imported>الهام سادات میرترابی
صفحه‌ای تازه حاوی «<big>'''لباس مردم مازندران'''</big>؛ تن‌پوش زنان و مردان در استان مازندران. <br> لباس محلی مردم مازندران برگرفته از آداب و رسوم آن منطقه است که بر اساس عوامل مختلفی مانند آب و هوا، اقلیم، سبک زندگی و نوع کسب‌وکار مردم طراحی شده است. لباس‌های مازندران...» ایجاد کرد
 
imported>الهام سادات میرترابی
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۶: خط ۳۶:
تن‌پوش‌های زنان مازندرانی از انواع مختلفی تشکیل شده است:  
تن‌پوش‌های زنان مازندرانی از انواع مختلفی تشکیل شده است:  


'''شلیته''': شلیته به دامن کوتاه یا بلندی می‌گویند که چین‌های زیادی دارد و دور لبۀ پایین آن را سیاهک می‌دوزند که نوعی نوار سیاه‌رنگ است. استفاده از شلیته در جشن‌ها، به‌خصوص در رقص‌های محلی کاربرد دارد.<ref>شیربیگی، «معرفی لباس محلی مازندرانی زنانه»،  وب‌سایت ستاره.</ref> شلیته، جزء معروف‌ترین پوشاک سنتی زنان مازندرانی است که در اصطلاح محلی به آن «شله‌شلوار» یا «چرخ‌شلوار» می‌گویند و بسته به توان مالی خانواده‌ها، برای دوخت آن 5 تا 10 متر پارچه نیاز است. جنس پارچه‌های شلیته را معمولاً از ابریشم، ساتن یا کودری انتخاب می‌کنند و به‌دلیل پرچین بودن به آن «تنبون قمبلی» نیز می‌گویند.<ref> «لباس محلی زنانۀ استان مازندران»،  وب‌سایت هزارک.</ref>
'''شلیته''': شلیته به دامن کوتاه یا بلندی می‌گویند که چین‌های زیادی دارد و دور لبۀ پایین آن را سیاهک می‌دوزند که نوعی نوار سیاه‌رنگ است. استفاده از شلیته در جشن‌ها، به‌خصوص در رقص‌های محلی کاربرد دارد.<ref>شیربیگی، «معرفی لباس محلی مازندرانی زنانه»،  وب‌سایت ستاره.</ref> شلیته، جزء معروف‌ترین پوشاک سنتی زنان مازندرانی است که در اصطلاح محلی به آن «شله‌شلوار» یا «چرخ‌شلوار» می‌گویند و بسته به توان مالی خانواده‌ها، برای دوخت آن ۵ تا ۱۰ متر پارچه نیاز است. جنس پارچه‌های شلیته را معمولاً از ابریشم، ساتن یا کودری انتخاب می‌کنند و به‌دلیل پرچین بودن به آن «تنبون قمبلی» نیز می‌گویند.<ref> «لباس محلی زنانۀ استان مازندران»،  وب‌سایت هزارک.</ref>


'''جومه''': پیراهنی مخصوص بانوان مازندرانی و شبیه به تونیک است که قد آن تا روی زانو می‌رسد. جومه معمولاً به‌رنگ روشن است و جنس پارچۀ آن از کتان یا چیت انتخاب می‌شود. گاهی نیز در قسمت سرآستین، روی جادکمه و پایین لبۀ این لباس با سیاه‌دوزی تزیین می‌شود.<ref> «نگاهی به پوشاک محلی مردم مازندران»،  باشگاه خبرنگاران جوان.</ref>
'''جومه''': پیراهنی مخصوص بانوان مازندرانی و شبیه به تونیک است که قد آن تا روی زانو می‌رسد. جومه معمولاً به‌رنگ روشن است و جنس پارچۀ آن از کتان یا چیت انتخاب می‌شود. گاهی نیز در قسمت سرآستین، روی جادکمه و پایین لبۀ این لباس با سیاه‌دوزی تزیین می‌شود.<ref> «نگاهی به پوشاک محلی مردم مازندران»،  باشگاه خبرنگاران جوان.</ref>
خط ۴۴: خط ۴۴:
'''کُلیجه''': کتی بلند که آستین‌های آن نیز بلند بوده و معمولاً زنان در فصل سرما آن را می‌پوشند. روی کلیجه سکه‌های عراقی و رضاشاهی آویزان و روی آن یراق‌دوزی شده است. کلیجه از جنس مخمل رنگی است و نوع دیگر آن که به «چکبن» معروف است، آستینی تا روی آرنج دارد.<ref>شیربیگی، «معرفی لباس محلی مازندرانی زنانه»،  وب‌سایت ستاره.</ref>
'''کُلیجه''': کتی بلند که آستین‌های آن نیز بلند بوده و معمولاً زنان در فصل سرما آن را می‌پوشند. روی کلیجه سکه‌های عراقی و رضاشاهی آویزان و روی آن یراق‌دوزی شده است. کلیجه از جنس مخمل رنگی است و نوع دیگر آن که به «چکبن» معروف است، آستینی تا روی آرنج دارد.<ref>شیربیگی، «معرفی لباس محلی مازندرانی زنانه»،  وب‌سایت ستاره.</ref>


'''شرف''': نوعی شال گردن به طول 1 تا 2 متر و عرض 20 سانتی‌متر که زنان آن را در زمستان دور کمر یا گردن خود می‌پیچند. جنس شرف مازندرانی از نخ پشمی است.<ref> «لباس محلی زنانۀ استان مازندران»،  وب‌سایت هزارک.</ref>
'''شرف''': نوعی شال گردن به طول ۱ تا ۲ متر و عرض ۲۰ سانتی‌متر که زنان آن را در زمستان دور کمر یا گردن خود می‌پیچند. جنس شرف مازندرانی از نخ پشمی است.<ref> «لباس محلی زنانۀ استان مازندران»،  وب‌سایت هزارک.</ref>


'''پاتوئه''': نوعی شال بلند که زنان در روزهای سرد سال آن را دور پای خود می‌پیچند و به وسیلۀ بندهایی آن را به پا ثابت می‌کنند.<ref>شیربیگی، «معرفی لباس محلی مازندرانی زنانه»،  وب‌سایت ستاره.</ref> جنس پاتوئه از پشم یا ابریشم است. در برخی نقاط مازندران به پاتوئه «گزی» یا «چرم‌دله» نیز می‌گویند.<ref> «لباس محلی زنانۀ استان مازندران»،  وب‌سایت هزارک.</ref>
'''پاتوئه''': نوعی شال بلند که زنان در روزهای سرد سال آن را دور پای خود می‌پیچند و به وسیلۀ بندهایی آن را به پا ثابت می‌کنند.<ref>شیربیگی، «معرفی لباس محلی مازندرانی زنانه»،  وب‌سایت ستاره.</ref> جنس پاتوئه از پشم یا ابریشم است. در برخی نقاط مازندران به پاتوئه «گزی» یا «چرم‌دله» نیز می‌گویند.<ref> «لباس محلی زنانۀ استان مازندران»،  وب‌سایت هزارک.</ref>
خط ۱۵۸: خط ۱۵۸:
==منابع==
==منابع==


* شیربیگی، بهاره، «معرفی لباس محلی مازندرانی زنانه»،  وب‌سایت ستاره، تاریخ درج مطلب: 16 بهمن 1401ش.
*شیربیگی، بهاره، «معرفی لباس محلی مازندرانی زنانه»،  وب‌سایت ستاره، تاریخ درج مطلب: 16 بهمن 1401ش.
*
*
* «لباس سنتی و بومی مازندران، تلفیقی از زیبایی و پوشیدگی»،  خبرگزاری برنا، تاریخ درج مطلب: 18 خرداد 1402ش.
*«لباس سنتی و بومی مازندران، تلفیقی از زیبایی و پوشیدگی»،  خبرگزاری برنا، تاریخ درج مطلب: 18 خرداد 1402ش.
*
*
* «لباس محلی زنانۀ استان مازندران»،  وب‌سایت هزارک، تاریخ درج مطلب: 24 آبان 1402ش.
*«لباس محلی زنانۀ استان مازندران»،  وب‌سایت هزارک، تاریخ درج مطلب: 24 آبان 1402ش.
*
*
* محمودی‌عالمی، علی و علی‌نژاد، فاطمه، «لباس‌های بومی زنان مازندران»،  نخستین کنفرانس ملی پوشاک، طراحی پارچه و لباس، اردیبهشت 1400ش.
*محمودی‌عالمی، علی و علی‌نژاد، فاطمه، «لباس‌های بومی زنان مازندران»،  نخستین کنفرانس ملی پوشاک، طراحی پارچه و لباس، اردیبهشت 1400ش.
*
*
* «مردان قدیم چه می‌‌‌‌پوشیدند؟»،  خبرگزاری مشرق‌نیوز، تاریخ درج مطلب: 13 اسفند 1393ش.
*«مردان قدیم چه می‌‌‌‌پوشیدند؟»،  خبرگزاری مشرق‌نیوز، تاریخ درج مطلب: 13 اسفند 1393ش.
*
*
* ملکی، سمانه، «آشنایی با لباس محلی زنانه و مردانه استان مازندران»،  وب‌سایت دامون‌باغ، تاریخ درج مطلب: 17 خرداد 1402ش.
*ملکی، سمانه، «آشنایی با لباس محلی زنانه و مردانه استان مازندران»،  وب‌سایت دامون‌باغ، تاریخ درج مطلب: 17 خرداد 1402ش.
*
*
* ملکی، سمانه، «لباس محلی مازندران»،  وب‌سایت عالی‌گرد، تاریخ بازدید: 10 بهمن 1403ش.
*ملکی، سمانه، «لباس محلی مازندران»،  وب‌سایت عالی‌گرد، تاریخ بازدید: 10 بهمن 1403ش.
*
*
* «نگاهی به پوشاک محلی مردم مازندران»،  باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 8 آذر 1402ش.  
*«نگاهی به پوشاک محلی مردم مازندران»،  باشگاه خبرنگاران جوان، تاریخ درج مطلب: 8 آذر 1402ش.  


[[رده: ویکی‌رز]]
[[رده: ویکی‌رز]]