شریف عظیمی (بحث | مشارکت‌ها)
شریف عظیمی (بحث | مشارکت‌ها)
خط ۱۰: خط ۱۰:


=== خجالت و حیا ===
=== خجالت و حیا ===
حیا و خجالت گرچه به معنای هم به‌کار رفته‌اند؛ اما نویسندۀ معجم الفروق اللغویه استعمال حیا در مورد خجالت بعد از عمل را یک‌گسترش معنایی می‌داند.<ref>[https://shamela.ws/book/1736/212#p1 العسکری، حسن ابن عبدالله، معجم الفروق اللغویه، قم، انتشارات مؤسسة النشر الإسلامی التابعه لجامعة المدرسین، 1412ق، ص213.]</ref>
خجالت و حیا به‌رغم هم‌‌معنایی آن‌ها<ref>دهخدا، لغت‌نامهٔ دهخدا، 1377ش، ج9، ص14237؛ معین، فرهنگ فارسی یک‌جلدی، 1380ش، ص617.</ref> در تعاملات اجتماعی؛ اما با هم تفاوت دارند:
# خجالت، به‌معنای شرمندگی بعد از ارتکاب عمل؛ اما حیا مختص به شرم قبل از عمل است.<ref>[https://shamela.ws/book/1736/212#p1 العسکری، حسن ابن عبدالله، معجم الفروق اللغویه، قم، انتشارات مؤسسة النشر الإسلامی التابعه لجامعة المدرسین، 1412ق، ص213.]</ref>
 
# خجالت، به پدیدار شدن ناراحتی و تغییرات در چهره منجر می‌شود؛ اما حیا چه‌بسا اگر قبل از عمل باشد، این آثار در ظاهر فرد آشکار نشود.<ref>[http://akhlagh.saminatech.ir/Article/18313/FullText حاجی ده آبادی، محمد علی، کریمی، عبدالوهاب، «شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرم‌شناسی و اخلاق اسلامی»، فصلنامۀ پژوهش‌های اخلاقی، ش3، سال یازدهم، بهار 1400ش،  ص127.]</ref>
# از جهت منشأ: خجالت، مربوط به امور نفسانی و حیا مربوط به امور ایمانی است.<ref>بانکی‌پور فرد، امیرحسین، حیا، اصفهان، حدیث راه عشق، چاپ دهم، ۱۳۸۹ش، ص15؛</ref>
# متعلق خجالت، امور مذموم و غیر مذموم است؛ اما متعلق حیا فقط امور مذموم است.<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AD%D9%8A%D8%A7-%D9%88-%D8%AE%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%8A%D9%86/12627 «حیا و خجالت در دین»، وب‌سایت پرسمان دانشگاهیان، تاریخ درج مطلب: 20 آذر1390ش.]</ref>  
# از جهت قلمرو تعلق: متعلق خجالت، عام و شامل امور مذموم و غیر مذموم می‌شود؛ اما متعلق حیا فقط امور مذموم است.<ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AD%D9%8A%D8%A7-%D9%88-%D8%AE%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%8A%D9%86/12627 «حیا و خجالت در دین»، وب‌سایت پرسمان دانشگاهیان، تاریخ درج مطلب: 20 آذر1390ش.]</ref>
# خجالت، به معنای کمرویی حالت انفعال نفس است؛ اما حیا حالت فعال نفس است که انسان بر قوای خود تسلط دارد. <ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AD%D9%8A%D8%A7-%D9%88-%D8%AE%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%8A%D9%86/12627 «حیا و خجالت در دین»، وب‌سایت پرسمان دانشگاهیان، تاریخ درج مطلب: 20 آذر1390ش.]</ref>
# از جهت زمان بروز: خجالت، به‌معنای شرمندگی پس‌از ارتکاب عمل است؛<ref>پسندیده، عباس، پژوهشی در فرهنگ حیا، قم، دارالحدیث، چاپ پنجم، ۱۳۸۵ش، ص87.</ref> اما حیا هم شامل شرم پیش‌از عمل و هم در اثر گسترش معنایی،  شرم پس‌از عمل را شامل می‌شود.<ref>[https://shamela.ws/book/1736/212#p1 العسکری، حسن ابن عبدالله، معجم الفروق اللغویه، قم، انتشارات مؤسسة النشر الإسلامی التابعه لجامعة المدرسین، 1412ق، ص213؛] [http://akhlagh.saminatech.ir/Article/18313/FullText حاجی ده آبادی، محمد علی، کریمی، عبدالوهاب، «شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرم‌شناسی و اخلاق اسلامی»، فصلنامۀ پژوهش‌های اخلاقی، ش3، سال یازدهم، بهار 1400ش،  ص127.]</ref>  
# از جهت اثر ظاهری: خجالت، با پدیدار شدن ناراحتی و تغییرات در چهره همراه است؛ اما حیای قبل از عمل، امری مربوط به روح بوده و چه بسا آثار ظاهری را ندارد.<ref>بانکی‌پور فرد، امیرحسین، حیا، اصفهان، حدیث راه عشق، چاپ دهم، ۱۳۸۹ش، ص15؛ [http://akhlagh.saminatech.ir/Article/18313/FullText حاجی ده آبادی، محمد علی، کریمی، عبدالوهاب، «شرم و پیشگیری از جرم از منظر دانش جرم‌شناسی و اخلاق اسلامی»، فصلنامۀ پژوهش‌های اخلاقی، ش3، سال یازدهم، بهار 1400ش،  ص127.]</ref>
# از جهت مثبت و منفی بودن: خجالت، به عنوان وجه منفی شرم، آن حالت انفعال نفس و به‌معنای کمرویی است؛ اما حیا حالت فعال ومثبت نفس است که انسان بر قوای خود تسلط دارد. <ref>[https://www.porseman.com/article/%D8%AD%D9%8A%D8%A7-%D9%88-%D8%AE%D8%AC%D8%A7%D9%84%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%AF%D9%8A%D9%86/12627 «حیا و خجالت در دین»، وب‌سایت پرسمان دانشگاهیان، تاریخ درج مطلب: 20 آذر1390ش.]</ref>  
# از جهت ارادی بودن: خجالت، شرم اضطراری و غیر اردای؛ اما حیا شرم اختیاری است.<ref>بانکی‌پور فرد، امیرحسین، حیا، اصفهان، حدیث راه عشق، چاپ دهم، ۱۳۸۹ش، ص15.</ref> 


=== خجالت و شرم ===
=== خجالت و شرم ===