بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۹: خط ۹:


== ارکان جرم محاربه ==
== ارکان جرم محاربه ==
برای تحقق محاربه، برکشیدن سلاح (اعم از گرم و سرد) به قصد ارعاب و سلب آزادی و امنیت مردم شرط اساسی است. محاربه جرمی مقید است و باید نتیجه مجرمانه آن که برهم خوردن امنیت محیط است، محقق شود. اگر فردی با انگیزه شخصی و خصومت فردی سلاح بکشد و عمل او جنبه عمومی نداشته باشد، محارب محسوب نمی‌شود.
جرم محاربه در حقوق کیفری ایران، مستند به ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی، از دو رکن اساسی مادی و روانی تشکیل شده است. برای تحقق این جرم، احراز تمامی اجزای این ارکان توسط مقام قضایی الزامی است:
 
=== عنصر مادی ===
عنصر مادی جرم محاربه شامل رفتار فیزیکی، شرایط پیرامونی، نتیجه و رابطه سببیت است که به شرح زیر تفکیک می‌گردد:
 
* '''رفتار فیزیکی (رکن مادی محض):''' عبارت است از «کشیدن سلاح» به روی مردم.
* '''سلاح بودن وسیله:''' وسیله مورد استفاده عرفاً و قانوناً باید در زمره سلاح (سرد یا گرم) قرار گیرد.
* '''عمومیت داشتن:''' رفتار مرتکب باید دارای جنبه عمومی باشد (در محیطی رخ دهد که موجب سلب امنیت عموم شود).
* '''نتیجه مجرمانه:''' بر هم خوردن امنیت در محیط و ایجاد ناامنی.
* '''رابطه سببیت:''' باید احراز شود که بر هم خوردن امنیت محیط، دقیقاً ناشی از رفتار فیزیکی مرتکب (کشیدن سلاح) بوده است.
 
=== عنصر روانی (معنوی) ===
برای تحقق محاربه، علاوه بر عنصر مادی، مرتکب باید دارای اراده، آگاهی و قصد مجرمانه مشخصی باشد که در چهار سطح بررسی می‌شود:
 
* '''سوءنیت عام (عمد در رفتار):''' مرتکب باید در کشیدن سلاح عامد باشد (اراده آگاهانه برای انجام رفتار فیزیکی).
* '''علم و آگاهی:''' مرتکب باید به «سلاح بودن» وسیله‌ای که در دست دارد آگاه باشد و همچنین به «عمومیت داشتن» محیط یا رفتار خود علم داشته باشد.
* '''سوءنیت خاص (قصد نتیجه):''' مرتکب باید مشخصاً دارای «قصد بر هم زدن امنیت عمومی» باشد.
* '''انگیزه مجرمانه:''' قصد ارتکاب جرم باید بر پایه «تعرض» یا «إخافه و ارعاب مردم» (ترساندن عموم) شکل گرفته باشد.


== تفاوت محاربه با جرم سیاسی و بغی ==
== تفاوت محاربه با جرم سیاسی و بغی ==