بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''خجالت'''؛ احساس ناخوشایند خودآگاهی در جمع، همراه با نگرانی از قضاوت منفی دیگران.
'''خجالت؛''' احساس ناخوشایند خودآگاهی در جمع، همراه با نگرانی از قضاوت منفی دیگران.


خجالت که در فارسی به‌معنای شرمندگی به‌کار می‌رود، احساس ناخوشایند و خودآگاهانه در فرد است. این‌ احساس اجتماعی با کمال‌گرایی و درک مفهوم کرامت و [[آبرو]] همراه است و از رعایت‌نکردن قواعد در موقعیت‌های اجتماعی یا در مواجهه با وظایف و مسئولیت‌های خاص ریشه می‌گیرد و با ترس از نظرات منفی دیگران و تردید در مورد توانایی‌های شخصی خود ارتباط دارد و با تردید در توانایی‌های شخصی ارتباط مستقیم پیدا می‌کند. این پدیده دو چهره کاملاً متمایز دارد: از یک سو، خجالت ناپسند که حالتی انفعالی، غیرعاقلانه و بی‌اساس است و به‌عنوان یک [[اختلال روان‌شناختی]]، فرد را از فرصت‌ها و کمالات محروم ساخته و نیازمند درمان است. از سوی دیگر، خجالت پسندیده عاملی سازنده است که در تنظیم روابط، حفظ [[هنجارهای اجتماعی]]، عمل به وظایف الهی و پیشگیری از رفتارهای ناشایست در سبک زندگی نقش مؤثری ایفا می‌کند.
خجالت که در فارسی به‌معنای شرمندگی به‌کار می‌رود، احساس ناخوشایند و خودآگاهانه در فرد است. این‌ احساس اجتماعی با کمال‌گرایی و درک مفهوم کرامت و [[آبرو]] همراه است و از رعایت‌نکردن قواعد در موقعیت‌های اجتماعی یا در مواجهه با وظایف و مسئولیت‌های خاص ریشه می‌گیرد و با ترس از نظرات منفی دیگران و تردید در مورد توانایی‌های شخصی خود ارتباط دارد و با تردید در توانایی‌های شخصی ارتباط مستقیم پیدا می‌کند. این پدیده دو چهره کاملاً متمایز دارد: از یک سو، خجالت ناپسند که حالتی انفعالی، غیرعاقلانه و بی‌اساس است و به‌عنوان یک [[اختلال روان‌شناختی]]، فرد را از فرصت‌ها و کمالات محروم ساخته و نیازمند درمان است. از سوی دیگر، خجالت پسندیده عاملی سازنده است که در تنظیم روابط، حفظ [[هنجارهای اجتماعی]]، عمل به وظایف الهی و پیشگیری از رفتارهای ناشایست در سبک زندگی نقش مؤثری ایفا می‌کند.