شرم: تفاوت میان نسخه‌ها

# به‌لحاظ موضوع تمرکز؛ در شرم: خود فرد به‌صفت شخص نالایق. در گناه: رفتار ناشایست فرد.<ref>سهراب‌زاده، مهران و دیگران، فرهنگ‌نامۀ آسیب‌های اجتماعی، 1389ش، ص235.</ref>

# به‌لحاظ عامل؛ در شرم: حس حضور یک‌ناظر واقعی یا خیالی. دررگناه، عمل ناشایست.<ref>سهراب‌زاده، مهران و دیگران، فرهنگ‌نامۀ آسیب‌های اجتماعی، 1389ش، ص235.</ref>

# به‌لحاظ نتیجه؛ در شرم: **خلاصه:** **شرم:** فرد خود را با معیارها در تضاد می‌بیند و از ترس سرزنش، تمایل به پنهان‌شدن یا انتقام پیدا می‌کند. این حالت احتمال رفتار مطلوب را کاهش می‌دهد. **احساس گناه:** فرد به خطا اعتراف کرده و برای جبران تلاش می‌کند. این حالت رفتار مطلوب را تسهیل می‌نماید..<ref>سهراب‌زاده، مهران و دیگران، فرهنگ‌نامۀ آسیب‌های اجتماعی، 1389ش، ص235.</ref>

# به‌لحاظ خصوصی و عمومی بودن عمل ناشایست: انسان در خطای افشا شده، احساس شرم و در خطایی که افشا نشده باشد، احساس گناه می‌کند.<ref>[https://ensani.ir/fa/article/366100/%D8%A8%D8%B1%D8%B1%D8%B3%DB%8C-%D8%B1%D8%A7%D8%A8%D8%B7%D9%87-%D9%85%D8%B9%D9%86%D9%88%DB%8C%D8%AA-%D9%88-%D8%A7%D8%AD%D8%B3%D8%A7%D8%B3-%D8%B4%D8%B1%D9%85-%D9%88-%DA%AF%D9%86%D8%A7%D9%87 جوکار، بهرام و کمالی، فاطمه، «بررسی رابطۀ معنویت واحساس شرم و گناه»، فرهنگ در دانشگاه اسلامی، 1394ش، ش14، ص5-6].</ref>