بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱۱۳: | خط ۱۱۳: | ||
|محدود کردن افق فکری مخاطب و بیتوجهی به حقایق جهانی | |محدود کردن افق فکری مخاطب و بیتوجهی به حقایق جهانی | ||
|محروم ماندن از شبکه تعاملات هنری برونمرزی و ظلمستیزی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1965244/%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%81%D8%AC%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%86%D9%87%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87 عرفانمنش، «آسیب شناسی فرهنگی جشنوارۀ فیلم فجر از منظر سینمای تمدنی: مطالعۀ موردی چهلمین دوره»، 1401ش، ص364-365.]</ref> | |محروم ماندن از شبکه تعاملات هنری برونمرزی و ظلمستیزی<ref>[https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/1965244/%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D8%A8-%D8%B4%D9%86%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C-%D8%AC%D8%B4%D9%86%D9%88%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D9%81%D8%AC%D8%B1-%D8%A7%D8%B2-%D9%85%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%AA%D9%85%D8%AF%D9%86%DB%8C-%D9%85%D8%B7%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%87-%D9%85%D9%88%D8%B1%D8%AF%DB%8C-%DA%86%D9%87%D9%84%D9%85%DB%8C%D9%86-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87 عرفانمنش، «آسیب شناسی فرهنگی جشنوارۀ فیلم فجر از منظر سینمای تمدنی: مطالعۀ موردی چهلمین دوره»، 1401ش، ص364-365.]</ref> | ||
Gemini گفت | |||
چهلوچهارمین دوره جشنواره فیلم فجر در سال ۱۴۰۴، تحت تأثیر مستقیم ناآرامیها و وقایع تلخ دیماه، به یکی از چالشبرانگیزترین ادوار تاریخ خود تبدیل شد. برگزاری این رویداد در حالی که جامعه در فضای سوگ ملی به سر میبرد، شکاف عمیقی میان ساختار رسمی جشنواره و مطالبات عمومی ایجاد کرد. در حالی که برگزارکنندگان بر تداوم فعالیتهای فرهنگی برای التیام اجتماعی تأکید داشتند، منتقدان معتقد بودند بیتوجهی به فضای روحی مردم و عدم تغییر در لحن برنامهها، مانع از شکلگیری همدلی همگانی شده است. | |||
این دوقطبی شدید، فضای مجازی (بهویژه توییتر) را به میدان نبرد روایتها تبدیل کرد که در آن سه گفتمان اصلی در مقابل هم قرار گرفتند: | |||
گفتمان اخلاقی-شهادتی (تحریم رادیکال): این جریان که حدود ۴۰٪ محتوای اعتراضی را شامل میشد، با استفاده از استعارههایی چون «فرش خون» و هشتگهایی نظیر #IranMassacre، حضور در جشنواره را همدستی با سکوت و خیانت به قربانیان توصیف کرد. چهرههایی چون الناز شاکردوست با یادآوری هزینههای انسانی حوادث اخیر، «تحریم» را به یک کنش قهرمانانه تبدیل کردند. | |||
گفتمان ملی-مقاومتی (حمایت و مشارکت): حامیان که حدود ۲۰٪ محتوا را تشکیل میدادند، جشنواره را «سنگر فرهنگی» نامیده و تعطیلی آن را تسلیم در برابر دشمن دانستند. چهرههایی چون مهدویان و رضویان با تأکید بر استمرار زندگی و وظیفه ملی، تلاش کردند حضور هنرمندان را نوعی مقاومت برای حفظ ایران بازتعریف کنند. | |||
گفتمان تخریبی-افشاگرانه (جنگ هویتی): این جریان با سهم ۳۵ درصدی، فراتر از سیاست، به دنبال بیاعتبارسازی شخصی شرکتکنندگان بود. این گفتمان با افشای روابط مالی (رانتهای نهادی چون سازمان اوج) یا تناقضات زندگی شخصی هنرمندان، تلاش کرد ادعاهای اخلاقی و ملی طرف مقابل را از درون متلاشی کند. | |||
== پانویس == | |||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
«آشنایی با جشنواره بینالمللی فیلم فجر»، همشهری آنلاین، تاریخ درج مطلب: 25 دی 1388ش. | «آشنایی با جشنواره بینالمللی فیلم فجر»، همشهری آنلاین، تاریخ درج مطلب: 25 دی 1388ش. | ||
