سارا احمد: تفاوت میان نسخهها
| خط ۸: | خط ۸: | ||
== دیدگاههای سارا احمد == | == دیدگاههای سارا احمد == | ||
مهمترین دیدگاه احمد خوشیکشی فمینیستی است. سارا احمد مفهوم خوشیکشی فمینیستی را برای توصیف وضعیتی بهکار میبرد که در آن نقد فمینیستی با افشای نابرابریها، احساس آرامش و رضایت ناشی از پذیرش وضع موجود را مختل میکند؛ ازاینرو، فمینیست بهمثابۀ عامل برهمزنندۀ نظم اجتماعی طرد میشود.<ref>[https://cahiersdufeminisme.com/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%81%d9%85%db%8c%d9%86%db%8c%d8%b3%d8%aa%db%8c-%d8%af%d8%b1-%d8%b1%d8%a7%d8%b3%d8%aa%d8%a7%db%8c-%d8%ae%d9%88%d8%b4%db%8c%da%a9%d9%8f%d8%b4%db%8c/ «نقد فمینیستی در راستای خوشیکشی»، وبسایت cahiersdufeminisme.]</ref> دیگر دیدگاههای او عبارتند از: | |||
* '''عشق، نفرت و سیاست هویت:''' بهگفته احمد، گفتمانهای نژادپرستانه نفرت را در پوشش مفاهیمی چون عشق به ملت، خانواده یا هویت سفید بازتعریف میکنند و خشونت علیه «دیگری» را کنشی دفاعی و اخلاقی جلوه میدهند. | |||
* '''ساخت سوژه قربانی:''' احمد نشان میدهد که در این گفتمانها، سفیدپوستان بهعنوان قربانی تهدیدهای بیرونی بازنمایی میشوند؛ بازنماییای که با بازنویسی تاریخ، سلطه را پنهان و نفرت را مشروع میسازد. | |||
* '''اقتصاد عاطفی نژاد:''' از نظر احمد، عواطفی چون ترس و خشم در پیوند با بدن و نژاد سازمان مییابند و نفرت را به ابزار انسجام جمعی و توجیه اخلاقی خشونت تبدیل میکنند. | |||
* '''نوستالژی ملی:''' احمد عشق ملی را اغلب متکی بر نوستالژی گذشتهای آرمانی میداند که ناکامی در بازگشت به آن به حضور «دیگری» نسبت داده میشود و به تداوم سیاستهای نفرت میانجامد. | |||
بهگفته احمد، گفتمانهای نژادپرستانه نفرت را در پوشش مفاهیمی چون عشق به ملت، خانواده یا هویت سفید بازتعریف میکنند و خشونت علیه «دیگری» را کنشی دفاعی و اخلاقی جلوه میدهند. | * '''کنترل بدن و روابط عاطفی:''' در تحلیل احمد، حفاظت از پاکی نژادی با کنترل روابط جنسی و عاطفی، بهویژه بدن زنان، پیوند میخورد و به سازوکاری برای بازتولید مرزهای نژادی بدل میشود.<ref>[https://roshanfekr.org/2016/12/16/%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF/ «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وبسایت مجلۀ روشنفکر.]</ref> | ||
احمد نشان میدهد که در این گفتمانها، سفیدپوستان بهعنوان قربانی تهدیدهای بیرونی بازنمایی میشوند؛ بازنماییای که با بازنویسی تاریخ، سلطه را پنهان و نفرت را مشروع میسازد. | |||
از نظر احمد، عواطفی چون ترس و خشم در پیوند با بدن و نژاد سازمان مییابند و نفرت را به ابزار انسجام جمعی و توجیه اخلاقی خشونت تبدیل میکنند. | |||
احمد عشق ملی را اغلب متکی بر نوستالژی گذشتهای آرمانی میداند که ناکامی در بازگشت به آن به حضور «دیگری» نسبت داده میشود و به تداوم سیاستهای نفرت میانجامد. | |||
در تحلیل احمد، حفاظت از پاکی نژادی با کنترل روابط جنسی و عاطفی، بهویژه بدن زنان، پیوند میخورد و به سازوکاری برای بازتولید مرزهای نژادی بدل میشود.<ref>[https://roshanfekr.org/2016/12/16/%D9%81%D8%A7%D8%B4%DB%8C%D8%B3%D9%85-%DB%8C%D8%A7-%D9%87%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%D8%B4%D9%82-%D8%B3%D8%A7%D8%B1%D8%A7-%D8%A7%D8%AD%D9%85%D8%AF/ «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وبسایت مجلۀ روشنفکر.]</ref> | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
نسخهٔ ۱۴ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۰۲
سارا احمد؛ نویسنده و فمینیست بریتانیایی- استرالیایی.
سارا احمد، فمینیست و پژوهشگر، مفهوم خوشیکشی فمینیستی را مطرح میکند که طبق آن، نقد فمینیستی با افشای ساختارهای مردسالارانه و نابرابریهای پنهان، آرامش ناشی از بیخبری جمعی را برهم زده و موجب طرد فمینیستها بهعنوان مزاحمان اجتماعی میشود. او همچنین تحلیل میکند که گفتمانهای نژادپرستانه و فاشیستی چگونه از عواطفی مانند عشق به ملت یا نوستالژی برای توجیه و طبیعیسازی نفرت و خشونت علیه دیگری بهره میگیرند. از نگاه احمد، این فرآیندها با ساخت سوژۀ قربانی و پیوند عواطف با بدن و نژاد، خشونت را بهصورت عاطفی مشروع جلوه میدهند.
زندگینامه
سارا احمد پژوهشگر و نویسندۀ فمینیست است که پیشتر استاد مطالعات نژادی و فرهنگی در کالج گلداسمیتس دانشگاه لندن بود.[۱] او خود را فمینیست کیلجوی (فمینیستِ لذتکُش) میخواند و این مفهوم را شیوۀ تفکر، فلسفه و سیاست خود میداند.[۲] احمد کتابی با عنوان زیست فمینیستی تألیف کرده که بر پایۀ تجربۀ روزمرۀ زندگی فمینیستی و بازاندیشی نظریۀ فمینیستی است. او در پاسخ به رویدادهایی مانند پیروزی ترامپ، پدیدۀ نژادپرستی آشکار و مشروعیتیافته را محکوم میکند و فاشیسم را سیاست نفرتی میداند که با زبان عشق نوشته شده است.[۳]
دیدگاههای سارا احمد
مهمترین دیدگاه احمد خوشیکشی فمینیستی است. سارا احمد مفهوم خوشیکشی فمینیستی را برای توصیف وضعیتی بهکار میبرد که در آن نقد فمینیستی با افشای نابرابریها، احساس آرامش و رضایت ناشی از پذیرش وضع موجود را مختل میکند؛ ازاینرو، فمینیست بهمثابۀ عامل برهمزنندۀ نظم اجتماعی طرد میشود.[۴] دیگر دیدگاههای او عبارتند از:
- عشق، نفرت و سیاست هویت: بهگفته احمد، گفتمانهای نژادپرستانه نفرت را در پوشش مفاهیمی چون عشق به ملت، خانواده یا هویت سفید بازتعریف میکنند و خشونت علیه «دیگری» را کنشی دفاعی و اخلاقی جلوه میدهند.
- ساخت سوژه قربانی: احمد نشان میدهد که در این گفتمانها، سفیدپوستان بهعنوان قربانی تهدیدهای بیرونی بازنمایی میشوند؛ بازنماییای که با بازنویسی تاریخ، سلطه را پنهان و نفرت را مشروع میسازد.
- اقتصاد عاطفی نژاد: از نظر احمد، عواطفی چون ترس و خشم در پیوند با بدن و نژاد سازمان مییابند و نفرت را به ابزار انسجام جمعی و توجیه اخلاقی خشونت تبدیل میکنند.
- نوستالژی ملی: احمد عشق ملی را اغلب متکی بر نوستالژی گذشتهای آرمانی میداند که ناکامی در بازگشت به آن به حضور «دیگری» نسبت داده میشود و به تداوم سیاستهای نفرت میانجامد.
- کنترل بدن و روابط عاطفی: در تحلیل احمد، حفاظت از پاکی نژادی با کنترل روابط جنسی و عاطفی، بهویژه بدن زنان، پیوند میخورد و به سازوکاری برای بازتولید مرزهای نژادی بدل میشود.[۵]
پانویس
منابع
- احمدی، عاطفه، «زندگی کردن مثل یک فمنیست»، وبسایت میدان، تاریخ درج مطلب: 21 تیر 1397ش.
- «این دیگری و مابقی دیگریها»، وبسایت انکار، تاریخ بازدید: 14 بهمن 1404ش.
- «فاشیسم یا همان عشق/ سارا احمد»، وبسایت مجلۀ روشنفکر، تاریخ درج مطلب: 16 دسامبر 2016م.
- «نقد فمینیستی در راستای خوشیکشی»، وبسایت cahiersdufeminisme، تاریخ بازدید: 14 بهمن 1404ش.