بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
احادیث فراوانی در فضیلت این آیه در منابع روایی شیعه و اهل سنت نقل شده است.<ref>[https://lib.eshia.ir/13509/6/449 حسینی طهرانی، مطلع انوار، ۱۴۳۳ق، ج۶، ص۴۴۹.]</ref> | احادیث فراوانی در فضیلت این آیه در منابع روایی شیعه و اهل سنت نقل شده است.<ref>[https://lib.eshia.ir/13509/6/449 حسینی طهرانی، مطلع انوار، ۱۴۳۳ق، ج۶، ص۴۴۹.]</ref> | ||
=== مفهوم کرسی === | |||
در احادیث معتبر و صحیح منظور از کلمهٔ کُرسی در این آیه همان عَرش معرفی شده است. برخی روایات نیز بیان میکند مقصود از عرش و کرسی، علم الهی است و بر همه چیز احاطه دارد. با این حال به گزارش محمدباقر مجلسی، حدیثشناس شیعی در نظر أشهر در میان روایات و دانشمندان، زمین در میان آسمانها قرار دارد، هفت آسمان در درون کرسیاند، و کرسی در میان عرش است؛ کرسی همان فلک ثوابت و عرش، فلک اطلس است و از همینرو عرش را به عظمت توصیف کردهاند.<ref>[https://lib.eshia.ir/12832/4/170 مجلسی، لوامع صاحبقرانی، ۱۴۱۴ق، ج۴، ص۱۷۰.]</ref> فلک توابت در کیهانشناسی قدیم به آخرین حلقه در سلسله افلاک سیارهای گفته میشد که ستارگان ثابت بر روی آن جای گرفتهاند. فلک اطلس نیز بالاترین و بیرونیترین فلک در کل ساختار کیهانی بود که محرک اصلی و نخستین عامل حرکت برای تمام افلاک زیرین خود، از جمله فلک ثوابت محسوب میشد. | |||
== اهمیت و جایگاه == | == اهمیت و جایگاه == | ||
