جز ویکی سازی |
جز ویکی سازی و تمیزکاری |
||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
«آیین گِل» مراسمی است که مردم خرمآباد در [[عزاداری|سوگواری]]های مختلف از جمله در مرگ افراد [[خانواده]] یا عزاداریهای مذهبی انجام میدهند. در لری به این آیین خَهرَّهگیری نیز گفته میشود. خَهرّه به معنای گِل است. در روز [[عاشورا]] بهعلت [[شهادت]] [[امام حسین]] این آیین را بهجا میآورند. اقامه عزا در [[ماه محرم]] از روز هفتم محرم که به روز «تراش عباس» موسوم است، به اوج میرسد؛ در روز هفتم، عزاداران به حمام میروند و سر و صورت را نیز اصلاح میکنند تا در روزهای عزاداری و تا پس از [[تاسوعا]] و [[عاشورا]]، نیازمند مراجعه به سلمانی نباشند. | «آیین گِل» مراسمی است که مردم خرمآباد در [[عزاداری|سوگواری]]های مختلف از جمله در مرگ افراد [[خانواده]] یا عزاداریهای مذهبی انجام میدهند. در لری به این آیین خَهرَّهگیری نیز گفته میشود. خَهرّه به معنای گِل است. در روز [[عاشورا]] بهعلت [[شهادت]] [[امام حسین]] این آیین را بهجا میآورند. اقامه عزا در [[ماه محرم]] از روز هفتم محرم که به روز «تراش عباس» موسوم است، به اوج میرسد؛ در روز هفتم، عزاداران به حمام میروند و سر و صورت را نیز اصلاح میکنند تا در روزهای عزاداری و تا پس از [[تاسوعا]] و [[عاشورا]]، نیازمند مراجعه به سلمانی نباشند. | ||
جوانان در شب عاشورا حوضچههایی از گِل و آجر یا از ورق آهنی آماده و در وسط آن خاکی تمیز را الک و بهصورت تپهای کوچک مرتب میکنند و دور تا دور آن شیشههای گلاب میچینند، و چوب و کُتلهایی را که در طول روز جوانان جمع کردهاند، به صورت هرم میچینند. در سحر عاشورا، با مخلوط کردن خاک با آب و گلاب، هیزمها را آتش میزنند، مردم با حضور در [[تکیه]]ها و گِلمالی، خود را به کمک آتشی که برپا کردهاند، خشک میکنند سپس به سینهزنی، زنجیرزنی و [[عزاداری]] میپردازند.<ref>قاسمی، سرگذشت خرمآباد: اقلیم، پیشینه، آثار، سیاست، اجتماع، اقتصاد، فرهنگ و هنر، آداب، مذهب، آموزش، ورزش، 1394ش، ص1106-1112.</ref> | جوانان در شب عاشورا حوضچههایی از گِل و آجر یا از ورق آهنی آماده و در وسط آن خاکی تمیز را الک و بهصورت تپهای کوچک مرتب میکنند و دور تا دور آن شیشههای گلاب میچینند، و چوب و کُتلهایی را که در طول روز جوانان جمع کردهاند، به صورت هرم میچینند. در سحر عاشورا، با مخلوط کردن خاک با آب و گلاب، هیزمها را آتش میزنند، مردم با حضور در [[تکیه]] ها و گِلمالی، خود را به کمک آتشی که برپا کردهاند، خشک میکنند سپس به سینهزنی، زنجیرزنی و [[عزاداری]] میپردازند.<ref>قاسمی، سرگذشت خرمآباد: اقلیم، پیشینه، آثار، سیاست، اجتماع، اقتصاد، فرهنگ و هنر، آداب، مذهب، آموزش، ورزش، 1394ش، ص1106-1112.</ref> | ||
==اقتصاد خرمآباد== | ==اقتصاد خرمآباد== | ||
