سارا احمد: تفاوت میان نسخه‌ها

سارا احمد، فمینیست و پژوهشگر، مفهوم خوشی‌کشی فمینیستی را مطرح می‌کند که طبق آن، نقد فمینیستی با افشای ساختارهای مردسالارانه و نابرابری‌های پنهان، آرامش ناشی از بی‌خبری جمعی را برهم زده و موجب طرد فمینیست‌ها به‌عنوان مزاحمان اجتماعی می‌شود. او همچنین تحلیل می‌کند که گفتمان‌های نژادپرستانه و فاشیستی چگونه از عواطفی مانند عشق به ملت یا نوستالژی برای توجیه و طبیعی‌سازی نفرت و خشونت علیه دیگری بهره می‌گیرند. از نگاه احمد، این فرآیندها با ساخت سوژۀ قربانی و پیوند عواطف با بدن و نژاد، خشونت را به‌صورت عاطفی مشروع جلوه می‌دهند.  

سارا احمد مفهوم خوشی‌کشی فمینیستی» را برای توصیف وضعیتی به‌کار می‌برد که در آن نقد فمینیستی با افشای نابرابری‌ها، احساس آرامش و رضایت ناشی از پذیرش وضع موجود را مختل می‌کند؛ ازاین‌رو، فمینیست به‌مثابۀ عامل برهم‌زنندۀ نظم اجتماعی طرد می‌شود.<ref>[https://cahiersdufeminisme.com/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%81%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%b4%db%8c%da%a9%d9%8f%d8%b4%db%8c/ «نقد فمینیستی در راستای خوشی‌کشی»، وب‌سایت cahiersdufeminisme.]</ref>

=== عشق، نفرت و سیاست هویت ===

به‌گفته احمد، گفتمان‌های نژادپرستانه نفرت را در پوشش مفاهیمی چون عشق به ملت، خانواده یا هویت سفید بازتعریف می‌کنند و خشونت علیه «دیگری» را کنشی دفاعی و اخلاقی جلوه می‌دهند.<ref>[https://roshanfekr.org/2016/12/16/%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF/ «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وب‌سایت مجلۀ روشنفکر.]</ref>

=== ساخت سوژه قربانی ===

احمد نشان می‌دهد که در این گفتمان‌ها، سفیدپوستان به‌عنوان قربانی تهدیدهای بیرونی بازنمایی می‌شوند؛ بازنمایی‌ای که با بازنویسی تاریخ، سلطه را پنهان و نفرت را مشروع می‌سازد.<ref>[https://roshanfekr.org/2016/12/16/%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF/ «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وب‌سایت مجلۀ روشنفکر.]</ref>

=== اقتصاد عاطفی نژاد ===

از نظر احمد، عواطفی چون ترس و خشم در پیوند با بدن و نژاد سازمان می‌یابند و نفرت را به ابزار انسجام جمعی و توجیه اخلاقی خشونت تبدیل می‌کنند.<ref>[https://roshanfekr.org/2016/12/16/%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF/ «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وب‌سایت مجلۀ روشنفکر.]</ref>

احمد عشق ملی را اغلب متکی بر نوستالژی گذشته‌ای آرمانی می‌داند که ناکامی در بازگشت به آن به حضور «دیگری» نسبت داده می‌شود و به تداوم سیاست‌های نفرت می‌انجامد.<ref>[https://roshanfekr.org/2016/12/16/%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF/ «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وب‌سایت مجلۀ روشنفکر.]</ref>

=== کنترل بدن و روابط عاطفی ===

در تحلیل احمد، حفاظت از پاکی نژادی با کنترل روابط جنسی و عاطفی، به‌ویژه بدن زنان، پیوند می‌خورد و به سازوکاری برای بازتولید مرزهای نژادی بدل می‌شود.<ref>[https://roshanfekr.org/2016/12/16/%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF/ «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وب‌سایت مجلۀ روشنفکر.]</ref>