آندره میشل

آندره میشل؛ از زنان فمینیست، جامعه‌شناس و نویسندهٔ فرانسوی.

آندره میشل، جامعه‌شناس و فمینیست برجستهٔ فرانسوی بود که آثارش تمرکز عمیقی بر تحلیل تبعیض جنسیتی، نقد ساختار پدرسالاری و بررسی کلیشه‌های جنسیتی داشت. او در کتاب‌هایی مانند پیکار با تبعیض جنسی این کلیشه‌ها را به‌عنوان سازه‌های اجتماعی بازتولیدکنندهٔ نابرابری تحلیل کرد. میشل همچنین فعالیت‌های گستردهٔ ضداستعماری و صلح‌طلبانه داشت و به بررسی همه‌جانبهٔ نظامی‌گری، سرمایه‌داری و ستم جنسیتی پرداخت.

زندگی‌نامه

آندره میشل، با نام تولد آدل ماری آلبر کنستانس ویه در ۲۲ سپتامبر ۱۹۲۰م در والوریس فرانسه متولد شد. میشل پس از دریافت مدرک حقوق از دانشگاه اکس-مارسی، در رشته فلسفه در دانشگاه گرنوبل آلپ تحصیل کرد و به تدریس در مقطع دبیرستان پرداخت. پس از آزادی فرانسه، به پاریس نقل مکان کرد و در ۱۹۵۹م دکترای جامعه‌شناسی خود را از دانشگاه پانتئون-سوربن دریافت و پژوهش‌های خود را بر موضوعاتی چون تبعیض، نابرابری‌های جنسیتی و طبقاتی، نظامی‌گری و شهروندی متمرکز کرد. آندره میشل در ۱۹۵۱م به مرکز ملی تحقیقات علمی فرانسه پیوست و در خارج از کشور در چندین دانشگاه در ایالات متحده، الجزایر، کانادا، آمریکای لاتین و بلژیک به تدریس پرداخت. وی در ۸ فوریه ۲۰۲۲م در بوسی-سن-ژرژ در ۱۰۱ سالگی درگذشت. کتاب‌های پیکار با تبعیض جنسی و جنبش زنان فمینیسم از نوشته‌های او در طرح نظریات فمینیستی به‌شمار می‌آید.

دیدگاه‌های آندره میشل

فمینیسم

آندره میشل از فعالان صریح‌اللهجه فمینیستی در فرانسه بود که در جنبش‌هایی مانند تنظیم خانواده و پنه‌لوپه مشارکت داشت. در ۱۹۶۵م به همراه مادلین گیلبرت، مارگریت تیبرت و ژیزل حلیمی، در جنبش دموکراتیک زنان فعالیت کرد. او میزبان اولین دورهٔ آموزشی تاریخ زنان در فرانسه در پردیس جوسیو در ۱۹۷۳م بود و در کنفرانس‌های متعددی از جمله «زنان و خانواده در جوامع توسعه‌یافته» حضور یافت.

میشل نویسندهٔ کتاب «زنان و خانواده در جوامع توسعه‌یافته» است که در مجموعه «من چه می‌دانم؟» منتشر شد. وی از منتقدان ساختار پدرسالاری در فرانسه بود و در کتاب «پیکار با تبعیض جنسی» که به درخواست یونسکو تألیف شد، به بررسی کلیشه‌های جنسیتی در کتاب‌های درسی و ادبیات کودکان پرداخت. به باور او، کلیشه‌سازی موجب تعمیم نادرست ویژگی‌ها به گروه‌های جنسیتی می‌شود و تبعیض جنسی را به عنوان رفتاری اجتماعی ناعادلانه تقویت می‌کند.

میشل کلیشه‌های جنسیتی را در پنج دسته طبقه‌بندی می‌کند: نقش‌های خانوادگی، ویژگی‌های شخصیتی، نقش‌های اجتماعی و سیاسی، مشاغل جنسیتی شده، و باورهای کلی دربارهٔ مردانگی و زنانگی. به عقیده او، این کلیشه‌ها به توجیه نابرابری موقعیت زنان در جامعه می‌انجامند.

مواضع ضداستعماری و صلح‌طلبانه

میشل در دوران جنگ الجزایر از اعضای شبکهٔ مقاومت ژانسون بود و در دادگاه‌ها به دفاع از متهمان می‌پرداخت. او پیشنهاد انتشار کتابی دربارهٔ تجربهٔ بازماندگان اردوگاه آشویتز را به شارلوت دلبو ارائه داد. وی نخستین زنی بود که به‌عنوان پژوهشگر در انجمن دانشمندان حوزهٔ انرژی هسته‌ای فعالیت کرد و در ۱۹۸۵م به همراه مونیک سنه، به بررسی رابطه بین نظامی‌سازی و خشونت علیه زنان پرداخت. میشل با آزمایش‌های هسته‌ای فرانسه در تاهیتی و نیوکالدونیا مخالفت و با قربانیان این آزمایش‌ها ابراز همبستگی کرد.

او از پیشگامان استفاده از اصطلاح «مجموعه نظامی-صنعتی» در ادبیات فرانسوی بود و آثارش در این زمینه مقدمه‌ای بر مفهوم اینترسکشنالیتی (تداخل عوامل مختلف هویتی و اجتماعی در ایجاد سیستم‌های نابرابری) محسوب می‌شوند. میشل در ۱۹۸۴م خود را «ضدنظامی» خواند و در ۱۹۹۰م شبکه‌ای شهروندی برای صلح تأسیس کرد که هزاران امضاء علیه جنگ خلیج فارس به سازمان ملل ارسال کرد. در ۱۹۹۵م با انتشار کتاب «عدالت و حقیقت برای بوسنی هرزگوین»، نسبت به کشتار سربرنیتسا واکنش نشان داد و در آثار بعدی خود به نقد بهره‌گیری پدرسالاری از مفاهیم امنیتی برای سرکوب زنان پرداخت.

منابع

• ثقفی، زهرا و راد، فیروز، «بررسی رابطه کلیشه‌های جنسیتی با مشارکت اجتماعی در بین دانشجویان دختر دانشگاه آزاد اسلامی شهر میاندوآب»، مجلهٔ مطالعات جامعه‌شناسی، شمارهٔ ۲۲، ۹۳۱۳ش.
• «کتاب پیکار با تبعیض جنسی»، وب‌سایت آوا تاک، تاریخ بازدید: ۲۳ بهمن ۱۴۰۱ش.
• «میشل، آندره»، وب‌سایت کتابخانه ملی. تاریخ بازدید: ۵ بهمن ۱۴۰۴ش.

• Michel, Andrée; Texier, Geneviève (1963). La Condition de la Française d'aujourd'hui. Presses universitaires de France.
• Falquet, Jules (۹ فوریه ۲۰۲۲). "Continuer la lutte anti-militariste avec l'inspiration d'Andrée Michel". Mediapart (in French). Retrieved 25 February 2022.