حمید گلزار (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
حمید گلزار (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
'''<big>میرزا فتحعلی آخوندزاده</big>'''؛ نمایشنامهنویس، منتقد و روشنفکر عصر قاجاریه. | '''<big>میرزا فتحعلی آخوندزاده</big>'''؛ نمایشنامهنویس، منتقد و روشنفکر عصر قاجاریه. | ||
میرزا فتحعلی آخوندزاده پس از سفر به تفلیس با نویسندگان و شعرای ایرانی و روسی آشنا و محفل ادبی بهنام «دیوان عقل» تشکیل دادند و بااندیشههای نو ادبی و اجتماعی مغرب و اروپا مانوس شد. او صاحب تالیفات کتابها، مقالات و اشعاری در زمینههای نمایشنامه، نقد ادبی، داستان و تغییر الفبای فارسی است. آخوندزاده از نظر سیاسی طرفدار نهضت مشروطه و به جدایی سیاست از دین معتقد بود. او از جمله روشنفکران و نوگرایانی است که نسبت به مسائل حوزۀ زنان توجه داشته است. | میرزا فتحعلی آخوندزاده پس از سفر به تفلیس با نویسندگان و شعرای ایرانی و روسی آشنا و محفل ادبی بهنام «دیوان عقل» تشکیل دادند و بااندیشههای نو ادبی و اجتماعی مغرب و اروپا مانوس شد. او صاحب تالیفات کتابها، مقالات و اشعاری در زمینههای نمایشنامه، نقد ادبی، داستان و تغییر الفبای فارسی است. آخوندزاده از نظر سیاسی طرفدار نهضت مشروطه و به جدایی سیاست از [[دین]] معتقد بود. او از جمله روشنفکران و نوگرایانی است که نسبت به مسائل حوزۀ زنان توجه داشته است. | ||
==خانواده== | ==خانواده== | ||
میرزا فتحعلی آخوندزاده در «نوخه» یکی از محلههای «شکی» در آذربایجان در سال 1228ق متولد شد. پدرش میرزا محمدتقی اهل تبریز، زمانی ولیعهد عباسمیرزا در آذربایجان بود و مادرش نعناع اهل مراغه بود. او دو سال در تبریز مقیم بود و بهعلت طلاق مادر همراه وی راهی روستای مشکین از توابع اردبیل شدند. وی و مادرش در این روستا نزد آخوند حاجی علیاصغر (عموی مادرش) ماندگار شدند. آخوند اهل علم و ادب بود و فتحعلی را به فرزندی قبول کرد و با دلسوزی ویژهای خواندن | میرزا فتحعلی آخوندزاده در «نوخه» یکی از محلههای «شکی» در آذربایجان در سال 1228ق متولد شد. پدرش میرزا محمدتقی اهل تبریز، زمانی ولیعهد عباسمیرزا در آذربایجان بود و مادرش نعناع اهل مراغه بود. او دو سال در تبریز مقیم بود و بهعلت [[طلاق]] مادر همراه وی راهی روستای مشکین از توابع اردبیل شدند. وی و مادرش در این روستا نزد آخوند حاجی علیاصغر (عموی مادرش) ماندگار شدند. آخوند اهل علم و ادب بود و فتحعلی را به فرزندی قبول کرد و با دلسوزی ویژهای خواندن [[قرآن]]، [[گلستان (کتاب)|گلستان سعدی]]، [[ادبیات فارسی]] و عربی را یادش داد. لقب «آخوندزاده» نیز بههمین علت بوده است. وی نامهها و آثارش را با این عنوان امضاء میکرد. میرزا فتحعلی در سال 1241ق به شهر گنجه قفقاز رفت. در همان موقع جنگ ایران و روس آغاز شد و وی به زادگاه خود برگشت.<ref>. آدمیت،اندیشههای میرزا فتحعلی آخوندزاده، 1349ش، ص9-28.</ref> | ||
==تحصیلات== | ==تحصیلات== | ||
