بدون خلاصۀ ویرایش برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۳۷: | خط ۳۷: | ||
در برخی ترانهها دهل با قیچک همراهی میشود. نوازندگان گاهی در دایرهٔ رقصندگان و گاهی بیرون از دایرهٔ آنها با حرکتهای جالب و گاهی در کنارهای میایستند و اجرا میکنند. دهل و سرنا در مراسم کشتیکجگردان که از بازیهای سنتی سیستان است نیز برای آگاهی مردم و در همراهی بازیگران نواخته میشود. | در برخی ترانهها دهل با قیچک همراهی میشود. نوازندگان گاهی در دایرهٔ رقصندگان و گاهی بیرون از دایرهٔ آنها با حرکتهای جالب و گاهی در کنارهای میایستند و اجرا میکنند. دهل و سرنا در مراسم کشتیکجگردان که از بازیهای سنتی سیستان است نیز برای آگاهی مردم و در همراهی بازیگران نواخته میشود. | ||
*قاشقک: ساز کوبهای است که از ورق آهن یا آلومینیوم با چکشکاری زیاد درست میشود. هرچند عنوان قاشقک با شکل ظاهری آن همخوانی ندارد، اما در هنگام نواختن تقریباً صدای برخورد دو قاشق فلزی را تداعی میکند. نوازندگان برای نواختن این ساز از دو جفت قاشقک استفاده میکند که هر جفت را در یک دست بهوسیلهٔ چیزی به انگشتان میبندند.<ref>[http://zabax.blogfa.com/tag/سازهای-موسیقی-سیستان «قاشقک ساز کوبهای سیستان»، وبلاگ زارایا.]</ref> | *قاشقک: ساز کوبهای است که از ورق آهن یا آلومینیوم با چکشکاری زیاد درست میشود. هرچند عنوان قاشقک با شکل ظاهری آن همخوانی ندارد، اما در هنگام نواختن تقریباً صدای برخورد دو قاشق فلزی را تداعی میکند. نوازندگان برای نواختن این ساز از دو جفت قاشقک استفاده میکند که هر جفت را در یک دست بهوسیلهٔ چیزی به انگشتان میبندند.<ref>[http://zabax.blogfa.com/tag/سازهای-موسیقی-سیستان «قاشقک ساز کوبهای سیستان»، وبلاگ زارایا.]</ref> | ||
*'''رباب:''' این ساز آراشهای که در فارسی «رواوه» نامیده میشود، از دسته، گوشیهای سیم و کاسه تشکیل شده و پیشینهٔ تاریخی آن به شهر سوخته بر میگردد که در اشکال سفالی و لوحهای کشفشده از این شهر دیده میشود. | *'''رباب:''' این ساز آراشهای که در فارسی «رواوه» نامیده میشود، از دسته، گوشیهای سیم و کاسه تشکیل شده و پیشینهٔ تاریخی آن به [[شهر سوخته]] بر میگردد که در اشکال سفالی و لوحهای کشفشده از این شهر دیده میشود. | ||
نام این ساز در اشعار شعرای فارسیزبان چون [[حافظ]]، [[ناصر خسرو | نام این ساز در اشعار شعرای فارسیزبان چون [[حافظ]]، [[ناصر خسرو]]، [[مولانا]] و [[نظامی گنجوی]] دیده میشود. این ساز در قرن ۱۶م توسط «نتنخان» که در [[بدخشان]] افغانستان میزیسته، بازطراحی شده است. این ساز امروزه علاوه بر [[سیستان]] و بلوچستان، در مناطق غربی پاکستان، افغانستان و بخشی از تاجیکستان نیز رایج است. این ساز بهصورت گروهنوازی و تکنوازی همراه با دیگر سازها از جمله قیچک نواخته میشود.<ref>[https://www.irna.ir/news/80983637/رباب-سازی-به-قدمت-تمدن-ایران-زمین «رباب سازی به قدمت تمدن ایران زمین»، خبرگزاری جمهوری اسلامی.]</ref> | ||
*'''دایره:''' از ابزار موسیقی کوبهای است که به آن دف نیز گفته میشود توسط زنان سیستانی ساخته میشود و کاربرد نسبتاً عمومی دارد. زنان بیشتر در مراسم عروسی و [[ختنهسوران]] از آن استفاده میکنند.<ref>[http://zabax.blogfa.com/post/249/دایره-(دف)-؛-همدم-زنان-سیستانی «دایره (دف) همدم زنان سیستانی»، وبلاگ زارایا.]</ref> [[دایره (ساز)|دایره]] در مناطق مرکزی افغانستان کاربرد زیاد دارد. طبق روایات در دورهٔ آریاییها در جشن [[نوروز]] و زمان تحویل سال نواخته میشده است.<ref>قاسمی، موسیقی اصیل هزاره، 1396ش، ص15-18.</ref> | *'''دایره:''' از ابزار موسیقی کوبهای است که به آن دف نیز گفته میشود توسط زنان سیستانی ساخته میشود و کاربرد نسبتاً عمومی دارد. زنان بیشتر در مراسم عروسی و [[ختنهسوران]] از آن استفاده میکنند.<ref>[http://zabax.blogfa.com/post/249/دایره-(دف)-؛-همدم-زنان-سیستانی «دایره (دف) همدم زنان سیستانی»، وبلاگ زارایا.]</ref> [[دایره (ساز)|دایره]] در مناطق مرکزی افغانستان کاربرد زیاد دارد. طبق روایات در دورهٔ آریاییها در جشن [[نوروز]] و زمان تحویل سال نواخته میشده است.<ref>قاسمی، موسیقی اصیل هزاره، 1396ش، ص15-18.</ref> | ||
