زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) |
زهرا غلامی (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۸۰: | خط ۸۰: | ||
== ابیات برگزیده سمین بهبهانی == | == ابیات برگزیده سمین بهبهانی == | ||
سیمین بهبهانی غزل معروف '''«دوباره میسازمت وطن»''' را در سال ۱۳۶۰ش و در فضای سیاسیِ بهشدت ملتهب و متشنج آن دوره سرود. در آن برهه، اختلافات سیاسی و عقیدتی میان گروههای فعال در ایران به سطحی از تنش رسیده بود که گاه به تقابلهای مسلحانه در عرصۀ عمومی کشیده میشد. در چنین شرایطی که فضای یأس و خشم بر بخشی از جامعۀ روشنفکری سایه افکنده بود، بهبهانی با رویکردی امیدوارانه و برخاسته از حس عمیق میهندوستی، این سروده را به مثابه بیانیهای شاعرانه از عشق به وطن و با لحنی مادرانه ارائه کرد. | سیمین بهبهانی غزل معروف '''«دوباره میسازمت وطن»''' را در سال ۱۳۶۰ش و در فضای سیاسیِ بهشدت ملتهب و متشنج آن دوره سرود. در آن برهه، اختلافات سیاسی و عقیدتی میان گروههای فعال در ایران به سطحی از تنش رسیده بود که گاه به تقابلهای مسلحانه در عرصۀ عمومی کشیده میشد. در چنین شرایطی که فضای یأس و خشم بر بخشی از جامعۀ روشنفکری سایه افکنده بود، بهبهانی با رویکردی امیدوارانه و برخاسته از حس عمیق میهندوستی، این سروده را به مثابه بیانیهای شاعرانه از عشق به وطن و با لحنی مادرانه<ref>[https://vminds.info/@tajahmadi/108pa1exx78y تاج احمدی، «بیوگرافی سیمین بهبهانی»، وبسایت دهکده اندیشهها.]</ref> ارائه کرد:<ref>[https://www.imna.ir/news/434242/%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B3%DB%8C%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%A8%D9%87%D8%A8%D9%87%D8%A7%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86-%D8%AA%D8%A7-%DA%A9%D9%88%D9%84%DB%8C-%D8%B9%DA%A9%D8%B3-%D9%88-%D8%A7%D8%B4%D8%B9%D8%A7%D8%B1 «زندگینامه سیمین بهبهانی از زن تا کولی+عکس و اشعار»، خبرگزاری ایمنا.]</ref> | ||
{{شعر جدید | {{شعر جدید | ||
| متن = | | متن = | ||
| خط ۹۲: | خط ۹۲: | ||
هنوز در سینه آتشی به جاست کز تاب شعله اش\\گمان ندارم به کاهشی زِ گرمی یِ دودمان خویش | هنوز در سینه آتشی به جاست کز تاب شعله اش\\گمان ندارم به کاهشی زِ گرمی یِ دودمان خویش | ||
دوباره میبخشی ام توان اگر چه شعرم به خون نشست\\دوباره میسازمت به جان اگر چه بیش از توان خویش | دوباره میبخشی ام توان اگر چه شعرم به خون نشست\\دوباره میسازمت به جان اگر چه بیش از توان خویش | ||
}} | }}غزل '''«دلم گرفته ای دوست، هوای گریه با من»'''، از مشهورترین آثار سیمین بهبهانی است. همایون شجریان این غزل را با آواز و تنظیمی احساسی اجرا کرده که بر شهرت و تأثیر آن افزوده است. برخی بر این باورند که این اجرا، ارتباط عمیق موسیقی اصیل ایرانی با شعر معاصر را نشان میدهد و در میان دوستداران هر دو هنر، جایگاه ویژهای دارد. | ||
دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من | |||
گر از قفس گریزم، کجا روم کجا من؟ | |||
کجا روم، که راهی به گلشنی ندانم | |||
که دیده بر گشودم به کنج تنگنا، من | |||
نه بسته ام به کس دل، نه بسته کس به من دل | |||
چو تخته پاره بر موج رها رها رها من | |||
ز من هرآنکه او دور چو دل به سینه نزدیک | |||
به من هر آنکه نزدیک از او جدا جدا من | |||
نه چشم دل به سویی نه باده در سبویی | |||
که تر کنم گلویی به یاد آشنا من | |||
ز بودنم چه افزود؟ نبودنم چه کاهد؟ | |||
که گویدم به پاسخ که زنده ام چرا من؟ | |||
ستاره ها نهفتم در آسمان ابری | |||
دلم گرفته ای دوست! هوای گریه با من | |||
== پانویس == | == پانویس == | ||
