شریف عظیمی (بحث | مشارکتها) |
شریف عظیمی (بحث | مشارکتها) جزبدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
شرم؛ احساسی برای تنظیم رفتارهای انسان در روابط اجتماعی | شرم؛ احساسی برای تنظیم رفتارهای انسان در روابط اجتماعی | ||
شرم معادل فارسی کلمۀ حیا در عربی بوده و به معنای خجالت و آزرم از ترس سرزنش و آگاهی دیگران بر عیب و نقص آدمی و یک الگوی ارتباطی مبتنی بر حرمت و کرامت انسانی است. موجودیت شرم، ماهیت فطری و تغییر ناپذیر دارد؛ اما مصادیق آن به تبع تفاوت فرهنگ ها متحول می شود. نوع مثبت شرم در سبک زندگی اسلامی، یک خصلت ارزنده به شمار می آید که آثار اخلاقی ارزشمند در تنظیم روابط اجتماعی دارد. رعایت ادب و حفظ ارزشها و هنجارهای شرعی و عرفی در گفتار، رفتار، شنیدار، دیدار، پندار و پوشش در ارتباطات با دیگران و نیز خودداری از تولید صحنههای بیشرمی و هوس انگیز، نمونه هایی از آثار شرم مثبت است. | |||
== '''مفهومشرم''' == | == '''مفهومشرم''' == | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۶: | ||
== نشانههای شرم == | == نشانههای شرم == | ||
شرم بهعنوان مجموعۀ از هیجانات | شرم بهعنوان مجموعۀ از هیجانات خودآگاه عاطفی، با تجربۀ احساساتی همچون تحقیر شدگی، بی ارزشی، بد بودن، بازندگی، گناه، رنجش و طرد شدگی، نا امنی نسبت بهظاهر خود، احساس آسیبپذیری و در معرض دید دیگران بودن<ref>برگو، جوزف، شرمکاوی، رها ساختن خود، یافتن شعف و ساخت احساس ارزشمندی اصیل، ترجمۀ حامد حکیمی، ص31-33. تهران، آبرنگ نوین، چاپ چهارم، 1402ش.</ref> و احساس غمگینی و خشم برخود بهصورت خفیف یاشدید در سبک زندگی شناخته میشود.<ref>[http://akhlagh.saminatech.ir/Article/18313/FullText حاجی ده آبادی و کریمی، «شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرم شناسی و اخلاق اسلامی»، 1400ش، ش3، ص126]</ref> | ||
== شرایط بروز شرم == | == شرایط بروز شرم == | ||
