برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
==دیدگاه مراجع تقلید== | ==دیدگاه مراجع تقلید== | ||
آیتالله خامنهای: سقط جنین شرعاً حرام است و در هیچ حالتى جایز نبوده و توبه جدى از آن لازم است و باید دیه سقط جنین پرداخت شود که اگر علقه باشد دیه آن چهل دینار است و اگر مضغه باشد شصت دینار است و اگر استخوان بدون گوشت باشد هشتاد دینار است و دیه به وارث جنین با رعایت طبقات ارث پرداخت مىشود ولى وارثى که مباشر سقط جنین بوده از آن، سهمى ندارد. دینار شرعى معادل سکه طلا به وزن یک مثقال شرعى (۶ /۳ گرم) مىباشد و قیمت آنرا مىتوان از بازار بهدست آورد.<ref> استفتائات، مسائل پزشکی، سقط جنین، https://farsi.khamenei.ir/treatise-index</ref> | [[سیدعلی خامنه ای|آیتالله خامنهای]]: سقط جنین شرعاً [[حرام]] است و در هیچ حالتى جایز نبوده و [[توبه]] جدى از آن لازم است و باید [[دیه]] سقط جنین پرداخت شود که اگر علقه باشد دیه آن چهل دینار است و اگر مضغه باشد شصت دینار است و اگر استخوان بدون گوشت باشد هشتاد دینار است و دیه به وارث جنین با رعایت طبقات ارث پرداخت مىشود ولى وارثى که مباشر سقط جنین بوده از آن، سهمى ندارد. دینار شرعى معادل سکه طلا به وزن یک مثقال شرعى (۶ /۳ گرم) مىباشد و قیمت آنرا مىتوان از بازار بهدست آورد.<ref> استفتائات، مسائل پزشکی، سقط جنین، https://farsi.khamenei.ir/treatise-index</ref> | ||
آیتالله سیستانی: انداختن حَمْل پس از انعقاد نطفه، جایز نیست و دیه و کفاره (دو ماه روزه متوالی) دارد، مگر اینکه باقى ماندن حمل براى مادر ضرر جانى داشته باشد، یا مستلزم حرج شدیدى باشد که معمولاً تحمل نمىشود، که در این صورت قبل از دمیدن روح و جان گرفتن جنین اسقاط آن جایز است، و بعد از آن مطلقاً جایز نیست. و اگر مادر حمل خود را بیاندازد، دیه آن بر مادر واجب است و باید آنرا به پدر یا دیگر ورثهاش بپردازد و اگر پدر حمل را بیاندازد، دیهاش بر او واجب است و باید آنرا به مادر بپردازد و اگر پزشک این عمل را انجام دهد، دیه بر او واجب است، مگر اینکه وارث ببخشد.<ref>توضیح مسائل جامع، ج 4، بخش سقط جنین، ص 306 https://www.sistani.org/persian/book/26578/6675/</ref> | [[آیتالله سیستانی]]: انداختن حَمْل پس از انعقاد نطفه، جایز نیست و [[دیه]] و [[کفاره]] (دو ماه روزه متوالی) دارد، مگر اینکه باقى ماندن حمل براى مادر ضرر جانى داشته باشد، یا مستلزم حرج شدیدى باشد که معمولاً تحمل نمىشود، که در این صورت قبل از دمیدن [[روح]] و جان گرفتن جنین اسقاط آن جایز است، و بعد از آن مطلقاً جایز نیست. و اگر مادر حمل خود را بیاندازد، دیه آن بر مادر واجب است و باید آنرا به پدر یا دیگر ورثهاش بپردازد و اگر پدر حمل را بیاندازد، دیهاش بر او واجب است و باید آنرا به مادر بپردازد و اگر پزشک این عمل را انجام دهد، دیه بر او واجب است، مگر اینکه وارث ببخشد.<ref>توضیح مسائل جامع، ج 4، بخش سقط جنین، ص 306 https://www.sistani.org/persian/book/26578/6675/</ref> | ||
[[آیتالله مکارم شیرازی]]: اسقاط جنین [[حرام]] است، ولى هرگاه جنین در مراحل ابتدایى باشد، و بهصورت انسان کامل در نیامده باشد، و باقیماندن جنین در آن حالت و سپس تولّد ناقص آن به تصدیق اهل اطلاع متدین باعث عسر و حرج شدید براى پدر و مادر گردد، پایان دادن به [[حاملگى]] جایز است و احتیاطاً باید [[دیه]] را بدهند و دیه جنین بر کسانی است که در سقط دست داشتهاند، و چنانچه مادر با میل و اختیار، خود را در اختیار طبیب قرار داده که سقط کند نیمی از دیه بر عهدۀ اوست، و باید علاوه بر پرداخت دیه از گناه بزرگی که مرتکب شدهاند بهطور جدی [[توبه]] کنند و با اعمال نیک آینده گذشته را جبران نمایند.<ref>استفتاءات جديد، ج3، ص، 526.</ref> | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
