کرد.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=304-305}}</ref> شرکت در آیینهای بابلی، ازجمله در بورسیپا و اوروک، نشان میدهد که این روش در سراسر دورۀ سلوکی ادامه داشته است.<ref>{{پک|Kvapil|2023|ک=Graeco-Latina Brunensia|ف=Sacral and Divine Kingship in Seleucid Empire and Western Han|کد=en|ص=126}}</ref> | سلوکیان در بسیاری از مناطق، آیینهای محلی را حفظ کردند و با معابد و روحانیان بومی تعامل داشتند. آنها از این طریق به دنبال کسب مشروعیت برای حکومت خود و ثبات آن بودند.<ref>{{پک|Bar-Kochva|1976|ک=The Seleucid Army: Organization and Tactics in the Great Campaigns|زبان=en|ص=34}}</ref> آنتیوخوس یکم در کتیبهای خود را نگهبان معابد اساگیلا و ازیدا خواند. او در مراسم پیریزی این معابد شرکت و از خدای نبو برای خود و فرزندش طلب برکت کرد.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=304-305}}</ref> شرکت در آیینهای بابلی، ازجمله در بورسیپا و اوروک، نشان میدهد که این روش در سراسر دورۀ سلوکی ادامه داشته است.<ref>{{پک|Kvapil|2023|ک=Graeco-Latina Brunensia|ف=Sacral and Divine Kingship in Seleucid Empire and Western Han|کد=en|ص=126}}</ref> | ||
به باور گوتیه، آیینهای تلفیقی در چند نسل نخست حکومت هلنیستی، ابزاری برای تشویق وحدت در میان مردم بودند،<ref>{{پک|Gauthier|2012|ک=Vexillum: The Undergraduate Journal of Classical and Medieval Studies|ف=An Archaeological Approach to ‘Hellenization’ in the Seleucid Empire|کد=en|ص=77}}</ref> اما این سیاست همواره به معنای حمایت از معابد نبود. شاهان سلوکی در برخی موارد دارایی معابد را برای تأمین منابع مالی مصادره کردند. آنتیوخوس سوم در لشکرکشی به شرق بخشی از ثروت معبد آناهیتا در هگمتانه را برداشت و در ایلیمائیس نیز به معبدی حمله کرد که با مقاومت محلی روبهرو شد.<ref>{{پک|Shanechi|2021|ک=International Journal of Arts, Humanities and Social Studies|ف=Survival and Instability Factors of Hellenistic Culture and the Greek System of Government after the Fall of the Achaemenids in the West of Asia|کد=en|ص=28}}</ref> معابد افزون بر کارکرد دینی، نهادهایی اقتصادی و اجتماعی بودند<ref>{{پک|Briant|2002|ک=From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire|زبان=en|ص=73}}</ref> و دولت سلوکی از طریق نظارت اداری و اعطای امتیازات با آنها ارتباط برقرار میکرد.<ref>{{پک|Ma|1999|ک=Antiochos III and the Cities of Western Asia Minor|زبان=en|ص=145-147}}</ref> | به باور گوتیه، آیینهای تلفیقی در چند نسل نخست حکومت هلنیستی، ابزاری برای تشویق وحدت در میان مردم بودند،<ref>{{پک|Gauthier|2012|ک=Vexillum: The Undergraduate Journal of Classical and Medieval Studies|ف=An Archaeological Approach to ‘Hellenization’ in the Seleucid Empire|کد=en|ص=77}}</ref> اما این سیاست همواره به معنای حمایت از معابد نبود. شاهان سلوکی در برخی موارد دارایی معابد را برای تأمین منابع مالی مصادره کردند. آنتیوخوس سوم در لشکرکشی به شرق بخشی از ثروت معبد آناهیتا در [[هگمتانه]] را برداشت و در ایلیمائیس نیز به معبدی حمله کرد که با مقاومت محلی روبهرو شد.<ref>{{پک|Shanechi|2021|ک=International Journal of Arts, Humanities and Social Studies|ف=Survival and Instability Factors of Hellenistic Culture and the Greek System of Government after the Fall of the Achaemenids in the West of Asia|کد=en|ص=28}}</ref> معابد افزون بر کارکرد دینی، نهادهایی اقتصادی و اجتماعی بودند<ref>{{پک|Briant|2002|ک=From Cyrus to Alexander: A History of the Persian Empire|زبان=en|ص=73}}</ref> و دولت سلوکی از طریق نظارت اداری و اعطای امتیازات با آنها ارتباط برقرار میکرد.<ref>{{پک|Ma|1999|ک=Antiochos III and the Cities of Western Asia Minor|زبان=en|ص=145-147}}</ref> | ||
مهمترین نمونه رویارویی میان حکومت سلوکی و یک سنت دینی محلی در یهودیه رخ داد. سیاستهای آنتیوخوس چهارم در زمینه آیین یهود به شورش مکابیان در ۱۶۷ ق.م انجامید.<ref>{{پک|Esposito|2019|ک=Armies of the Hellenistic States 323 bc to ad 30: History and Organization|زبان=en|ص=135}}</ref> در جریان این رویداد، معبد اورشلیم غارت و آیینهای سنتی یهود محدود شد و قربانگاهی برای زئوس در آن برپا گردید.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=385-386}}</ref> | مهمترین نمونه رویارویی میان حکومت سلوکی و یک سنت دینی محلی در یهودیه رخ داد. سیاستهای آنتیوخوس چهارم در زمینه آیین یهود به شورش مکابیان در ۱۶۷ ق.م انجامید.<ref>{{پک|Esposito|2019|ک=Armies of the Hellenistic States 323 bc to ad 30: History and Organization|زبان=en|ص=135}}</ref> در جریان این رویداد، معبد اورشلیم غارت و آیینهای سنتی یهود محدود شد و قربانگاهی برای زئوس در آن برپا گردید.<ref>{{پک|Austin|2006|ک=The Hellenistic World from Alexander to the Roman Conquest: A Selection of Ancient Sources in Translation|زبان=en|ص=385-386}}</ref> | ||
